ين‌ ميراث‌بر آن‌ مي‌شوند، براي‌خدا(ج) است، پس‌ چرا انسانها به‌ اموال‌ بخل‌ ورزيده‌ و آن‌ را در جايي‌ كه‌ به‌ آنان‌ دستور داده‌ايم، انفاق‌ نمي‌كنند، درحالي‌كه‌ اين‌ اموال، نزدشان‌ عاريتي‌ است ‌برگشت‌ پذير؟ «و خدا به‌ آنچه‌ مي‌كنيد، آگاه‌ است» و شما را مطابق‌ آن‌ جزا مي‌دهد.
در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابي‌هريره‌(رض) از رسول‌ خداص آمده‌ است‌ كه‌ فرمودند: «من‌ آتاه‌ الله مالا فلم‌ يؤد زكاته، مثل‌ له‌ شجاعا اقرع‌ له‌ زبيبتان‌ يطوقه‌ يوم ‌القيامه، يأخذ بلهزمتيه‌ ثم‌ يقول‌: انا مالك، انا كنزك‌: كسي‌ كه‌ خداوند(ج) به‌ او مالي‌داد، اما او زكات‌ مالش‌ را نپرداخت، آن‌ مال‌ در روز قيامت‌ به‌شكل‌ افعي‌ سرتاسي ‌براي‌ او در مي‌آيد [كه‌ از بس‌ زهر دارد، موهايش‌ ريخته‌ است]) و آن‌ افعي ‌[مهيب] طوق‌ گردن‌ او شده‌ سپس‌ دو طرف‌ دهان‌ آن‌ شخص‌ را گرفته‌ او را مي‌گزد تلاوت‌ كردند.
از آنجا كه‌ پس‌ از نابودي‌ خلق، دارايي‌ها و اموال‌ بدون‌ وجود هيچ‌گونه ‌مدعي‌اي‌ باقي‌ مي‌مانند، لذا ـ بنابر عادت‌ ـ از اين‌ چيزها به‌ عنوان‌ ميراث ‌حق‌ تعالي‌ تعبير شد، با آن‌ كه‌ اينها در حقيقت‌ نسبت‌ به‌ حق‌ تعالي‌ ميراث‌ نيستند زيرا وارث‌ كسي‌ است‌ كه‌ چيزي‌ را به‌ ارث‌ برد كه‌ قبلا مالك‌ آن‌ نبوده‌ است، درحالي‌كه‌ خداي‌ متعال‌ مالك‌ آسمانها و زمين‌ و همه‌ موجودات‌ مي‌باشد.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:566.txt">آيه  181</a><a class="text" href="w:text:567.txt">آيه  182</a><a class="text" href="w:text:568.txt"> آيه  183</a><a class="text" href="w:text:569.txt">آيه  184</a><a class="text" href="w:text:570.txt">آيه  185</a><a class="text" href="w:text:571.txt">آيه  186</a></body></html> سوره آل عمران آيه  181

‏متن آيه : ‏

‏ لَّقَدْ سَمِعَ اللّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قَالُواْ إِنَّ اللّهَ فَقِيرٌ وَنَحْنُ أَغْنِيَاء سَنَكْتُبُ مَا قَالُواْ وَقَتْلَهُمُ الأَنبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَنَقُولُ ذُوقُواْ عَذَابَ الْحَرِيقِ ‏
‏ترجمه : ‏
سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌: يهودي‌اي‌ به‌نام‌ فنحاص‌ به‌ ابوبكر صديق‌(رض) گفت‌: ما به‌ خدا هيچ‌ نيازي‌ نداريم‌ و اوست‌ كه‌ به‌ ما نيازمند است، ما چنان‌كه‌ او نزد ما تضرع ‌مي‌كند، نزد وي‌ تضرع‌ نمي‌كنيم‌ و اگر او از ما بي‌نياز بود ـ چنان‌كه‌ رفيق‌ شما مي‌پندارد ـ از ما وام‌ نمي‌خواست‌. ابن‌عباس‌ك در بيان‌ سبب‌ نزول‌ مي‌گويد: «هنگامي‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ آيه‌: ﴿‏ مَّن ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللّهَ قَرْضاً حَسَناً﴾ را نازل‌ نمود، يهوديان‌ نزد رسول‌ خداص آمده‌ و گفتند: اي‌ محمدص! آيا پروردگارت‌ فقير است‌ كه‌ از بندگانش‌ طالب‌ قرض‌ مي‌شود؟ همان‌ بود كه‌ نازل‌ گرديد: «مسلما خداوند سخن‌ كساني‌ را كه» از روي‌ غرور ثروت‌ و جهل‌ به‌ حقيقت‌ حال‌ خداوند متعال‌ «گفتند: خدا نيازمند است‌ و ما توانگريم، شنيد» به‌ قولي‌: مراد آنها اين‌ بود كه ‌اگر به‌ راستي‌ خداوند(ج) بر زبان‌ محمدص از ما طالب‌ قرض‌ شده ‌باشد، پس‌ اوفقير است‌. لذا خواستند تا با اين‌ القاءات‌ خود در دين‌ اسلام‌ شك‌افگني‌ كنند «به‌ زودي‌ آنچه‌ را گفتند، خواهيم‌ نوشت» در صحيفه‌هاي‌ فرشتگان‌ نويسنده‌ اعمال‌ وآن‌ را نگه ‌داشته‌ و در برابر آن‌ مجازاتشان‌ خواهيم‌ كرد «و به ‌ناحق‌كشتن‌ پيامبران‌ رابه‌ دست‌ آنان‌ مي‌نويسيم» اين‌ سخن‌ يهود را كه‌ گفتند: خداوند ـ پناه‌ براو ـ نيازمند است، با گناه‌ كشتن‌ پيامبران‌ توسط آنان‌ پيوسته‌ ساخت‌ تا تنبيهي‌ بر وقاحت‌ و بزرگي‌ گناه‌ اين‌ سخنشان‌ باشد. نسبت‌ دادن‌ قتل‌ پيامبران‌‡ به‌ يهوديان‌ عصر رسالت‌ ـ هرچند آنان‌ مجري‌ آن‌ قتلها نبودند ـ براي‌ اين‌ است‌ كه‌ آنها از عملكرد اجداد خويش‌ راضي‌ بوده‌ و آن‌ را مورد تأييد قرار مي‌دادند «و مي‌گوييم‌: عذاب‌ سوزان‌ را بچشيد» يعني‌: با اين‌ سخني‌ كه‌ به‌ آنان‌ در دوزخ‌ مي‌گوييم، ازآنان‌ انتقام‌ مي‌گيريم‌. حريق‌: آتش‌ شعله‌ور و سوزان‌ است‌.
 
