رم‌ قرار دارد، بدون‌ عذر مكروه‌ است‌ و اسقاط آن‌ بعد از اين‌ مرحله‌، حرام‌ قطعي‌ است‌. البته‌ در همچو مسايل‌ دشواري‌ بايد به‌ اهل‌ تقوي‌ و علم‌ رجوع‌ كرد و خودسرانه‌ تصميم ‌نگرفت‌.
«و» از آنان‌ بيعت‌ بگير بر اين‌ شرط كه: «سخن‌ دروغي‌ را پيش‌ نياورند كه‌ آن‌ را در ميان‌ دستها و پاهاي‌ خويش‌ بر بسته‌ باشند» يعني: به‌ شوهرانشان‌ فرزنداني‌ را كه ‌از آنان‌ نيست‌ منسوب‌ نكنند. فراء مي‌گويد: «در جاهليت‌ رسم‌ چنين‌ بود كه‌ زن‌ نوزاد سر راهي‌اي‌ را پيدا مي‌كرد و آن‌ گاه‌ به‌ شوهرش‌ مي‌گفت: اين‌ بچه‌ من‌ از نطفه‌ توست‌». ابن‌عباس‌(رض) مي‌گويد: «چنان‌ بود كه‌ زن‌ دختري‌ مي‌زاييد اما به‌جاي‌ آن‌ پسري‌ را قرار مي‌داد». «و» از آنان‌ بيعت‌ بگير بر اين‌ شرط كه: «تو را در معروفي‌ نافرماني‌ نكنند» يعني: در هر امري‌ كه‌ مشمول‌ طاعت‌ و فرمانبرداري‌ از خدا(ج) است‌، چون‌ منع‌ از نوحه‌كردن‌، جامه ‌دريدن‌، موي‌ پريشان‌ كردن‌، گريبان ‌چاك‌ كردن‌، بر سر و روي‌ زدن‌، چهره‌ را فگار و خراش ‌كردن‌ و دعا كردن‌ به‌نابودي‌ خود يا كساني‌ ديگر در عزاداري‌ها. قيد: «عدم‌ نافرماني‌ پيامبر ص در معروف‌» ـ با وجود آن‌كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص جز به‌ معروف‌ امر نمي‌كردند ـ براي‌ تنبيه‌ بر اين‌ امر است‌ كه‌ فرمان‌ بردن‌ از هيچ‌ مخلوقي‌ در نافرماني‌ خالق‌ جواز ندارد.آري‌! اگر اين‌ شروط را پذيرفتند؛ «پس‌ با ايشان‌ بيعت‌ كن‌ و برايشان‌ از خداوند آمرزش‌ بخواه» يعني: بعد از اين‌ بيعتي‌ كه‌ با تو كردند، از خداوند(ج) براي‌ گناهان‌ گذشته‌شان‌ آمرزش‌ بخواه‌ «همانا خداوند آمرزگار است» با پاك‌ كردن‌ بندگان‌ خود از گناهان‌ گذشته‌ «مهربان» است‌؛ با توفيق‌ طاعت‌ بخشيدن‌ به‌ ايشان‌.
شايان‌ ذكر است‌ كه‌ بندهاي‌ بيعت‌ با زنان‌ فقط محدود به‌ ايشان‌ نبود بلكه‌ با مردان‌ نيز بر اين‌ شرطها بيعت‌ صورت‌ گرفت‌ چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت ‌عباده‌بن‌صامت‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ فرمود: «من‌ در جمله‌ كساني‌ بودم‌ كه‌ در بيعت ‌عقبه‌ نخست‌ حاضر بودند و ما مجموعا دوزاده‌ مرد بوديم‌ پس‌ با رسول‌ خدا بر مفاد همان‌ بيعت‌ زنان‌ بيعت‌ كرديم‌ و اين‌ قبل‌ از آن‌ بود كه‌ جهاد مسلحانه‌ فرض ‌شود. آري‌! با ايشان‌ بيعت‌ كرديم‌ بر اين‌كه‌ چيزي‌ را به‌ خداي‌ عزوجل‌ شريك ‌نياوريم‌، دزدي‌ نكنيم‌، زنا نكنيم‌، فرزندانمان‌ را نكشيم‌، بهتاني‌ برنبنديم‌ كه‌ آن‌ را در ميان‌ دستها و پاهاي‌ خويش‌ بر بسته‌ باشيم‌ و رسول‌ اكرم‌ ص را در هيچ‌ امر معروفي‌ نافرماني‌ نكنيم‌. رسول‌ خدا ص بعد از پايان‌ اين‌ بيعت‌ فرمودند: اگر وفا كرديد، براي‌ شما بهشت‌ است‌».
 خاطرنشان‌ مي‌شود كه‌ در آيه‌ كريمه‌ به‌ اركان ‌نهي‌ در دين‌ كه‌ شش‌ ركن‌ است‌ تصريح‌ شده‌ است‌ اما اركان‌ امر ذكر نشده‌ است‌ كه ‌آنها نيز شش‌ ركن‌ ذيل‌ است: اداي‌ كلمه‌ شهادت‌، نماز، زكات‌، روزه‌، حج‌ و غسل ‌نمودن‌ از جنابت‌. دليل‌ عدم‌ ذكر اوامر اين‌ است‌ كه‌ نهي‌ در همه‌ زمانها و همه ‌احوال‌ دائم‌ و هميشگي‌ است‌ لذا تنبيه‌ بر امري‌ كه‌ دائمي‌ است‌، مؤكدتر و مهمتر است‌.
