 در آن‌ است‌؛ چون‌ علم‌ شريعت ‌زيرا علم‌؛ حيات‌ است‌ و جهل‌؛ مرگ‌ و همانند پذيرش‌ اوامر و نواهي‌ قرآن‌؛ زيرا حيات‌ ابدي‌ و نعمت‌ سرمدي‌ در گرو امتثال‌ فرمانهاي‌ قرآن‌ است‌ و همانند جهاد؛ زيرا جهاد سبب‌ بقاي‌ حيات‌ شماست‌، چرا كه‌ اگر دشمن‌ مورد هجوم‌ قرار نگيرد، خود بر شما هجوم‌ برده‌ و نابودتان‌ مي‌كند.
اما از سياق‌ آيات‌ چنين‌ بر مي‌آيد كه‌ لبيك‌ گفتن‌ به‌ نداي‌ خدا(ج)  و پيامبرشص در اينجا، بيشتر ناظر بر اجابت‌ فرمان‌ جهاد است‌ چنان‌كه‌ محمدبن‌ اسحاق‌ از عروه‌بن‌ زبير(رض)  چنين‌ نقل‌ كرده‌ است‌.
در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابي‌سعيدبن‌ معلي‌(رض)  آمده‌ است‌ كه‌ فرمود: «من‌ در مسجد مشغول‌ اداي‌ نماز بودم‌ كه‌ در اين‌ اثنا رسول‌ خداص مرا فراخواندند ولي (به‌تصور اين‌كه‌ به‌پايان‌ رساندن‌ نماز اولي‌ است) اجابت‌شان‌ نگفتم‌ لذا چون‌ نماز را تمام‌ كردم‌ به‌ محضر ايشان‌ شتافتم‌ و گفتم: يا رسول‌الله! شما مرا در حالي ‌فراخوانديد كه‌ مشغول‌ اداي‌ نماز بودم‌! فرمودند: مگر خداوند متعال‌ نفرموده ‌است‌ كه: به‌ نداي‌ خدا و پيامبر ـ چون‌ شما را فراخواند ـ لبيك‌ اجابت ‌بگوييد؟». «و بدانيد كه‌ خداوند ميان‌ آدمي‌ و دلش‌ حائل‌ مي‌گردد» يعني: مادامي‌ كه‌ دلهايتان‌ نرم‌ و به‌ فرمان‌ است‌، به‌سوي‌ اجابت‌ اوامر خداوند متعال‌ بشتابيد، قبل‌ از آن‌كه‌ احوال‌ متغير شود و دلهايتان‌ از شما فرمان‌ نبرد. فرمان‌ نبردن‌ دل‌ از انسان‌ بامرگ‌ وي‌ است‌ كه‌ نقطه‌ پايان‌ عمل‌ اوست. يا: هر كس‌ بسيار گناه‌ كند، چه‌بسا كه‌ قلبش‌ از معاني‌ ايماني‌ دور شود و بعد از آن‌ به‌ اجابت‌ گفتن‌ حق‌ تعالي‌ و پيامبرش ‌مايل‌ نگردد.
در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ام‌سلمه‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌خداص اين‌ دعا را بسيار مي‌خواندند: «اللهم مقلب القلوب ثبت قلبي على دينك‌: بارالها! اي‌ گرداننده‌ دلها! دلم‌ را بر دينت‌ ثابت‌ نگه‌ دار». گفتم‌ يا رسول‌ اللهص! مگر دلها را دگرگوني‌اي ‌است‌؟ فرمودند: «آري‌! خداي‌ عزوجل‌ هيچ‌ كس‌ از بني‌آدم‌ را نيافريده‌، مگر اين‌كه‌ قلبش‌ در ميان‌ دو انگشت‌ از انگشتان‌ بلاكيف‌ اوست‌ پس‌ اگر بخواهد، آن‌ را راست‌ و مستقيم‌ و اگر هم‌ بخواهد كج‌ و منحرفش‌ مي‌گرداند لذا از الله پروردگارمان‌ درخواست‌ مي‌كنيم‌ كه‌ دلهايمان‌ را ـ بعد از آن‌كه‌ هدايتمان ‌نموده‌ ـ منحرف‌ نگرداند و از او مي‌طلبيم‌ تا رحمتي‌ از بارگاه‌ خود بر ما ببخشايد، همانا او بسيار بخشاينده‌ است‌...». «و بدانيد كه‌ به‌سوي‌ او حشر خواهيد شد» درروز قيامت‌، آن‌گاه‌ به‌ شما بر حسب‌ سلامت‌ دلها و اخلاص‌ در طاعاتتان‌، پاداش‌ مي‌دهد.
