 الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و او راست‌ كبرياء» يعني: بزرگي‌ و جلال‌ و عظمت‌ و سلطه‌ «در آسمان‌ و زمين ‌و اوست‌ عزيز» يعني: غالب‌ در سلطه‌ و فرمانروايي‌اش‌؛ پس‌ هيچ‌ غلبه‌ كننده‌اي‌ بر او پيروز نمي‌شود «حكيم‌» و فرزانه‌ است‌ در تمام‌ سخنان‌ و افعال‌ و در تمام‌ فرمانها و فيصله‌هاي‌ خويش‌.
در حديث‌ شريف‌ قدسي‌ به‌ روايت‌ ابوهريره‌ و ابوسعيد رضي‌الله عنهما از رسول‌ خدا ص آمده‌ است‌ كه‌ فرمودند: «يقول‌ الله‌ تعالي: العظمة‌ إزاري‌، والكبرياء ردائي‌، فمن‌ نازعني‌ واحداً منهما، أسكنته‌ ناري: خداوند(ج)  مي‌فرمايد: عظمت‌ ازار من‌ است‌ و كبريا پتوي‌ من‌. پس‌ هر كس‌ با من‌ در يكي‌ از آنها نزاع‌ و كشمكش‌ كند، او را به‌ آتش‌ دوزخ‌ خويش‌ مسكن‌ مي‌دهم.‌
 
  
سوره أحقاف آيه  1‏متن آيه : ‏‏ حم ‏
آيه  2‏متن آيه : ‏‏ تَنْزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ‏ 
‏ترجمه : ‏
چنين‌ خوانده‌ مي‌شود: «حاء، ميم‌» و اين‌ دو حرف‌، از حروف‌ مقطعه‌ است‌. «فرو فرستادن‌ اين‌ كتاب‌ از جانب‌ الله عزيز حكيم‌ است‌» يعني: قرآن‌ به‌حق‌ و راستي‌از نزد خداوند غالب‌ و دانا فروفرستاده‌ شده‌ و كذب‌ و افترايي‌ در حق‌ وي‌ نيست‌. عزيز: يعني‌ حق‌ تعالي‌ غالب‌، قاهر و برتر از آن‌ است‌ كه‌ كسي‌ بر وي‌ دروغي ‌بربندد. حكيم: صاحب‌ حكمت‌ است‌ در همه‌ امور.
 
سوره أحقاف آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ مَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَأَجَلٍ مُّسَمًّى وَالَّذِينَ كَفَرُوا عَمَّا أُنذِرُوا مُعْرِضُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«ما آسمانها و زمين‌ و آنچه‌ را كه‌ ميان‌ آن‌ دو است‌» از همه‌ مخلوقات‌ «جز به‌ حق ‌نيافريديم‌» يعني: آنها را به‌ آفرينشي‌ همراه‌ با حق‌ كه‌ مشيت‌ ما آن‌ را اقتضا نموده‌، آفريديم‌ و بدانيد كه‌ آفرينش‌ آنها بيهوده‌ و باطل‌ نيست‌ «و» نيافريديم‌ آنها را جز «به‌ ميعادي‌ معين‌» كه‌ همانا روز قيامت‌ است‌ زيرا در روز قيامت‌، عمر آسمانها و زمين‌ و آنچه‌ كه‌ در ميان‌ آنهاست‌، به‌ پايان‌ مي‌رسد و زمين‌ به‌ زميني‌ ديگر و آسمانها نيز به‌ آسمانهاي‌ ديگري‌ تبديل‌ مي‌شوند چنان‌ كه‌ در آيه‌ (48) از سوره‌ «انبياء» گذشت‌. «و كساني‌كه‌ كافر شده‌اند، از آنچه‌ انذار داده‌ شده‌اند» يعني: از آنچه‌ كه‌ در قرآن‌ به‌ وسيله‌ آن‌ بيم‌ داده‌ شده‌اند ـ مانند زنده ‌شدن‌ بعد از مرگ‌ وحساب‌ و جزا؛ «رويگردانند» پس‌ نه‌ در آن‌ مي‌انديشند، و نه‌ براي‌ آن‌ آماده‌اند.
 