مفسران‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ گفته‌اند: اين‌ آيه‌ در روز فتح‌ مكه‌ بعد از آن‌ نازل‌ شد كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص از بيعت‌ با مردان‌ فارغ‌ شدند. عائشه‌ رضي‌الله عنها مي‌گويد: «بيعت‌ رسول‌ خدا ص با زنان‌ فقط با سخن‌گفتن‌ بود و به‌ خداي‌ عزوجل ‌سوگند كه‌ دست‌ رسول‌ اكرم‌ ص هرگز دست‌ هيچ‌ زني‌ را لمس‌ نكرد. و چون‌ رسول‌ خدا ص با زنان‌ بيعت‌ مي‌كردند، مي‌فرمودند: با شما به‌ سخن ‌گفتن‌ بيعت‌ كردم‌». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ اميمه‌ بنت‌ رقيه‌ تميمي‌ رضي‌الله عنها آمده‌ است‌ كه‌ فرمود: «... بعد از آن‌كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص از ما اين‌ شروط را گرفتند، گفتيم: يا رسول‌الله! آيا با ما مصافحه‌ نمي‌كنيد؟ فرمودند: من‌ با زنان‌ مصاحفه ‌نمي‌كنم‌ بلكه‌ سخن‌گفتنم‌ با يك‌ زن‌، سخن‌ گفتنم‌ با صد زن‌ است‌».
	سوره ممتحنة آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَوَلَّوْا قَوْماً غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ قَدْ يَئِسُوا مِنَ الْآخِرَةِ كَمَا يَئِسَ الْكُفَّارُ مِنْ أَصْحَابِ الْقُبُورِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ مؤمنان‌! قومي‌ را كه‌ خداوند بر آنان‌ خشم‌ گرفته‌ است‌، به‌ دوستي‌ نگيريد» مراد از آنان: تمام‌ طوايف‌ كفرند. به‌قولي: مراد از آنان‌ مخصوصا يهوديان ‌مي‌باشند زيرا روايتي‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ آمده‌ است‌ كه‌ مي‌گويد: اين‌ آيه‌ درباره‌ برخي‌ از فقراي‌ مسلمانان‌ نازل‌ شد كه‌ با يهوديان‌ پيوند دوستي‌ برقرار مي‌كردند تا از ميوه‌هايشان‌ بهره‌ گيرند. اما ابن‌كثير مي‌گويد: «آيه‌ كريمه‌ عام‌ است ‌درباره‌ يهود، نصاري‌ و ساير كفاري‌ كه‌ خداوند(ج) بر آنان‌ خشم‌ گرفته‌، لعنت‌شان‌ نموده‌ و از سوي‌ او سزاوار طردند». «آن‌ گروه‌ از آخرت‌ نااميد شده‌اند» يعني: البته‌ آنان‌ به‌ سبب‌ كفر خود به‌ آخرت‌ يقين‌ ندارند و از ثواب‌ آخرت‌ و نعمت‌هاي‌ آن‌ نااميد شده‌اند «چنان‌كه‌ كافران‌ از اهل‌ گورها نااميد شده‌اند» يعني: مأيوس‌ بودنشان‌ از آخرت‌، همانند مأيوس‌ بودنشان‌ از رستاخيز مردگان‌ و بازگشت‌ آنها به ‌سويشان‌ است‌ چرا كه‌ به‌ بعث‌ بعد از مرگ‌ نيز هيچ‌ اعتقادي‌ ندارند.

 ‏‏سوره صف آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آنچه‌ در آسمانها و آنچه‌ در زمين‌ است‌ خدا را تسبيح‌ گفت» اين‌ تعبير، بر مشروعيت‌ تسبيح‌ گفتن‌ در همه‌ اوقات‌؛ اعم‌ از گذشته‌، حال‌ و آينده‌ ارشاد مي‌كند. حرف‌ «ما» به‌كار برده‌ شد نه‌ حرف‌ «من‌» زيرا اكثر تسبيح‌ گويندگان‌ غيرعقلايند «و اوست‌ عزيز» يعني: غالبي‌ كه‌ مغلوب‌ نمي‌شود «حكيم» است‌ و در تمام‌ افعال‌ و سخنان‌ خويش‌ با حكمت‌ و فرزانه‌ مي‌باشد.
 
	سوره صف آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ كساني‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌ايد! چرا چيزي‌ مي‌گوييد كه‌ انجام‌ نمي‌دهيد» ابن‌عباس‌(رض) در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ مي‌گويد: گروهي‌ از مؤمنان‌ قبل‌ از آن‌كه ‌جهاد فرض‌ شود مي‌گفتند: اي‌ كاش‌ خداوند(ج) ما را به‌ دوست‌ داشته‌ترين‌ اعمال ‌در نزد خود آگاه‌ مي‌كرد تا به‌ آن‌ عمل‌ مي‌كرديم‌. پس‌ خداوند متعال‌ به ‌پيامبرشص خبر داد كه‌ دوست‌ داشته‌ترين‌ اعمال‌ نزد وي‌، ايمان‌ راستين‌ و بي‌شك ‌و شبهه‌ و