قي‌ است‌، از ايشان‌ به‌ نيكي‌ ياد مي‌شود.
«سلام‌ بر موسي‌ و هارون» يعني‌: سلام‌ از سوي‌ ما و از سوي‌ فرشتگان‌ و انس‌ و جن‌ تا هميشه‌ ايام‌ بر ايشان‌ باد.
 
سوره صافات آيه  121‏متن آيه : ‏‏ إِنَّا كَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ‏
آيه  122‏متن آيه :‏ إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ‏ 
‏ترجمه : ‏
«ما نيكوكاران‌ را چنين‌ پاداش‌ مي‌دهيم‌ زيرا آن‌ دو از بندگان‌ مؤمن‌ ما بودند» تفسير نظير اين‌ دو آيه‌ در همين‌ سوره‌ گذشت‌.سوره صافات آيه  123
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنْ الْمُرْسَلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌ راستي‌ الياس‌ از پيامبران‌ بود» الياس‌(ع) پيامبري‌ از پيامبران‌ بني‌اسرائيل ‌است‌. ابن‌كثير درباره‌ وي‌ دو رأي‌ را نقل‌ مي‌كند: «اول‌ اين‌كه‌ او همان ‌ادريس‌(ع) است‌. دوم‌ اين‌كه‌ او الياس‌ فرزند نسي‌ فرزند فنحاص‌ است‌ كه‌ خداوند(ج) او را بعد از حزقيل‌ نبي‌(ع) در ميان‌ بني‌اسرائيل‌ به‌ نبوت‌ برانگيخت ‌آن‌گاه‌ كه‌ آنان‌ بتي‌ به‌نام‌ «بعل‌» را به‌ پرستش‌ گرفته‌ بودند و الياس‌ آنان‌ را به‌سوي‌ توحيد حق‌ تعالي‌ فراخواند و از پرستش‌ ماسواي‌ آن‌ نهي‌ كرد».
 
	سوره صافات آيه  124
‏متن آيه : ‏
‏ إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَلَا تَتَّقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌گاه‌ كه‌ به‌ قوم‌ خود گفت‌: آيا پرهيزگاري‌ نمي‌كنيد؟» يعني‌: آيا از خداي‌ عزوجل‌ پروا نمي‌داريد تا فقط او را به‌ پرستش‌ گرفته‌ و از منهياتش‌ ـ مانند شرك‌ و معاصي‌ ـ دست‌ برداريد.
 
	سوره صافات آيه  125
‏متن آيه : ‏
‏ أَتَدْعُونَ بَعْلاً وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏آيا بت بعل را به فرياد مي‌خوانيد ( و نيازمنديهاي خود را از او مي‌خواهيد ) و آيا بهترين آفرينندگان را رها مي‌سازيد ؟ !‏
 
‏توضيحات : ‏
«آيا بعل‌ را مي‌پرستيد؟» بعل‌ نام‌ بتي‌ است‌ كه‌ مردم‌ شام‌ در عصر الياس‌(ع) آن‌را مي‌پرستيدند و سپس‌ پرستش‌ آن‌ به‌ ميان‌ بني‌اسرائيل‌ نيز سرايت‌ كرد. به‌قولي‌: «بعل‌» به‌معناي‌ پروردگار است‌. يعني‌: آيا بتي‌ را به‌ پروردگاري‌ گرفته‌ و آن‌ را مي‌پرستيد؟ و «بعلبك‌» در لبنان‌ منسوب‌ به‌ اين‌ بت‌ مي‌باشد «و بهترين‌ آفرينندگان ‌را وا مي‌گذاريد؟» يعني‌: پرستش‌ خداي‌ متعالي‌ را وا مي‌گذاريد كه‌ شما را آفريد و به‌ بهترين‌ شكل‌ و هيأت‌ صورت‌نگاريتان‌ كرد در حالي‌كه‌ او بهترين‌ آفرينندگان‌ و بهترين‌ صورت‌نگاران‌ است‌؟.
 
	سوره صافات آيه  126
‏متن آيه : ‏
‏ اللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«الله را كه‌ پروردگار شما و پروردگار پدران‌ نخستين‌ شماست‌ وامي‌گذاريد؟» يعني‌: فقط حق‌ تعالي‌ است‌ كه‌ بعد از آن‌كه‌ هم‌ شما و هم‌ اجدادتان‌ را از كتم‌ عدم‌ آفريد، شما را به‌ نعمتهاي‌ خويش‌ مي‌پروراند پس‌ فقط اوست‌ كه‌ سزاوار پرستش‌ مي‌باشد.
 
