مسخرهايي‌ است‌ كه‌ از آنان‌ مي‌بينند «و مي‌گويند» به‌مردم‌ فرورفته‌ در لغو «اعمال‌ ما از آن‌ ما و اعمال‌ شما از آن‌ شماست‌» به‌ ما از مضرات‌ كفر شما چيزي‌ نمي‌رسد و به‌ شما از نفع‌ ايمان‌ ما چيزي‌ عايد نمي‌شود «سلام‌ بر شما» مراد از سلام‌ در اينجا، اعلام‌ متاركه‌ است‌ نه‌ تقديم‌ درود وتحيت‌. لذا معناي‌ آن‌ اين‌ است: شما از سوي‌ ما ايمن‌ هستيد، ما پاسخ‌ بدي‌ شما را با بدي‌اي‌ همانند آن‌ نمي‌دهيم‌ و در اين‌ موضعي‌ كه‌ شما بر آن‌ قرار داريد، با شما همپايي‌ و موافقت‌ نمي‌كنيم‌. زجاج‌ مي‌گويد: «اين‌ حكم‌ قبل‌ از صدور دستور جنگ‌ در اسلام‌ بود». «ما جاهلان‌ را نمي‌طلبيم‌» يعني: ما جوياي‌ صحبت‌ ومعاشرت‌ با نادانان‌ نيستيم‌.
ابن‌كثير در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ از محمدبن‌اسحاق‌ نقل‌ مي‌كند: در مكه ‌بيست‌ تن‌ يا نزديك‌ به‌ آن‌ از نصارا نزد رسول‌ خدا ص آمدند... رسول‌ خداص برايشان‌ قرآن‌ تلاوت‌ كردند و ايشان‌ مسلمان‌ شدند. پس‌ چون‌ از محضر رسول‌ خدا ص بيرون‌ رفتند، ابوجهل‌بن‌هشام‌ با جمعي‌ از قريش‌ بر سر راه‌شان‌ قرار گرفتند و به‌ ايشان‌ گفتند: خدا كاروانياني‌ مانند شما را ناكام‌ گرداند، چه‌ بد كاروانياني‌ بوديد! مردم‌ و اهل‌ دينتان‌ شما را به‌ اينجا فرستادند تا اوضاع‌ را بررسي ‌كنيد و خبر اين‌ مرد را براي‌ آنان‌ ببريد اما هنوز در نشستهاي‌ خود نزد وي‌ آرام ‌نگرفتيد كه‌ از دين‌ خويش‌ جدا گشته‌ و او را در ادعايش‌ تصديق‌ كرديد! ما هيچ‌ قافله‌اي‌ را احمق‌تر از شما نمي‌شناسيم‌! آن‌ گروه‌ نو مسلمان‌ از اهل‌ كتاب‌ در پاسخ‌ آنان‌ گفتند: «سلام‌ بر شما! ما را با شما جاهلان‌ چه ‌كار، ما با شما در اين‌ بگومگو همراهي‌ نمي‌كنيم‌...».
 
سوره مريم آيه  62
‏متن آيه : ‏
‏ لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْواً إِلَّا سَلَاماً وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيهَا بُكْرَةً وَعَشِيّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«در آنجا هيچ‌ سخن‌ لغوي‌ نمي‌شنوند» لغو: سخن‌ بيهوده‌ و ياوه‌اي‌ است‌ كه‌ هيچ‌ سود و منفعتي‌ دربر ندارد. به‌قولي‌: لغو، هر سخني‌ است‌ كه‌ در آن‌ ذكر خداي‌ عزوجل‌ نباشد «جز سلام‌» يعني‌: ليكن‌ آن‌ بهشتيان‌ سلام‌ يك‌ديگر بر خود را مي‌شنوند، يا سلام‌ گفتن‌ فرشتگان‌ را بر خود مي‌شنوند «و روزي‌شان‌ صبح‌ و شام‌ در آنجا برقرار است‌» و هر غذا و ميوه‌اي‌ را كه‌ بخواهند، به‌ هر وقتي‌ كه‌ بدان‌ عادت ‌دارند ـ در صبح‌ و شام‌ و غير آن‌ ـ نزد آنان‌ مهياست‌ و بي‌رنج‌ و اندوه‌ آماده ‌است‌.
علما مي‌گويند: «در بهشت‌ شب‌ و روزي‌ نيست‌ بلكه‌ آنجا به‌ طور ابد نوراني‌ و روشن‌ است‌». پس‌ مراد از صبح‌ و شام‌ در اين‌ آيه‌: مقداري‌ از وقت‌ به‌ اندازه‌ صبح‌ و شام‌ است‌.
 
	سوره قصص آيه  56
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَن يَشَاءُ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«در حقيقت‌ تو هر كس‌ را كه‌ دوست‌ داري‌» از مردم‌ «نمي‌تواني‌ هدايت‌ كني‌» و اين‌ امر در حوزه‌ اراده‌ و اختيار تو نيست‌ زيرا ـ چنان‌كه‌ امام‌ رازي‌ نيز در تفسير خويش‌ گفته‌ است‌ ـ هدايت‌ ديگران‌ با اكراه‌ و اجبار جايز نمي‌باشد «بلكه‌ خداوند هر كس‌ را كه‌ بخواهد» هدايت‌ كند «هدايت‌ مي‌كند» و از آن‌ اوست‌ حكمت‌ بالغه‌ وحجت‌ تامه‌ «و او به‌ هدايت‌شدگان‌» يعني: به‌ كساني‌ كه‌ پذيرنده‌ هدايت‌ و مستعد و سزاوار آن‌ هستند «داناتر است‌».
سبب‌ نزول: اين‌ آيه‌ ـ چنان‌كه‌ در بخاري‌ ومسلم‌ آمده‌ است‌ ـ به‌ اجماع‌ مفسران ‌درباره‌ ابوطالب‌ نازل‌ شد آن‌گاه‌ كه‌ از پذيرش‌ اسلام‌ سر باز زد و بر دين ‌عبدالمطلب‌ مرد، با آن‌كه‌ رسول‌ اكرمص سخت‌ مشتاق‌ ايمان‌ آوردن‌ وي‌ بودند.
 