	سوره أحقاف آيه  4
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ أَرَأَيْتُم مَّا تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ أَرُونِي مَاذَا خَلَقُوا مِنَ الْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِي السَّمَاوَاتِ اِئْتُونِي بِكِتَابٍ مِّن قَبْلِ هَذَا أَوْ أَثَارَةٍ مِّنْ عِلْمٍ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» اي‌ محمد ص به‌ اين‌ كافران‌ رويگردان‌ از حق‌ «آيا ديديد» يعني: به‌ من ‌خبر دهيد كه‌؛ «آنچه‌ را بجز ا  مي‌پرستيد» از بتان‌، مردگان‌ و طاغوت‌ها؛ «به‌ من ‌نشان‌ دهيد كه‌ چه‌ چيز از زمين‌ را آفريده‌اند» يعني: اگر آنها به‌ راستي‌ خدا هستند پس ‌به‌ من‌ نشان‌ دهيد كه‌ چه‌ چيز از زمين‌ را آفريده‌اند؟ «يا مگر آنان‌ را در كار آسمانها مشاركتي‌ است‌» يعني: يا مگر آن‌ معبودهاي‌ باطل‌ مالك‌ بخشي‌ از آسمانها هستند، يا در آفرينش‌ آسمانها مشاركتي‌ داشته‌اند؟! پس‌ هرگاه‌ نه‌ اين‌ است‌ و نه ‌آن‌، ديگر چگونه‌ آنان‌ را شريك‌ خداوند سبحان‌ مي‌پنداريد؟ «اگر راست ‌مي‌گوييد، كتابي‌ پيش‌ از اين‌ قرآن‌ نزد من‌ بياوريد» زيرا قرآن‌ هم‌ بر بطلان‌ شرك‌، هم ‌بر اين‌ امر كه‌ خداي‌ عزوجل‌ يگانه‌ و لاشريك‌ است‌ و هم‌ بر اين‌ امر كه‌ قيامت‌ حق ‌است‌ و در آن‌ شكي‌ نيست‌؛ تصريح‌ كرده‌ است‌ پس‌ آيا مشركان‌ كتابي‌ دارند كه‌ با اين‌ كتاب‌ مخالفت‌ كند، يا حجتي‌ دارند كه‌ با اين‌ حجت‌ منافات‌ داشته‌ باشد؟ اگر دارند، بياورند «يا بازمانده‌اي‌ از علم‌» نزد من‌ بياوريد. يعني: آيا كمترين‌ چيزي‌ از علم‌ كه‌ آن‌ را از پيامبري‌ قبل‌ از من‌ نقل‌ كرده‌ باشيد، در دست‌ داريد كه‌ بر وجود آفريننده‌اي‌ همراه‌ با الله(ج)گواهي‌ دهد تا پرستش‌ ديگران‌ نيز كار درستي‌ باشد؟ اگر چنين‌ است‌ پس‌ آن‌ را بياوريد. ابن‌عباس‌ك مي‌گويد: أثاره: خط است‌، يعني ‌در اين‌ باره‌ چيز مكتوب‌ و نقل‌ شده‌اي‌ بياوريد.
 
	سوره أحقاف آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَنْ أَضَلُّ مِمَّن يَدْعُو مِن دُونِ اللَّهِ مَن لَّا يَسْتَجِيبُ لَهُ إِلَى يَومِ الْقِيَامَةِ وَهُمْ عَن دُعَائِهِمْ غَافِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و كيست‌ گمراه‌تر از آن‌ كس‌ كه‌ به‌جاي‌ خدا كسي‌ را به‌ دعا مي‌خواند كه‌ تا روز قيامت ‌او را پاسخ‌ نمي‌دهد» يعني: هرگز گمراه‌تر و جاهل‌تر از چنين‌ كسي‌ پيدا نمي‌شود زيرا او چيزي‌ را به‌ دعا خوانده‌ است‌ كه‌ خود نمي‌شنود، چه‌ رسد به‌ اين‌كه‌ به‌خواننده‌ خويش‌ سودي‌ را جلب‌ يا ضرري‌ را از وي‌ دفع‌ نمايد پس‌ آن‌ خواننده‌، چگونه‌ به‌ اجابت‌ دعاي‌ خود از سوي‌ وي‌ طمع‌ مي‌بندد؟! «و» هرچند آن ‌معبودان‌ باطل‌ را بخوانند؛ «آنها از دعايشان‌ بي‌خبرند» يعني: معبودان‌ باطلي‌ كه ‌مشركان‌ آنها را به‌ ياري‌ مي‌خوانند، نه‌ فقط آنان‌ را اجابت‌ نمي‌گويند بلكه‌ حتي‌ از دعايشان‌ نيز بي‌خبرند؛ پس‌ نه‌ آن‌ را مي‌شنوند و نه‌ در مي‌يابند، از آن‌ رو كه‌ جماداتي‌ بيش‌ نيستند.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:244.txt">آيه  88</a><a class="text" href="w:text:245.txt"> آيه  89</a><a class="text" href="w:text:246.txt">آيه  90</a><a class="text" href="w:text:247.txt"> آيه  91</a><a class="text" href="w:text:248.txt">آيه  92-93</a><a class="text" href="w:text:249.txt"> آيه  94</a><a class="text" href="w:text:250.txt">آيه  95</a><a class="text" href="w:text:251.txt"> آيه  96</a><a class="text" href="w:text:252.txt"> آيه  97</a><a class="text" href="w:text:253.txt"> آيه  98</a></body></html>﴿ سوره‌ احقاف ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (35) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ مباركه‌ بدان‌ جهت‌ «احقاف‌» ناميده‌ شد كه‌ در آن‌ از احقاف‌ ـ كه‌ منازل‌ قوم‌ عاد در يمن‌ بود ـ سخن‌ رفته‌ است‌.
محور سوره‌ «احقاف‌»، بيان‌ ناروا بودن‌ پرستش‌ معبودات‌ باطل‌ مي‌باشد.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:2432.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:2433.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:2434.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:2435.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:2436.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:2437.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:2438.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:2439.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:2440.txt"> آيه  14</a></body></html>سوره أحقاف آيه  6
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا حُشِرَ النَّاسُ كَانُوا لَهُمْ أَعْدَاء وَكَانُ