	سوره طه آيه  27‏متن آيه : ‏‏ وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِّن لِّسَانِي ‏
  آيه  28‏متن آيه : ‏‏ يَفْقَهُوا قَوْلِي ‏
‏ترجمه : ‏
«و از زبانم‌ گره‌اي‌ بگشاي‌» يعني‌: گره‌اي‌ از گره‌هايي‌ را كه‌ در زبان‌ من‌ است‌ باز كن‌، به‌اندازه‌اي‌ كه‌ بتوانم‌ پيام‌هاي‌ تو را به‌ مردم‌ تفهيم‌ كنم‌. نقل‌ است‌ كه‌ اين‌ گره‌ ولكنت‌، از دوران‌ كودكي‌ موسي‌(ع) در زبان‌ وي‌ موجود بود زيرا او در كودكي ‌مويي‌ را از بدن‌ فرعون‌ بركند پس‌ فرعون‌ خشمگين‌ شد و از شر وي‌ بيمناك‌ گشت‌. در اين‌ اثنا زنش‌ گفت‌: او كودك‌ است‌ و نمي‌داند كه‌ چه‌ مي‌كند؛ آن‌گاه‌ براي ‌اثبات‌ اين‌ امر، جرقه‌اي‌ از آتش‌ و خرمايي‌ را نزد وي‌ نهاد و موسي‌(ع) به‌جاي‌ خرما آن‌ جرقه‌ آتش‌ را در دهان‌ خود گذاشت‌ پس‌ لكنت‌ زبان‌ وي‌ از اثر آن‌ بود. روايت‌ شده ‌است‌ كه‌ در زبان‌ امام‌ حسين‌(رض) نيز لكنتي‌ بود و رسول‌ خداص فرمودند: «اين‌را از عمويش‌ موسي‌(ع) به‌ارث‌ برده ‌است‌». آري‌! موسي‌(ع) گشودن‌ گره‌ از زبان‌ خود را در حدي‌ طلب‌ كرد كه‌ بتواند افهام‌ و تفهيم‌ كند لذا همه‌ گرفتگي‌ زبان‌ وي ‌از بين‌ نرفت‌ و بعد از رفع‌ آن‌ گره‌، باز هم‌ در زبان‌ وي‌ لكنتي‌ بود چنان‌كه ‌خداوند(ج) در جاي‌ ديگري‌ از سخن‌ فرعون‌ چنين‌ حكايت‌ مي‌كند: ﮋﮇ  ﮈ  ﮉ   ﮊ  ﮋ  ﮌ  ﮍ  ﮎ  ﮏﮐﮑﮊ ‌: (آيا من‌ از اين‌ كس‌ كه‌ خود بي‌مقدار است‌ ونمي‌تواند درست‌ بيان‌ كند، بهتر نيستم‌؟) «زخرف‌ / 52» و نيز به‌ دليل‌ اين‌كه‌ موسي‌(ع) خود گفت‌: «تا سخنم‌ را بفهمند» يعني‌: از زبانم‌ به‌قدري‌ گره‌ را باز كن‌ كه‌ زبانم ‌در هنگام‌ تبليغ‌ رسالت‌ گويا شود به ‌گونه‌اي‌ كه‌ سخنم‌ را بفهمند.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1811.txt"> آيه  127</a><a class="text" href="w:text:1812.txt">آيه  128</a><a class="text" href="w:text:1813.txt">آيه  129-130</a><a class="text" href="w:text:1814.txt">آيه  131-132</a><a class="text" href="w:text:1815.txt">آيه  133</a><a class="text" href="w:text:1816.txt">آيه  134-135</a><a class="text" href="w:text:1817.txt">آيه  136</a><a class="text" href="w:text:1818.txt">آيه  137</a><a class="text" href="w:text:1819.txt"> آيه  138</a><a class="text" href="w:text:1820.txt">آيه  139</a><a class="text" href="w:text:1821.txt">آيه  140</a><a class="text" href="w:text:1822.txt">آيه  141</a><a class="text" href="w:text:1823.txt"> آيه  142</a><a class="text" href="w:text:1824.txt">آيه  143-144</a><a class="text" href="w:text:1825.txt">آيه  145</a><a class="text" href="w:text:1826.txt"> آيه  146</a><a class="text" href="w:text:1827.txt">آيه  147</a><a class="text" href="w:text:1828.txt"> آيه  148</a><a class="text" href="w:text:1829.txt">آيه  149</a><a class="text" href="w:text:1830.txt"> آيه  150</a><a class="text" href="w:text:1831.txt">آيه  151-152</a><a class="text" href="w:text:1832.txt">آيه  153</a></body></html>سوره صافات آيه  127
‏متن آيه : ‏
‏ فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ او را دروغگو شمردند. قطعا آنها احضار مي‌شوند» يعني‌: آنها به‌سبب ‌دروغگو شمردن‌ الياس‌(ع)، قطعا در عذاب‌ احضار مي‌شوند.
 
	سوره صافات آيه  128
‏متن آيه : ‏
‏ إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«جز بندگان‌ مخلص‌ خداوند» يعني‌: فقط كساني‌ از قوم‌ الياس‌(ع) از عذاب ‌مي‌رهند كه‌ به‌ حق‌ تعالي‌ مؤمن‌ بوده‌ و عبوديت‌ و پرستش‌ را تنها براي‌ او خالص ‌ساخته‌ باشند.
سوره صافات آيه  129‏متن آيه : ‏‏ وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ ‏
 آيه  130‏متن آيه : ‏‏ سَلَامٌ عَلَى إِلْ يَاسِينَ ‏ 
‏ترجمه : ‏
«و براي‌ او در ميان‌ آيندگان‌ نام‌ نيك‌ به‌جاي‌ گذاشتيم» يعني‌: براي‌ الياس‌(ع) در ميان‌ أمت‌هاي‌ بعد از وي‌، نام‌ و آوازه‌ نيك‌ باقي‌ گذاشتيم‌.
(سَلَامٌ عَلَى إِلْ يَاسِينَ ‏)  مراد از «الياسين‌» الياس‌ است‌ و «يا» و «نون‌» به‌ آن‌ اضافه‌ شده‌ است‌، چراكه‌ اسمي‌ اعجمي‌ است‌. و نظير آن‌ است‌: طور «سينا» و طور «سينين‌». در قرائت‌ ديگري‌ آمده‌ است‌: «سلام‌ علي‌ آل‌ ياسين‌» يعن