‌ شما هم‌ بشري‌ هستيد از جمله‌ كساني‌ كه» حق‌ تعالي «آفريده‌ است» همچون‌ ساير بندگان‌ خويش‌ پس‌ از جنس‌ بشر هستيد نه‌ فرزندان‌ وي‌ پس‌ بدانيد كه‌ حق‌ تعالي‌ بر تمام‌ بندگان‌ خويش‌ حاكم‌ است‌: «هركه‌ را بخواهد، مي‌آمرزد و هركه‌ را بخواهد، عذاب‌ مي‌كند» يعني‌: بندگان‌ خود را در برابر خير و شر محاسبه‌ مي‌كند و هر كس‌ را در برابر عملش‌ جزا مي‌دهد پس‌ او خواسته ‌است‌ كه ‌هركه‌ را بر كفر مي‌ميراند، به‌ عدل‌ خويش‌ عذاب‌ كند و بر كساني‌ كه‌ از كفر توبه‌ كرده‌اند، به‌ فضل‌ خويش‌ بيامرزد و گنهكاران‌ را ـ اگر بخواهد عفو و اگر بخواهد، عذاب‌ كند «و فرمانروايي‌ آسمانها و زمين‌ و آنچه‌ در ميان‌ آنهاست‌، از آن‌ خداوند است ‌و بازگشت‌ همه‌ به‌سوي‌ اوست».
از ابن‌عباس‌(رض) در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ فرمود: نعمان‌بن‌ اضاء، بحري‌بن‌عمرو و شاس‌بن‌ عدي‌ نزد رسول‌ خداص آمدند و با آن‌حضرت‌ص گفت‌وگو كردند. رسول‌ خداص آنان‌ را به‌سوي‌ خداي‌ عزوجل‌ دعوت‌ نموده‌ و از عذابش‌ بيم‌ دادند ولي‌ آن‌ سيه‌رويان‌ گفتند: اي‌ محمد! تو ما را از چه‌چيز  مي‌ترساني؟ آيا نمي‌داني‌ كه‌: (ما پسران‌ خدا و دوستان‌ وي‌ هستيم‌؟) همان‌ بود كه‌ پروردگار متعال‌ آيه‌: ‏ وَقَالَتِ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَى نَحْنُ أَبْنَاء اللّهِ وَأَحِبَّاؤُهُ   را نازل‌فرمود.
سوره مائدة آيه  19
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ قَدْ جَاءكُمْ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلَى فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ أَن تَقُولُواْ مَا جَاءنَا مِن بَشِيرٍ وَلاَ نَذِيرٍ فَقَدْ جَاءكُم بَشِيرٌ وَنَذِيرٌ وَاللّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ اهل‌ كتاب‌! هرآينه‌ پيامبر ما» حضرت‌ محمدص «به‌ سوي‌ شما آمده‌ است‌ كه‌ براي‌ شما بيان‌ مي‌كند» حقايق‌ و معارف‌ الهي‌، احكام‌ و قوانين‌ شرعي‌ و آنچه‌ را كه ‌پنهان‌ مي‌كرديد و آنچه‌ را كه‌ در آن‌ دچار اختلاف‌ شده‌ بوديد «در دوران‌ فترت‌ رسولان» زيرا قبل‌ از بعثت‌ حضرت‌ محمدص، رسالت‌ آسماني‌ مدت‌ مديدي ‌انقطاع‌ يافته‌ بود. روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ ابن‌عباس‌(رض) فرمود: «ميان‌ ميلاد عيسي(ع) ومحمدص پانصد و شصت ‌و نه‌ سال‌ فاصله‌ بود». ابن‌كثير مي‌گويد: «بنابراين‌، نعمت ‌بعثت‌ آن‌ حضرت‌ص در آن‌ برهه‌ از زمان‌، از كامل‌ترين‌ نعمتها بود و نياز به‌ اين‌ بعثت‌ هم‌، نيازي‌ بود عام‌ و فراگير زيرا فساد بر همه‌ بلاد دامن‌ گسترده‌ و طغيان‌ وجهل‌ بر همه‌ بندگان‌ ـ بجز اندكي‌ از احبار يهود و زهاد نصاري‌ كه‌ بر بقايايي‌ از دين‌ حق‌ متمسك‌ باقي‌ مانده‌ بودند ـ خيمه‌ فروهشته‌ بود».
آري‌! پيامبر ما به‌سوي‌ شما آمده‌ است‌: «تا نگوييد» در روز قيامت‌ «كه‌ هيچ ‌مژده ‌دهنده‌ و بيم‌ دهنده‌اي‌ نزد ما نيامد» يعني‌: ما پيامبر خود را فرستاديم‌ تا مبادا درمقام‌ عذرخواهي‌ از كوتاهي‌ و تقصير خويش‌، در روز قيامت‌ چنين‌ سخني‌ بگوييد «پس‌ قطعا براي‌ شما مژده‌دهنده‌ و بيم‌دهنده‌اي‌ آمده‌ است» يعني‌: راه‌ اين‌ عذر و بهانه‌ بر شما مسدود شد زيرا اينك‌ پيامبر مژده‌بخش‌ و هشداردهنده‌اي‌ نزد شما آمده‌است‌ كه‌ مؤمنان‌ را بشارت‌ و كفار را بيم‌ مي‌دهد «و خدا بر هر چيزي‌ تواناست» پس‌ از كمال‌ قدرت‌ وي‌ است‌ كه‌ حضرت‌ محمدص را با اين‌همه‌ كمالات‌ به‌ رسالت‌ فرستاد، مطيعان‌ را در راه‌ حق‌ ثابت‌قدم‌ و استوار و نافرمانان‌ را در گمراهي‌ و فلاكت‌ نگونسار گردانيد.