سوره آل عمران آيه  182

‏متن آيه : ‏

‏ ذَلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ وَأَنَّ اللّهَ لَيْسَ بِظَلاَّمٍ لِّلْعَبِيدِ ‏
‏ترجمه : ‏
«اين» عذاب‌ سوزان‌ «به ‌خاطر كار و كردار پيشين‌ شماست» و زندگي‌ غرق‌ درگناه‌ و معصيت‌ شما در دنيا، وگرنه‌ «خداوند هرگز نسبت‌ به‌ بندگان‌ بيدادگر نيست» پس‌ عذابي‌ كه‌ به‌ شما مي‌چشاند، ستم‌ نيست‌ بلكه‌ عين‌ عدالت‌ است‌.
 
	سوره آل عمران آيه  183

‏متن آيه : ‏

‏ الَّذِينَ قَالُواْ إِنَّ اللّهَ عَهِدَ إِلَيْنَا أَلاَّ نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّىَ يَأْتِيَنَا بِقُرْبَانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ قُلْ قَدْ جَاءكُمْ رُسُلٌ مِّن قَبْلِي بِالْبَيِّنَاتِ وَبِالَّذِي قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ‏

‏ترجمه : ‏
«اينان‌ كساني‌ هستند كه‌ گفتند: خداوند با ما پيمان‌ بسته‌ است‌ كه‌ به‌ هيچ‌ پيامبري ‌ايمان‌ نياوريم، مگر آن‌ كه‌ براي‌ ما قرباني‌اي‌ بياورد كه‌ آتش، آن‌ را بسوزاند» سنت‌ در بني‌اسرائيل‌ براين‌ بود كه‌ آنها قرباني‌اي‌ را عرضه‌ مي‌كردند، سپس‌ پيامبرشان ‌برمي‌خاست‌ و دعا مي‌كرد، آن‌گاه‌ آتشي‌ از آسمان‌ فرود مي‌آمد و آن‌ قرباني‌ را مي‌سوخت‌. البته‌ حق‌ تعالي‌ اين‌ شيوه‌ را جزء آيين‌ هاي‌ ديني‌ همه‌ پيامبران‌ خويش ‌قرار نداده‌ و آن‌ را به‌ عنوان‌ دليل‌ صدق‌ نبوت‌ ايشان‌ نگردانيده‌. اما بني‌اسرائيل ‌ادعا كردند كه‌ از بارگاه‌ الهي‌ در اين‌ باره‌ عهد و پيماني‌ دارند و با اين‌ شيوه‌ ميان ‌كساني‌ كه‌ به‌دروغ‌ ادعاي‌ نبوت‌ مي‌كنند و كساني‌ كه‌ به‌حق‌ پيامبرند، فرق‌مي‌گذارند. پس‌ حق‌ تعالي‌ اين‌ ادعايشان‌ را رد نموده‌ و فرمود: «بگو: قطعا پيش‌ از من‌ پيامبراني‌ بودند كه‌ دلايل‌ آشكار را با آنچه‌ گفتيد» از تقديم‌ قرباني‌ به‌ شكل‌ فوق ‌«براي‌ شما آوردند، پس‌ اگر راست‌ مي‌گوييد، چرا آنان‌ را كشتيد؟» همچون‌ يحيي ‌فرزند زكريا، اشعياء‡ و ساير پيامبراني‌ را كه‌ به ‌دست‌ شما يهوديان‌ به‌ قتل‌رسيدند؟. پس‌ قضيه‌؛ قضيه‌ مخالفت‌ و عناد است، نه‌ قضيه‌ قناعت‌ و حجت‌ وبرهان‌. قربان‌: هر چيزي‌ است‌ كه‌ به ‌وسيله‌ آن‌ به‌سوي‌ خداي‌ سبحان‌ تقرب‌ جسته‌شود؛ اعم‌ از حيوانات‌ يا چيزهاي‌ ديگر.
 
	سوره آل عمران آيه  184

‏متن آيه : ‏

‏ فَإِن كَذَّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِّن قَبْلِكَ جَآؤُوا بِالْبَيِّنَاتِ وَالزُّبُرِ وَالْكِتَابِ الْمُنِيرِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
آن‌گاه‌ حق‌ تعالي‌ براي‌ دلجويي‌ پيامبر گرامي‌ خويش‌ مي‌فرمايد: «پس‌ اگر تو را تكذيب‌ كردند، بدان‌ كه‌ پيامبراني‌ هم‌ كه‌ پيش‌ از تو» همانندت‌ «معجزات‌ و صحيفه‌ها و كتاب‌ روش