ه‌ او بشناسانيم‌.
«پس‌ نعلين‌ خود را از پا درآور» خداوند(ج) موسي‌(ع) را به‌ بيرون‌آوردن‌ كفش‌ها وبرهنه‌ ساختن‌ پاهايش‌ دستور داد زيرا برهنه‌ كردن‌ پا، در نشان‌ دادن‌ تواضع‌ گوياتر و به‌ تشريف‌ و تكريم‌ و رعايت‌ ادب‌ نزديكتر است‌ «هرآينه‌ تو در وادي‌ مقدس‌ طوي‌ هستي‌» مقدس‌: يعني‌ پاك‌ يا مبارك‌. طوي‌: نام‌ واديي‌ در سرزمين‌ سيناست‌.
اين‌ جمله‌ به‌ ما مي‌آموزد كه‌ چون‌ كسي‌ را به‌ كاري‌ دستور مي‌دهيم‌، بايد علت‌ و دليل‌ آن‌ را نيز برايش‌ بيان‌ كنيم‌.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1641.txt"> آيه  28</a><a class="text" href="w:text:1642.txt">آيه  29</a><a class="text" href="w:text:1643.txt">آيه  30</a><a class="text" href="w:text:1644.txt">آيه  31</a><a class="text" href="w:text:1645.txt"> آيه  32</a><a class="text" href="w:text:1646.txt"> آيه  33</a><a class="text" href="w:text:1647.txt">آيه  34</a><a class="text" href="w:text:1648.txt">آيه  35</a><a class="text" href="w:text:1649.txt">آيه  36</a><a class="text" href="w:text:1650.txt">آيه  37</a><a class="text" href="w:text:1651.txt">آيه  38</a><a class="text" href="w:text:1652.txt">آيه  39</a><a class="text" href="w:text:1653.txt"> آيه  40</a></body></html>سوره يس آيه  28
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا أَنزَلْنَا عَلَى قَوْمِهِ مِن بَعْدِهِ مِنْ جُندٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَمَا كُنَّا مُنزِلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ما پس‌ از او بر سر قومش» يعني‌: بر سر قوم‌ حبيب‌ نجار بعد از كشته ‌شدنش ‌از سوي‌ آنان‌، يا پس‌ از اين‌كه‌ خداوند (ج)او را به‌سوي‌ آسمانها بالا برد؛ «هيچ ‌لشكري‌ از آسمان‌ فرود نياورديم» براي‌ به‌هلاكت ‌رساندن‌ و انتقام‌ گرفتن‌ از آنان‌ «و ما فرودآورنده‌ آن‌ نبوديم» زيرا قضا و قدر ما بر اين‌ پيشي‌ گرفته‌ بود كه‌ هلاك‌ كردنشان‌ با بانگ‌ مرگبار جبرئيل‌(ع) باشد، نه‌ با فروفرستادن‌ لشكر از آسمان‌.
اين‌ آيه‌، تعبيري‌ از تحقير و كوچك ‌شمردن‌ شأن‌ آنان‌ و ساده ‌شمردن‌ كار تعذيبشان‌ است‌. يعني‌: آنان‌ در جايگاهي‌ قرار نداشتند كه‌ ما براي‌ هلاك‌ ساختنشان ‌لشكري‌ از آسمان‌ نازل‌ كنيم‌ بلكه‌ آنان‌ را با يك‌ بانگ‌ تند و مرگبار نابود ساختيم‌.
 
	سوره يس آيه  29
‏متن آيه : ‏
‏ إِن كَانَتْ إِلاَّ صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«تنها يك‌ بانگ‌ مرگبار بود و بس» كه‌ جبرئيل‌(ع) آن‌ را كشيد و همه‌ را نابود كرد «پس‌ بناگاه‌ آنها فسردند» يعني‌: چون‌ آتش‌ خاموش‌ شدند و مردند به‌طوري‌كه‌ از آنان‌ هيچ‌ حركت‌ و جنبشي‌ به‌ مشاهده‌ نمي‌رسيد.
 
	سوره يس آيه  30
‏متن آيه : ‏
‏ يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلاَّ كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُون ‏
 
‏ترجمه : ‏ 
«دريغا بر اين‌ بندگان» تقدير سخن‌ اين‌ است‌: در روز قيامت‌ هنگامي‌ كه‌ عذاب ‌را مشاهده‌ مي‌كنيد، بر حال‌ آنها حسرت‌ بخوريد و واويلا بگوييد. حسره‌: غم‌ واندوه‌ و پشيماني‌ بر يك‌ چيز از دست‌ رفته‌ است‌. به‌قولي‌: اين‌ حسرت‌ و دريغي‌است‌ كه‌ فرشتگان‌ بر حال‌ كفار خوردند، هنگامي‌ كه‌ آنان‌ پيامبران‌(ع) را تكذيب‌ كردند «هيچ‌ پيامبري‌ بديشان‌ نمي‌آمد مگر آن‌كه‌ او را ريشخند مي‌كردند» اين ‌است‌ سبب‌ دريغ‌ و افسوس‌خوردن‌ برآنان‌. آري‌! دريغا بر حال‌ آنان‌ كه‌ از حال ‌امثال‌ خويش‌ از امتهاي‌ گذشته‌، عبرت‌ نگرفتند.
 
