 فقیه بزرگ ابن مغازلی شافعی از مجاهد و او از ابن عباس درباره این آیه‌ها روایت کرده است که گفت: یوشع بن نون سبقت گیرنده به سوی موسی بود، و موسی سبقت گیرنده به سوی هارون بود، و صاحب یَس سبقت گیرنده به سمت عیسی بود، علی نیز سبقت گیرنده به سمت محمد ص بود و این فضیلت برای سایر افراد صحابه منظور نشده است. لذا او (علی) امام است. 
پاسخ این ادعا از چند وجه است: یکی آنکه: درستی این قول نامعلوم است، چون در روایت‌های مختلف این و آن کذب‌های زیادی هم هست. 
دوم: این روایت از ابن عباس نیست و بی‌اساس است، البته اگر صحت هم داشته باشد در صورت وجود روایتی قوی‌تر از درجه حجیت ساقط است. 
سوم: خداوند متعال می‌فرماید: ﴿وَالسَّابِقُونَ الأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالأَنصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِيَ اللّهُ عَنْهُمْ وَرَضُواْ عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِکَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ﴾. (التوبه: 100).
«پيشگامان نخستين از مهاجرين و انصار، و كسانى كه به نيكى از آنها پيروى كردند، خداوند از آنها خشنود گشت، و آنها (نيز) از او خشنود شدند; و باغهايى از بهشت براى آنان فراهم ساخته، كه نهرها از زير درختانش جارى است; جاودانه در آن خواهند ماند; و اين است پيروزى بزرگ».
و می‌فرماید: ﴿ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْکِتَابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ وَمِنْهُم مُّقْتَصِدٌ وَمِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَيْرَاتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ﴾. (فاطر: 32).
«سپس اين كتاب (آسمانى) را به گروهى از بندگان برگزيده خود به ميراث داديم; (اما) از ميان آنها عده‏اى بر خود ستم كردند، و عده‏اى ميانه رو بودند، و گروهى به اذن خدا در نيكيها (از همه) پيشى گرفتند، و اين، همان فضيلت بزرگ است».
پیشگامان نخستین همان کسانی بودند که پیش از فتح مکه اسلام آورده و مجاهدت‌ها کردند، آنان از مسلمانان و جهادگران بعد از فتح مکه بهتر و برترند که اعضای بیعت رضوان هم داخل در جمع‌شان است و جمعاً بیش از هزار و چهار صد نفر می‌شدند، پس چگونه گفته می‌شود که پیشگام این امت یک شخص واحد است؟! 
چهارم: این سخن او که: این فضیلت برای هیچ یک از اصحاب دیگر منظور و ثابت نشده است، ناروا است. مسلمانان در اینکه چه کسی اولین اسلام آورنده بوده در تنازع هستند، عده‌ای می‌گویند: ابوبکر نخستین کسی است که مسلمان شد، و برخی گویند: علی پیش از ابوبكر اسلام آورده است، اما او در آن زمان پسر بچه بوده و در خصوص اسلام آوردن پسر بچه‌ها نزد علما منازعه وجود دارد، اما در خصوص اینکه اسلام ابوبکر کامل‌تر و نافع‌تر بوده است، منازعه‌ای وجود ندارد که در نتیجه و به اتفاق او پیشگام‌تر از علی است، و بنابر قولی دیگر اسبق علی‌الاطلاق است، حال چطور گفته می‌شود: علی از او پیشگام‌تر است بدون آنکه حجتی برای نشان داده صحت آن ارائه شود. رافضی می‌گوید: برهان هفدهم: فرموده الهی است: ﴿الَّذِينَ آمَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَاهَدُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِندَ اللّهِ وَأُوْلَئِکَ هُمُ الْفَائِزُونَ﴾. (التوبه: 20). 
«آنها كه ايمان آوردند، و هجرت كردند، و با اموال و جانهايشان در راه خدا جهاد نمودند، مقامشان نزد خدا برتر است; و آنها پيروز و رستگارند».
رزین بن معاویه در کتاب «الجمع بین الصحاح السته» روایت می‌کند که این آیه درباره علی نازل شده آنگاه که طلحه بن شیبه و عباس فخرورزی می‌کردند، و این جز علی برای کسی دیگر از اصحاب ثابت نشده است لذا او برتر و او امام بر حق است. 
