) </a><a class="folder" href="w:html:150.xml">صفحة (312)</a><a class="folder" href="w:html:166.xml">صفحة (313)</a><a class="folder" href="w:html:189.xml">صفحة (314) </a><a class="folder" href="w:html:204.xml">صفحة (315)</a><a class="folder" href="w:html:218.xml">صفحة (316) </a><a class="folder" href="w:html:231.xml">صفحة (317)</a><a class="folder" href="w:html:243.xml">صفحة (318) </a><a class="folder" href="w:html:254.xml">صفحة (319)</a><a class="folder" href="w:html:270.xml">صفحة (320)</a><a class="folder" href="w:html:283.xml">صفحة (321)</a></body></html>سوره مريم آيه  65
‏متن آيه : ‏
‏ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَاعْبُدْهُ وَاصْطَبِرْ لِعِبَادَتِهِ هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِيّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پروردگار آسمانها و زمين‌ و آنچه‌ ميان‌ آن‌ دوست‌» يعني‌: حق‌ تعالي‌ آفريننده‌ و مالك‌ آسمانها و زمين‌ و چيزهايي‌ است‌ كه‌ در ميان‌ آنهاست‌ «پس‌ او را بپرست‌ و در پرستش‌ او شكيبا باش‌» يعني‌: بر تحمل‌ تكاليف‌ و دشواريهاي‌ اين‌ پرستش ‌پايداري‌ كن‌ «آيا براي‌ او همنامي‌ مي‌شناسي‌؟» يعني‌: براي‌ او همتا و نظيري‌ نيست ‌تا در امر نيايش‌ و عبادت‌ با او مشاركت‌ ورزد. به‌قولي‌ معني‌ اين‌ است‌: او را درنامش‌ كه ‌«الله» است‌ شريكي‌ نيست‌، به‌ اين‌ معني‌ كه‌ هيچ‌ چيز ـ اعم‌ از بتان‌ يا غير آنها ـ هرگز به‌ نام‌ «الله» نامگذاري‌ نشده‌اند.
 
	سوره عنكبوت آيه  4
‏متن آيه : ‏
‏ أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ أَن يَسْبِقُونَا سَاء مَا يَحْكُمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا كساني‌ كه‌ مرتكب‌ بديها مي‌شوند» و از ارتكاب‌ معصيت‌ و نافرماني‌ خداوندأ باكي‌ ندارند؛ «مي‌پندارند كه‌ بر ما پيشي‌ مي‌گيرند» يعني: از نزد ما مي‌گريزند و ما را ـ قبل‌ از آن‌كه‌ آنان‌ را در برابر اعمالشان‌ مورد مؤاخذه‌ قرار دهيم‌ ـ عاجز مي‌گردانند؟ «چه‌ بد داوري‌ مي‌كنند» يعني: چه‌ بد است‌ اين‌ انديشه‌ و پندار آنها كه‌ از حيطه‌ قدرت‌ ما مي‌توانند بيرون‌ روند! نه، هرگز! مجازات‌ ماخواه‌ناخواه‌ به‌سراغ‌ آنان‌ مي‌آيد.
ابن‌عباس‌ك در بيان‌ سبب‌ نزول‌ مي‌گويد: مراد الهي‌ از مرتكبان‌ بدي‌ها در اين ‌آيه‌؛ وليد بن‌ مغيره، ابوجهل، أسود، عاصي‌بن‌هشام، شيبه، عقبه، وليدبن‌عقبه، عقبه‌بن‌ابي‌معيط، حنظله‌ بن‌ وائل‌ و همانندانشان‌ از سردمداران‌ قريش‌اند ولي‌ آيه‌ كريمه‌ عام‌ است‌ و هر كسي‌ را كه‌ به‌ اين‌ وصف‌ باشد ـ اعم‌ از مسلمان‌ و كافر ـ دربر مي‌گيرد.
 
سوره عنكبوت آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ مَن كَانَ يَرْجُو لِقَاء اللَّهِ فَإِنَّ أَجَلَ اللَّهِ لَآتٍ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كسي‌ كه‌ به‌ لقاي‌ خدا اميد دارد» بايد بداند كه‌ «اجل‌ مقرر الهي‌ فرارسنده‌ است‌» يعني: ميعاد معين‌ براي‌ روز رستاخيز و پاداش‌ و جزا خواه‌ناخواه‌ آمدني ‌است‌ پس‌ بايد براي‌ اين‌ روز عمل‌ كند تا با عمل‌ صالح‌ به‌ ملاقات‌ حق‌ تعالي ‌شرفياب‌ شود «و او شنواست‌» سخنان‌ بندگانش‌ را «داناست‌» به‌ آنچه‌ كه‌ پنهان‌ و آشكار مي‌كنند لذا هرگز چيزي‌ از اعمال‌ شايسته‌ آنان‌ را ضايع‌ نمي‌گرداند.
 