	آيه  25
‏متن آيه : ‏
‏ وَاتَّقُواْ فِتْنَةً لاَّ تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُواْ مِنكُمْ خَآصَّةً وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ ‏
 
‏ترجمه :
«و از فتنه‌اي» يعني: از آزمون‌ و محنتي‌ «بپرهيزيد كه‌ فقط به‌ ستمكاران‌ شما نمي‌رسد» يعني: از فتنه‌اي‌ بپرهيزيد كه‌ از ظالم‌ گذشته‌، دامن‌گير خوبان‌ نيز مي‌شود و صالح‌ و طالح‌ همه‌ را دربر مي‌گيرد زيرا آن‌گاه‌ كه‌ به‌ اوامر خدا و رسولش‌ لبيك ‌نگوييد و در مقام‌ تأييد حق‌ و انكار باطل‌ بر نياييد، چه ‌بسا فتنه‌اي‌ در رسد كه ‌ستمكاران‌ را نابود كرده‌ از آنان‌ بگذرد و دامن‌ اهل‌ صلاح‌ را نيز بگيرد. درحديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ عدي‌بن‌عميره‌(رض)  آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص فرمودند: «خداي‌ عزوجل‌ عامه‌ مردم‌ را به‌ سبب‌ اعمال‌ بد عده‌ به‌خصوصي‌ از آنان‌ عذاب ‌نمي‌كند، مگر اين‌كه‌ منكر را در ميان‌ خود ببينند و در حالي‌ كه‌ بر انكار آن ‌قادرند، آن‌ را انكار نكنند، آن‌ وقت‌ است‌ كه‌ خداوند(ج)  خاص‌ و عام‌ همه‌ راعذاب‌ مي‌كند». «و بدانيد كه‌ خداوند سخت‌ كيفر است» و عذاب‌ نمودن‌ كساني‌ كه‌ مباشرتا و مستقيما مرتكب‌ اسباب‌ عذاب‌ نشده‌ بلكه‌ به‌طور غيرمستقيم‌ مسبب‌ آن‌ گرديده‌اند، نشانه‌اي‌ از شدت‌ عقاب‌ وي‌ است‌. آري‌! آنان‌ كساني‌اند كه‌ امر به ‌معروف‌ و نهي‌ از منكر را ترك‌ كرده‌اند و بر اثر آن‌، در جامعه‌ فساد شيوع‌ يافته ‌است‌، در اين‌ هنگام‌ است‌ كه‌ عذاب‌ بر اهل‌ منكر ـ مخصوصا ـ فرود نمي‌آيد بلكه‌ به‌طور عام‌ و همگاني‌، بر اصحاب‌ منكر و معروف‌ همگي‌ نازل‌ مي‌شود. بنابراين‌، جهاد در راه‌ خدا(ج)  و امربه‌معروف‌ و نهي‌ازمنكر، دو عامل‌ بزرگ ‌حياتبخش‌ براي‌ مسلمين‌ است‌.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1394.txt">آيه  26</a><a class="text" href="w:text:1395.txt">آيه  27</a><a class="text" href="w:text:1396.txt">آيه  28</a><a class="text" href="w:text:1397.txt">آيه  29</a><a class="text" href="w:text:1398.txt">آيه  30</a><a class="text" href="w:text:1399.txt">آيه  31</a><a class="text" href="w:text:1400.txt">آيه  32</a><a class="text" href="w:text:1401.txt">آيه  33</a></body></html>آيه  26
‏متن آيه : ‏
‏ وَاذْكُرُواْ إِذْ أَنتُمْ قَلِيلٌ مُّسْتَضْعَفُونَ فِي الأَرْضِ تَخَافُونَ أَن يَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَآوَاكُمْ وَأَيَّدَكُم بِنَصْرِهِ وَرَزَقَكُم مِّنَ الطَّيِّبَاتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ياد كنيد» اي‌ مهاجران‌! و به‌ قولي: اي‌ امت‌ عرب‌! «هنگامي‌ را كه‌ شما در زمين‌، اندك‌ و مستضعف‌ بوديد» مراد: سرزمين‌ مكه‌ است‌ «مي‌ترسيديد كه‌ مردم‌ شما را بربايند» مراد از مردم: مشركان‌ قريش‌ و به‌ قولي: فارسيان‌ و روميانند. خطف: گرفتن‌ و ربودن‌ به‌ سرعت‌ است‌. «پس‌ او شما را جاي‌ داد» يعني: خداي‌ منان‌ شما را به‌ مدينه‌، يا به‌سوي‌ انصار، جاي‌ و مأوي‌ داد «و شما را به‌ پيروزي‌ خود نيرومند گردانيد» در روز بدر «و شما را از چيزهاي‌ پاكيزه‌ روزي‌ داد» كه‌ از جمله‌ آنها يكي ‌هم‌ غنايم‌ جنگ‌ است‌ «تا باشد كه‌ سپاس‌ بگزاريد» اين‌ نعمت‌ها را و بنابراين‌، خدا و رسول‌ وي‌ را در همه‌ چيز اجابت‌ و اطاعت‌ كنيد.
 
	آيه  27
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَخُونُواْ اللّهَ وَالرَّسُولَ وَتَخُونُواْ أَمَانَاتِكُمْ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ مؤمنان‌! به‌ خدا و پيامبر او خيانت‌ نكنيد» با ترك‌ آنچه‌ كه‌ شما را بدان ‌مكلف‌ نموده‌ايم‌ و با فروگذاشتن‌ آنچه‌ كه‌ پيامبرماص شما را به‌ انجام‌ آن‌ سفارش‌ كرده‌ و شما را بر آن‌ امين‌ قرار داده‌ است‌ «و در امانت‌هاي‌ يك‌ديگر» كه‌ در ميان ‌خودتان‌ بر آن‌ امين‌ قرار داده‌ شده‌ايد، نيز «خيانت‌ نكنيد» كه‌ از جمله‌ آنها، افشاكردن‌ اسرار مؤمنان‌ براي‌ كافران‌ و منافقان‌ است‌ «در حالي‌كه‌ خود مي‌دانيد» كه ‌اين‌ كار خيانت‌ است‌، اما عمدا مرتكب‌ اين‌ خيانت‌ مي‌شويد. به‌ اين‌ ترتيب‌، خداوند متعال‌ مؤمنان‌ ر