جواب او بر چند وجه داده می‌شود: یکی: سند این نقل قول کدام است؟ رزین در کتابش اموری را هم که در صحاح نیست آورده است. 
دوم: آنچه در صحاح آمده همان چیزی نیست که صاحب کتاب از زبان رزین روایت کرده است. آنچه در صحیح است روایتی از نعمان بن بشیر است که می‌گوید: نزدیک منبر رسول خدا ص بودم مردی گفت: ابایی ندارم که از این پس در اسلام کاری جز سقایی حاجیان انجام ندهم. و دیگری گفت: من نیز ابایی ندارم که در اسلام کاری جز آباد کردن مسجد الحرام نکنم، مردی دیگر گفت: جهاد در راه خدا از آنچه گفتید هم بهتر است، این بود که عمر بر سرشان داد کشید و گفت: کنار منبر رسول خدا ص صدایتان را بالا نبرید، امروز جمعه است، پس چون نماز جمعه خوانده شد درباره اختلافشان از پیامبر ص سوال کنید آنگاه بود که خداوند متعال این آیه را نازل فرمود که: ﴿أَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ کَمَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَجَاهَدَ فِي سَبِيلِ اللّهِ﴾. (التوبه: 19).
«آيا سيراب كردن حجاج، و آباد ساختن مسجد الحرام را، همانند (عمل) كسى قرار داديد كه به خدا و روز قيامت ايمان آورده، و در راه او جهاد كرده است؟».
نص حدیث را مسلم آورده است .(1)
از این حدیث بر می‌آید که سخن علی که جهاد را بر آبادنی و سیراب کردن برتر دانسته صحیح‌تر از قول کسی است که آبادانی و سیراب کردن را برتری داده است. و اینکه علی در این مسأله از آنهایی که منازعه می‌کردند بر حق‌تر بوده و البته این درست است. 
اما برتر دانستن ایمان و هجرت و جهاد تنها مختص علی نیست بلکه تمام اصحابی که ایمان آورده و هجرت کردند و به جهاد برخاستند شامل این مسأله می‌شوند. لذا در اینجا فضیلتی مختص علی وجود ندارد تا گفته شود که: این فضیلت برای غیر علی ثابت نشده است. 
-------------------------------------------------
1) نگا: مسلم (3/1449) و مسند (4/269).رافضی می‌گوید: «برهان هجدهم: فرموده الهی است که: ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نَاجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوَاکُمْ صَدَقَةً﴾. (المجادله: 12). «اي كساني كه ايمان آورده‌ايد! هنگامي كه مي‌خواهيد با رسول خدا نجوا كنيد پيش از نجوايتان صدقه‌اي در راه خدا بدهيد».
از طریق ابونعیم حافظ از ابن عباس روایت است که گفت: خداوند متعال سخن گفتن با رسول خدا ص را حرام فرموده است مگر اینکه صدقه‌ای تقدیم شود، آنان از اینکه پیش از گفتگو با ایشان صدقه بدهند بخل ورزیدند، اما علی صدقه داد و کسی جز او از مسلمانان چنین نکرد، در تفسیر ثعلبی هم آمده که پسر عمر گفت: علی سه فضیلت دارد که اگر تنها یکی از آنها را داشتم برایم از هر نعمتی بهتر و عزیزتر می‌بود. ازدواجش با فاطمه، در دست گرفتن پرچم در نبرد خیبر، و آیه نجوی.
رزین بن معاویه در «الجمع بین الصحاح السته» از علی روایت کرده است که فرمود: جز من هیچ کس به این آیه عمل نکرد، و به خاطر من خداوند بر این امت آسان گرفت، و این بر فضیلت او بر سایر اصحاب دلالت می‌کند، لذا او به امامت سزاوارتر است. 
در پاسخ باید گفت: چیزی که ثابت شده این است که علی(رض) صدقه داد و گفتگو کرد، اما آیه نجوی کمی بعد و پیش از آنکه کس دیگری به آن عمل کند منسوخ شد، و