رون ‌آمد «براي‌ آزمايش‌ آنان‌» يعني: براي‌ ابتلا و امتحانشان‌ «پس‌ مراقب‌ آنان‌ باش‌» اي‌ صالح‌(ع) كه‌ چه‌ مي‌كنند «و شكيبايي‌ كن‌» بر آزارهايي‌ كه‌ از سوي‌ آنان‌ به‌ تو مي‌رسد.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:2818.txt">آيه  28</a><a class="text" href="w:text:2819.txt">آيه  29</a><a class="text" href="w:text:2820.txt">آيه  30</a><a class="text" href="w:text:2821.txt"> آيه  31</a><a class="text" href="w:text:2822.txt"> آيه  32</a><a class="text" href="w:text:2823.txt"> آيه  33</a><a class="text" href="w:text:2824.txt">آيه  34</a><a class="text" href="w:text:2825.txt">آيه  35</a><a class="text" href="w:text:2826.txt">آيه  36-37</a><a class="text" href="w:text:2827.txt">آيه  38</a><a class="text" href="w:text:2828.txt">آيه  39-40</a><a class="text" href="w:text:2829.txt"> آيه  41</a><a class="text" href="w:text:2830.txt">آيه  42</a><a class="text" href="w:text:2831.txt"> آيه  43</a><a class="text" href="w:text:2832.txt">آيه  44</a><a class="text" href="w:text:2833.txt">آيه  45</a><a class="text" href="w:text:2834.txt">آيه  46</a><a class="text" href="w:text:2835.txt"> آيه  47</a><a class="text" href="w:text:2836.txt">آيه  48</a><a class="text" href="w:text:2837.txt">آيه  49</a></body></html>سوره قمر آيه  28
‏متن آيه : ‏
‏ وَنَبِّئْهُمْ أَنَّ الْمَاء قِسْمَةٌ بَيْنَهُمْ كُلُّ شِرْبٍ مُّحْتَضَرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌ آنان‌ خبر ده‌ كه‌ آب‌ در ميانشان‌» يعني: در ميان‌ قوم‌ ثمود و ميان‌ شتر «تقسيم‌ شده‌ است‌» يك‌ روز از آن‌ شتر است‌ و روز ديگر از آنان‌ چنان‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ مي‌فرمايد: (لَّهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ ‏): «آبشخوري‌ براي‌ او و آبشخور روزي‌ معين‌ براي‌ شماست‌» «شعراء/155». «هر كدام‌ را آب‌ به‌ نوبت‌ خواهد بود» يا هر كدام‌ در حصه‌اي‌ از آب‌ حاضر باشند. شرب: حصه‌ و بهره‌اي‌ معين‌ از آب‌ است‌. مجاهد مي‌گويد: «يعني‌ قوم‌ ثمود در روز نوبت‌ خود بر آب‌ حاضر بوده‌ و از آن‌ بياشامند و در روز نوبت‌ شتر شير آن‌ را بدوشند». ابن‌عباس‌(رض) مي‌گويد: «در روز نوبت‌ آنان‌، شتر چيزي‌ از آب‌ را نمي‌نوشيد و به‌ آنها شير مي‌داد و آنها از شير آن‌ در نعمت‌ بودند و چون‌ روز نوبت‌ شتر مي‌ بود، همه‌ آب‌ را مي‌نوشيد به‌ طوري‌ كه‌ از آن‌ آب‌ چيزي‌ باقي‌ نمي‌ماند».
 
	سوره قمر آيه  29
‏متن آيه : ‏
‏ فَنَادَوْا صَاحِبَهُمْ فَتَعَاطَى فَعَقَرَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ رفيقشان‌ را صدا كردند» يعني: قبيله‌ ثمود از اين‌ تقسيم‌ دلتنگ‌ شده‌ رفيقشان‌ را ندا كردند و او را بر پي‌ كردن‌ شتر برانگيختند و او فرد بدبخت‌ و شروري ‌به‌نام‌ «قداربن‌سالف‌» بود؛ «پس‌ او دست‌ درازي‌ نمود و شتر را پي‌ كرد» يعني: او بر شتر حمله‌ برد و آن‌ را پي‌ كرد، يا بر دست‌ دراز كردن‌ به‌ اسباب‌ پي‌ كردن‌ شتر جسارت‌ نموده‌ و شتر را پي‌ كرد. محمدبن‌اسحاق‌ مي‌گويد: «قدار در بن‌ درختي ‌بر سر راه‌ شتر صالح‌ كمين‌ گرفت‌ و ابتدا تيري‌ به‌ سوي‌ آن‌ انداخت‌ و با آن‌ تير عضله‌ ساق‌ پايش‌ را هدف‌ قرار داد، سپس‌ با شمشير بر او يورش‌ برد و پي‌ پاي‌ او را شكست‌ آن‌گاه‌ او را ذبح‌ كرد».
 
	سوره طه آيه  125
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمَى وَقَدْ كُنتُ بَصِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مي‌گويد: پروردگارا! چرا مرا نابينا محشور كردي‌ با آن‌كه‌ بينا بودم‌» در دنيا؟.
 