 
	سوره مائدة آيه  20
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ اذْكُرُواْ نِعْمَةَ اللّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَعَلَ فِيكُمْ أَنبِيَاء وَجَعَلَكُم مُّلُوكاً وَآتَاكُم مَّا لَمْ يُؤْتِ أَحَداً مِّن الْعَالَمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و يادكن‌ زماني‌ را كه‌ موسي‌ به‌قوم‌ خود گفت‌: اي‌ قوم‌ من‌! نعمت‌ خدا را بر خود ياد كنيد» در آغاز از آنها خواست‌ كه‌ نعمت‌ خدا(ج) را اجمالا بر خود به‌ياد آورند، آن‌گاه‌ ـ به‌طور خاص‌ ـ سه‌ نعمت‌ از اين‌ نعمتها را به‌ تفصيل‌ اين‌گونه‌ يادآوري‌كرد: «آن‌گاه‌ كه‌ در ميان‌ شما پيامبراني‌ قرار داد و شما را پادشاهاني‌ ساخت» يعني‌: درميان‌ شما پيامبراني‌ برانگيخت‌ و برخي‌ از شما را پادشاه‌ ساخت‌. اطلاق‌ پادشاهان‌ به‌آنان‌ از اين‌ باب‌ است‌ كه‌ مثلا نزديكان‌ شاه‌ مي‌گويند: ما پادشاهانيم‌! بعضي‌گفته‌اند: مراد از (ملوكا) اين‌ است‌ كه‌: آنان‌ مالك‌ امر و صاحب‌ اختيار خويش‌ شدند، بعد از آن‌ كه‌ مملوكاني‌ در قبضه‌ تصرف‌ فرعون‌ و قبطيان‌ بيش‌ نبودند. مجاهد مي‌گويد: (و جعلكم‌ ملوكا) به‌ اين‌ معني‌ است‌: شما را صاحب‌ خانه‌ها، همسران‌ و خدمتكاران‌ گردانيد». به‌ تأييد اين‌ ديدگاه‌ تفسيري‌، روايت‌ شده‌ است‌كه‌: «مردي‌ از عبدالله بن‌عمروبن‌عاص‌(رض) پرسيد: مگر ما از فقراي‌ مهاجرين ‌نيستيم؟ عبدالله به‌ وي‌ گفت‌: آيا زني‌ داري‌ كه‌ نزد وي‌ قرار و آرام‌ يابي؟ مرد پاسخ‌ داد: آري‌! گفت‌: آيا مسكني‌ داري‌ كه‌ در آن‌ سكونت‌ گزيني؟ مرد پاسخ ‌داد: آري‌! گفت‌: پس‌ تو از اغنيا هستي‌. آن‌ مرد گفت‌: خدمتكاري‌ نيز دارم‌. عبدالله گفت‌: در اين‌ صورت‌ از پادشاهان‌ هستي». «و داد به‌ شما» يهوديان‌ «آنچه‌ كه‌ به‌ هيچ‌يك‌ از عالميان‌ نداد» چون‌ نعمت‌ من‌ و سلوي‌، سنگ‌ چشمه‌بار، ابر سايه‌بان‌ در صحراي‌ سينا، كثرت‌ انبيا‡، كثرت‌ شاهان‌ و غير اين‌ از نعمتها. يامعني‌ اين‌ است‌: داد به‌ شما آنچه‌ كه‌ به‌ هيچ‌ يك‌ از عالميان‌ زمانتان‌ نداد زيرا بني‌اسرائيل‌ در زمان‌ خويش‌ نسبت‌ به‌ يونانيان‌ و قبطيان‌ و ساير تيره‌هاي‌ بني‌آدم‌، شريف‌ترين‌ مردم‌ بودند. ابن‌كثير نيز اين‌ معني‌ دوم‌ را ترجيح‌ داده‌ است‌.
 
سوره مائدة آيه  21
‏متن آيه : ‏
‏ يَا قَوْمِ ادْخُلُوا الأَرْضَ المُقَدَّسَةَ الَّتِي كَتَبَ اللّهُ لَكُمْ وَلاَ تَرْتَدُّوا عَلَى أَدْبَارِكُمْ فَتَنقَلِبُوا خَاسِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آن‌گاه‌ موسي‌(ع) بر يادكرد نعمت‌، يك‌ امر و يك‌ نهي‌ را بنيان‌ نهاد، امر اين‌بود: «اي‌ قوم‌ من‌! به‌ سرزمين‌ مقدس» فلسطين‌ «درآييد» مقدس‌: يعني‌ پاك‌شده‌، يا مبارك‌ «كه‌ خداوند براي‌ شما مقرر داشته‌ است» يعني‌: خداوند(ج) آن ‌سرزمين‌ را در علم‌ ازلي‌ خويش‌ قسمت‌ و تقدير شما كرده‌ و مسكن‌ و مأواي‌ شما گردانيده‌ است‌. اما بايد دانست‌ كه‌ اين‌ قسمت‌ و تقدير مربوط به‌ زماني‌ بود كه‌ بني‌اسرائيل‌ نيكوكار بودند و چون‌ فاسد شدند و به‌ فسادگري‌ روي‌ آوردند، خداوند(ج) به‌ وسيله‌ بندگان‌ شايسته‌اش‌ آنها را از آن‌ سرزمين‌ اخراج‌ كرد