سوره قصص آيه  57
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالُوا إِن نَّتَّبِعِ الْهُدَى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنَا أَوَلَمْ نُمَكِّن لَّهُمْ حَرَماً آمِناً يُجْبَى إِلَيْهِ ثَمَرَاتُ كُلِّ شَيْءٍ رِزْقاً مِن لَّدُنَّا وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و گفتند» مشركان‌ قريش‌ و پيروانشان‌ «اگر همراه‌ تو از هدايت‌ پيروي‌ كنيم، از سرزمين‌ خود ربوده‌ مي‌شويم‌» يعني: اي‌ محمد! اگر به‌ دين‌ تو درآييم، اعراب‌ ما را از سرزمينمان‌ ـ مكه‌ ـ مي‌ربايند و طرد مي‌كنند و قبايل‌ عرب‌ پيرامون‌ ما عليه‌ ما متحد شده‌ و با ما مي‌جنگند و ما تاب‌وتوان‌ مقابله‌ با آنها را نداريم‌. اين‌ معني‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ از ابن‌عباس‌(رض) نيز آمده‌ است‌.
البته‌ اين‌ منطق، پيوسته‌ منطق‌ اشخاص‌ ضعيف‌النفس‌ و مغرض‌ بوده‌ و مي‌باشد چنان‌كه‌ بسياري‌ از اين‌ دون‌مايگان‌ در عصر حاضر نيز مي‌گويند: اگر موضع‌ خويش‌ را در قبال‌ اسلام‌ و حكومت‌ اسلامي‌ روشن‌ سازيم، دولتهاي‌ جهان‌ عليه‌ ما وارد عمل‌ مي‌شوند. گويي‌ دولتهاي‌ كفري‌ جهان‌ هم‌اكنون‌ عليه‌ ما مسلمانان ‌يكدست‌ نيستند!!
«آيا آنان‌ را در حرمي‌ امن‌ جاي‌ نداديم‌» يعني: آيا به‌ قريش‌ حرمي‌ برخوردار از امنيت‌ ارزاني‌ نداشتيم‌ كه‌ احدي‌ از مردم‌ بر اهالي‌ آن‌ تجاوز نمي‌كنند؟ پس‌ اين ‌عذر و بهانه‌ قريش‌ كاملا دروغ‌ است‌ زيرا آنها در امنيت‌ تمام‌ قرار دارند و هرگز در معرض‌ آن‌ نيستند كه‌ مردم‌ آنها را بربايند. آري‌! حرمي‌ كه‌ «ثمرات‌ هرچيزي ‌به‌عنوان‌ روزي‌اي‌ از جانب‌ ما به‌ آن‌ رسانيده‌ مي‌شود؟» يعني: فراورده‌هاي‌ گوناگون‌ با اختلاف‌ انواع‌ خود از سرزمين‌هاي‌ پيرامون‌ مكه‌ مانند طايف‌ ـ و در عصر حاضر از سرزمينهاي‌ مختلف‌ جهان‌ ـ به‌سوي‌ آن‌ گرد مي‌آيد و حمل‌ مي‌شود «ولي‌ بيشترشان‌ نمي‌دانند» و اقرار ندارند به‌ اين‌ كه‌ اينها همه‌ از رزق‌ خدا(ج) است‌ و نمي‌دانند كه‌ امنيت‌ در سايه‌ چه‌ نظامي‌ متصور است‌ و بيم‌ و نگراني‌ در كجا منزل ‌افگنده‌ است‌. آري‌! آنها از فرط جهل‌ و غفلت‌ و عدم‌ تفكر در مال‌ و معاد، صلاح‌ و هدايت‌ خويش‌ را نمي‌دانند.
 
سوره قصص آيه  58
‏متن آيه : ‏
‏ وَكَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ بَطِرَتْ مَعِيشَتَهَا فَتِلْكَ مَسَاكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَن مِّن بَعْدِهِمْ إِلَّا قَلِيلاً وَكُنَّا نَحْنُ الْوَارِثِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چه‌بسيار شهرهايي‌ را نابود ساختيم‌ كه‌ زندگي‌ خوش، آنها را سرمست‌ كرده ‌بود» يعني: در رفاه، فراواني، راحتي‌ و سرخوشي‌ قرار داشتند پس‌ از آنجا كه ‌نعمت‌ها را ناسپاسي‌ كردند، نابود ساخته‌ شدند. عطاء در معناي‌ آن‌ مي‌گويد: «آنان‌ در سرخوشي، رفاه‌ و گردنكشي‌ زندگي‌ مي‌كردند و رزق‌ خداي‌ عزوجل‌ را خورده‌ اما بتان‌ را مي‌پرستيدند» «پس‌ اين‌ مسكن