	سوره قمر آيه  30
‏متن آيه : ‏
‏ فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ چگونه‌ بود عذاب‌ من‌ و هشدارهاي‌ من‌؟» تفسير نظير اين‌ آيه‌ در همين ‌سوره‌ گذشت‌ و نيز آيه‌ بعدي‌ تفسيركننده‌ آن‌ است:
	سوره قمر آيه  31
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ صَيْحَةً وَاحِدَةً فَكَانُوا كَهَشِيمِ الْمُحْتَظِرِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هرآينه‌ ما» در روز چهارم‌ از پي‌كردن‌ شتر «بر سرشان‌ يك‌ فرياد مرگبار فرستاديم‌» چنان‌كه‌ در سوره‌ «هود» آمده‌ است‌. مراد از آن: بانگ‌ مرگبار جبرئيل‌(ع) است‌ «و مانند خار و خاشاك‌ در هم‌ شكسته‌ كومه‌ها، ريز ريز شدند» محتظر: صاحب‌ حظيره‌ و كومه‌ است‌ كه‌ براي‌ گوسفندان‌ خويش‌ آغل‌ (پرچين‌) درست‌ مي‌كند تا آنها را از باد و سرما محفوظ دارد. پس‌ آنان‌ مانند خار و خاشاك‌ خشك‌ درون‌ آغل‌ گوسفندان‌ شدند كه‌ بعد از فروافتادن‌ از ديوارهاي‌ آغل‌، گوسفندان‌ آن‌ را پايمال‌ مي‌كنند.
 
سوره قمر آيه  32
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هرآينه‌ قرآن‌ را براي‌ پندآموزي‌ آسان‌ گردانيديم‌ پس‌ آيا پند گيرنده‌اي‌ هست‌؟» تفسير نظير آن‌ گذشت‌.
 
	سوره قمر آيه  33
‏متن آيه : ‏
‏ كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ بِالنُّذُرِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«قوم‌ لوط هشداردهندگان‌ را تكذيب‌ كردند» تفسير نظير آن‌، در آيه‌ (23) گذشت‌.
 
	سوره قمر آيه  34
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ حَاصِباً إِلَّا آلَ لُوطٍ نَّجَّيْنَاهُم بِسَحَرٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هرآينه‌ ما بر سر آنان‌ باد سنگبار فروفرستاديم‌» حاصب: بادي‌ است‌ كه‌ آنان‌ را با سنگريزه‌ مي‌زند «مگر خاندان‌ لوط را» يعني: جز لوط و پيروانش‌ را «كه‌ به‌ وقت‌سحر نجاتشان‌ داديم‌» سحر: يك‌ ششم‌ آخر شب‌ پيش‌ از طلوع‌ بامداد است‌.
 
	سوره قمر آيه  35
‏متن آيه : ‏
‏ نِعْمَةً مِّنْ عِندِنَا كَذَلِكَ نَجْزِي مَن شَكَرَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«نعمتي‌ از جانب‌ ما بود» يعني: اين‌ نجات ‌دادن‌، انعام‌ و مهرباني‌اي‌ از جانب‌ ما بر لوط(ع) و كساني‌ بود كه‌ از او پيروي‌ كردند «هر كه‌ شكر گزارده‌، بدين‌سان‌ او را پاداش‌ مي‌دهيم‌» يعني: هر كس‌ را كه‌ به‌ ما و رسول‌ ما مؤمن‌ است‌ و مطيع‌ و به‌ اين‌ترتيب‌، شكرگزار نعمت‌ ماست‌ و آن‌ را ناسپاسي‌ نمي‌كند، اين‌ گونه‌ پاداش‌ مي‌دهيم‌.
 
سوره قمر آيه  36‏متن آيه : ‏‏ وَلَقَدْ أَنذَرَهُم بَطْشَتَنَا فَتَمَارَوْا بِالنُّذُرِ ‏
 آيه  37متن آيه : ‏‏ وَلَقَدْ رَاوَدُوهُ عَن ضَيْفِهِ فَطَمَسْنَا أَعْيُنَهُمْ فَذُوقُوا عَذَابِي وَنُذُرِ ‏ 
‏ترجمه : ‏
«و لوط آنها را از عذاب‌ ما سخت‌ بيم‌ داده‌ بود» يعني: لوط قومش‌ را از گرفتن‌ سخت‌ خداوند متعال‌ و از عذاب‌ بسيار شديد او هشدار داده‌ بود؛ «ولي‌ در هشدارها به‌ جدال‌ برخاستند» يعني: آنان‌ در هشدارها شك‌ نموده‌ و آن‌ را باور نكردند، سپس‌ بدين‌ حد از كفر و انكار نيز بسنده‌ نكرده‌ و جرم‌ بزرگ‌ ديگري‌ را مرتكب‌ شدند: «و از مهمانان‌ او كام‌ دل‌ خواستند» يعني: از لوط(ع) خواستند تا آنان‌ را بر فرشتگاني‌ كه‌ به‌ صورت‌ جواناني‌ امرد و خوبروي‌ نزد وي‌ آمده‌ بودند، دسترسي‌ دهد تا چنان‌كه‌ عادت‌شان‌ بود، با آنها بدكاري‌ كنند زيرا زن‌ گمراه‌ لوط(ع) به‌ آنان‌ پيغام‌ فرستاده‌ و از آمدن‌ چنين‌ مهمانان‌ خوبرويي‌ براي‌ لوط(ع)، آگاهشان‌ كرده‌ بود پس‌ همين‌كه‌ اين‌ خبر را شنيدند، از همه‌ جا شتابان‌ به‌ سوي‌ لوط(ع) روي‌ آوردند ولي‌ او در را به‌ روي