	سوره يس آيه  31
‏متن آيه : ‏
‏ أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنْ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لاَ يَرْجِعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مگر نديده‌اند» اهالي‌ مكه‌ كه‌ به‌ رسول‌‌خدا‌ص گفتند: «تو پيامبر نيستي‌؟». استفهام‌ براي‌ تقرير و اثبات‌ است‌، يعني‌ ديده‌اند و دانسته‌اند؛ «كه‌ چه ‌بسيار نسلها را پيش‌ از آنان» از امتهاي‌ گذشته‌ «هلاك‌ گردانيديم‌ كه‌ ديگر آنها به‌سويشان ‌بازنمي‌گردند» بعد از هلاك‌ خويش‌ بلكه‌ راهي‌ ديار فنا و فصل‌ پايان‌ناپذير بلا در آخرت‌ گرديده‌ و هرگز برگشتي‌ به‌ دنبال‌ خويش‌ ندارند؟
اين‌ آيه‌ ردي‌ واضح‌ بر قائلان‌ به‌ نظريه‌ «تناسخ‌» و حلول‌ ارواح‌ است‌.
 
	سوره يس آيه  32
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِن كُلٌّ لَّمَّا جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و قطعا همگي‌شان» اعم‌ از امت‌هاي‌ گذشته‌ و آينده‌ «جز جمعي‌ نيستند كه‌ نزد ما احضار مي‌شوند» براي‌ حساب‌ و كتاب‌ پس‌ همگي‌ آنان‌ را در برابر اعمالشان‌ ـ اعم‌ از خير و شر ـ سزا يا پاداش‌ مي‌دهيم‌.
 
	سوره يس آيه  33
‏متن آيه : ‏
‏ وَآيَةٌ لَّهُمُ الْأَرْضُ الْمَيْتَةُ أَحْيَيْنَاهَا وَأَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبّاً فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و زمين‌ مرده‌، براي‌ آنان‌ نشانه‌اي‌ است» بر وجود آفريننده‌ و قدرت‌ كامل‌ وي ‌بر زنده‌ كردن‌ مردگان‌ «كه‌ آن‌ را زنده‌ گردانيديم» با نباتات‌ و رستني‌ها؛ پس‌ از آن‌ زمين‌، دانه‌هايي‌ را برآورديم‌ كه‌ از آن‌ مي‌خورند و تغذيه‌ مي‌كنند و اين‌ است ‌معني‌ فرموده‌ وي‌: «و از آن‌ دانه‌هايي‌ برآورديم‌ كه‌ از آن‌ مي‌خورند» البته‌ دانه‌ها وحبوبات‌، معظم‌ خوردني‌هاي‌ بشر را تشكيل‌ داده‌ و بيشترين‌ ماده‌اي‌ هستند كه ‌زندگي‌ معيشتي‌ انسان‌ بر آنها برپاست‌، بدين‌ جهت‌، جارومجرور «منه‌» بر فعل‌ مقدم‌ ساخته‌ شد تا بر اين‌ معني‌ دلالت‌ كند.
 
سوره يس آيه  34
‏متن آيه : ‏
‏ وَجَعَلْنَا فِيهَا جَنَّاتٍ مِن نَّخِيلٍ وَأَعْنَابٍ وَفَجَّرْنَا فِيهَا مِنْ الْعُيُونِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و در آن‌ زمين‌ باغهايي‌ از درختان‌ خرما و درختان‌ انگور آفريديم‌ و چشمه‌ها» و جويبارها «در آن‌ روان‌ كرديم».
 
	سوره يس آيه  35
‏متن آيه : ‏
‏ لِيَأْكُلُوا مِن ثَمَرِهِ وَمَا عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ أَفَلَا يَشْكُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«تا از ميوه‌هاي» آن‌ و از باروبر باغستانها و نخلستانهاي‌ «آن‌ و از آنچه ‌دستهايشان‌ به ‌عمل‌ آورده‌ است» چون‌ آب‌ انگور، آبميوه‌ها و خوردني‌هاي‌ ديگر مانند آن‌ «بخورند» ابن‌ كثير مي‌گويد: «ما» در: +ﮢ  ﮣ  ﮤ_ نافيه‌ است‌ كه‌ معني‌ آن‌ اين‌ است‌: «و ميوه‌ها را دستهايشان‌ نساخته‌ است‌» بلكه‌ اين ‌همه‌ از عمل ‌الهي‌ است‌ و اوست‌ كه‌ آنها را به‌عمل‌ آورده‌ است‌. اما ابن‌جرير معني‌ اول‌ را ترجيح‌ داده‌ و مي‌گويد: «قول‌ اول‌ يعني‌: موصوله‌ بودن‌ «ما» كه‌ به‌ معني‌ (الذي‌: آنچه‌ دستهايشان‌ به‌ عمل‌ آورده) مي‌باشد، صحيح‌تر است‌». «آيا باز هم‌ شكر نمي‌گزارند» خداوند (ج)را در برابر نعمت‌هاي‌ آن‌، با پيروي‌ از پيامبرانش‌؟.
 
سوره يس آيه  36
‏متن آيه : ‏
‏ سُبْحَانَ الَّذِي خَلَقَ الْأَزْوَاجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنبِتُ الْأَرْضُ وَمِنْ أَنفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا يَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پاك‌ و منزه‌ است‌ آن‌كه‌ تمام‌ ازواج‌ را، از جمله‌ آنچه‌ زمين‌ مي‌روياند آف