سوره عنكبوت آيه  6
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَن جَاهَدَ فَإِنَّمَا يُجَاهِدُ لِنَفْسِهِ إِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعَالَمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هر كس‌ جهاد كند، جز اين‌ نيست‌ كه‌ فقط براي‌ خودش‌ جهاد مي‌كند» يعني: كسي‌ كه‌ با كفار جهاد كند، يا با نفس‌ خود جهاد كند؛ از راه‌ صبر و پايداري‌ بر طاعات‌ و عليه‌ شيطان‌ جهاد كند؛ با دفع‌كردن‌ وسوسه‌هاي‌ وي‌ پس‌ بي‌گمان‌ به‌سود خودش‌ جهاد كرده‌ است، يعني‌ پاداش‌ جهاد وي‌ به‌ خودش‌ تعلق‌ مي‌گيرد نه‌ به‌ديگران‌ و چيزي‌ از منافع‌ جهاد وي‌ به‌ خداي‌ سبحان‌ برنمي‌گردد «بي‌گمان‌ خداوند از عالميان‌ بي‌نياز است‌» پس‌ به‌ طاعات‌ و عباداتشان‌ هيچ‌ نيازي‌ ندارد، همان‌طوري‌ كه‌ گناهان‌ و نافرماني‌هايشان‌ نيز هيچ‌ زياني‌ به‌ او وارد نمي‌سازد. از اين‌روي‌، نفع‌ و ضرر طاعات‌ و معاصي، به‌ خود انسان‌ برمي‌گردد و برنامه‌ خداأ چيزي‌ جز رشد و كمال‌ اين‌ انسان‌ نيست‌.
 
﴿ سوره‌ عنکبوت ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (69) آيه‌ است‌.
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ بدان‌ جهت‌ «عنكبوت‌» ناميده‌ شد كه‌ خداوند(ج) بت‌پرستان‌ را در آن‌ به‌ عنكبوتي‌ تشبيه‌ كرده‌ است‌ كه‌ براي‌ خود خانه‌ سست‌ و بي‌بنياد بنا مي‌كنند.
محور اساسي‌ سوره‌ عنكبوت، بيان‌ تكاليف‌ ايمان‌ راستين‌ است‌ و داستانهاي ‌نوح، ابراهيم، لوط و شعيب (ع) نيز در همين‌ سياق‌ مطرح‌ مي‌شود. و همان‌طوري‌ كه‌ سوره‌ بقره‌ با «الم‌» آغاز شده‌ است‌ و در مقدمه‌ آن‌ از متقيان، كافران‌ و منافقان‌ بحث‌ مي‌شود، سوره‌ عنكبوت‌ نيز با «الم‌» آغاز شده‌ و از مؤمنان، كافران‌ و منافقان‌ سخن‌ مي‌گويد؛ گويي‌ اين‌ سوره‌ تفصيل‌ مقدمه‌ سوره‌ «بقره‌» است‌.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1205.txt"> آيه  7</a><a class="text" href="w:text:1206.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:1207.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:1208.txt"> آيه  10</a><a class="text" href="w:text:1209.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:1210.txt"> آيه  12</a><a class="text" href="w:text:1211.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:1212.txt">آيه  14</a></body></html>سوره عنكبوت آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَحْسَنَ الَّذِي كَانُوا يَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و كساني‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌ و كارهاي‌ شايسته‌ انجام‌ داده‌اند، قطعا گناهانشان‌ را از آنان‌ مي‌زداييم‌» لنكفرن: به‌سبب‌ آن‌ كارهاي‌ شايسته‌اي‌ كه‌ انجام‌ داده‌اند، گناهان‌ را از آنان‌ با مغفرت‌ مي‌پوشانيم‌ و از آنان‌ آثار متعلق‌ به‌ گناه‌؛ مانند خشم‌ و عذاب‌ را دور مي‌كنيم‌ «و به‌ آنان‌ نيكوترين‌ آنچه‌ را كه‌ مي‌كردند، پاداش‌ مي‌دهيم‌» يعني: پاداششان‌ را به‌ حسب‌ نيكوترين‌ اعمالشان‌ در اسلام‌ مقرر مي‌داريم‌. به‌ قولي‌ معني‌ اين‌ است: به‌ آنان‌ بيشتر و بهتر از آنچه‌ كه‌ عمل‌ كرده‌اند پاداش‌ مي‌دهيم‌ چنان‌كه‌ مي‌فرمايد: (هر كس‌ نيكي‌اي‌ پيش‌ آورد، براي‌ او ده‌ برابر همانند آن‌ پاداش‌است‌) «انعام/160».
 
سوره عنكبوت آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْناً وَإِن جَاهَدَاكَ لِتُشْرِكَ بِي مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌ انسان‌ سفارش‌ كرديم‌ كه‌ نسبت‌ به‌ پدر و مادرش‌ نيكي‌ كند» و با آنان ‌رفتاري‌ نيكو كه‌ آن‌ را مي‌پسندند و دلها و خاطرهايشان‌ به‌ آن‌ خوش‌ مي‌شود، در پيش‌ گيرد و اين‌ ميسر نيست‌ جز با نيكي ‌كردن‌ به‌ آنها و رعايت‌ عواطف‌ آنها زيرا پدر و ما