د از بازگشت‌ از احد، به‌ تعقيب‌ كردن‌ ابوسفيان‌ و لشكر قريش‌فراخواند تا با نشان‌ دادن‌ قوت‌ و نيرومندي‌ مسلمين، مشركان‌ را مرعوب‌ گرداند «بعد از آن‌ كه‌ زخم‌ برداشته‌ بودند» و با پيكرهاي‌ فروكوفته‌ و زخم‌خورده‌ از آسيب‌ جنگ، به‌ مدينه‌ بازگشته‌ بودند، بي‌درنگ‌ فرمان‌ پيامبرص را لبيك‌ گفته‌ با همان ‌پيكرهاي‌ رنجور و زخمي، افتان‌ و خيزان‌ به‌ تعقيب‌ دشمن‌ پرداختند؛ «براي‌ كساني‌از آنان‌ كه‌ نيكي‌ و پرهيزگاري‌ كردند، پاداشي‌ بزرگ‌ است».
از عايشه‌ رضی الله عنها روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ به‌ عروه‌بن‌ زبير(رض) فرمود: «اي‌خواهرزاده‌ام! پدرانت‌ زبير و ابوبكر رضي‌الله عنهما، از زمره‌ اين‌ نيكان‌ و پرهيزگاران‌ بودند». يادآور مي‌شويم‌ كه‌ اين‌ غزوه، به‌نام‌ غزوه‌ «حمراءالاسد» ناميده‌ شده ‌است‌ كه‌ تابع‌ غزوه‌ احد مي‌باشد.
 
سوره آل عمران آيه  173
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِينَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُواْ لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَاناً وَقَالُواْ حَسْبُنَا اللّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
ابن‌عباس‌(رض) در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ مي‌گويد: ابوسفيان‌ وقتي‌ خواست ‌تا از احد برگردد، خطاب‌ به‌ رسول‌ خداص گفت‌: وعده‌ ما و شما سال‌ آينده‌ در بدر است، همان‌ جايي‌ كه‌ يارانمان‌ را به‌ قتل‌ رسانديد. رسول‌ خداص نيزفرمودند: اگر خدا خواست، وعده‌ ما با شما در همانجاست‌. پس‌ چون‌ سال‌ بعد فرا رسيد، ابوسفيان‌ با مكيان‌ بيرون‌ آمده‌ در محلي‌ به‌ نام‌ «مجنه» از ناحيه ‌«مرالظهران» فرود آمد، اما حق‌ تعالي‌ در دل‌ وي‌ رعب‌ و وحشت‌ افگند وبازگشت‌ به‌ مكه‌ را قرين‌ مصلحت‌ يافت‌. در اين‌ اثنا با نعيم‌بن‌ مسعود اشجعي‌ كه‌ ازعمره‌ بازگشته‌ بود، برخورد، پس‌ به‌ او گفت‌: من‌ با محمد و يارانش‌ در موضع‌ بدر وعده‌ گذاشته‌ بودم، ولي‌ از آنجا كه‌ امسال‌؛ سال‌ قحطي‌ و خشكسالي‌ است، صلاح‌ نيست‌ كه‌ ما با آنان‌ درگير شويم، اين‌ كار بايد سالي‌ باشد كه‌ در آن‌ از گياهان‌ بچرانيم‌ و شير بنوشيم‌. اما من‌ دوست‌ ندارم‌ كه‌ محمد به‌ وعده‌گاه‌ آيد، ولي‌ ما نيامده‌ باشيم‌. لذا به‌ مردم‌ مدينه‌ بپيوند و آنان‌ را از خارج‌ شدن‌ به‌ ميدان‌ سست‌ و منفعل‌ گردان‌ و در برابر اين‌ خدمت، ده‌ شتر پاداش‌ داري‌. نعيم‌ به‌ مدينه‌آمد و مأموريت‌ بي‌سرانجام‌ خود را انجام‌ داد، پس‌ نازل‌ شد: «همان‌ كساني‌ كه‌مردم‌ به‌ آنان‌ گفتند» مراد از مردم، همان‌ شخص‌ اعرابي، يعني‌ نعيم‌بن‌ مسعوداشجعي‌ است‌ كه‌ ابوسفيان‌ او را فرستاده‌ بود و او به‌ مسلمانان‌ گفت‌: «مردمان» يعني‌: ابوسفيان‌ و سپاهش‌ «براي‌ شما گرد آمده‌اند، پس‌ از آنان‌ بترسيد» آري‌! ابوسفيان‌ از باب‌ جنگ‌ رواني‌ عليه‌ مسلمانان، اين‌ پيام‌ را به‌طور غير مستقيم‌ ـ ازطريق‌ نعيم‌بن‌مسعود اشجعي‌ ـ به‌ پيامبرص و مؤمنان‌ فرستاد، اما به‌جاي‌ ترس‌ وجبن، اين‌ كار «بر ايمانشان‌ افزود» و هيچ‌ تزلزلي‌ در عزم‌ و اراده‌ مؤمنان‌ ايجاد نكرد «و گفتند: خداوند ما را بس‌ است‌ و چه‌ نيكو كارسازي‌ است» يعني‌: خداوند(ج) شر آنان‌ را از ما دفع‌ مي‌كند و او ما را بسنده‌ است‌ و هم‌اوست‌ كه‌ بر وي‌ توكل ‌مي‌كنيم‌ و تمام‌ امورمان‌ را به‌ او مي‌سپاريم‌. پس‌ طبق‌ وعده‌ به‌ بدرالصغري‌ رفتند و همراهشان‌ اسباب‌ و وسايل‌ تجارتي‌اي‌ بود، لذا خريد و فروش‌ و معامله‌ كرده‌ و نان‌روغني‌ و كشمش‌ خريدند و سودي‌ بسيار برده‌ سالم‌ و سرفراز به‌ مدينه‌ بازگشتند.
در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: چون‌ در مشكلي‌ عظيم‌ در افتاديد، «حسبنا الله ونعم الوكيل» بگوييد. همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ عايشه‌ رضی الله عنها آمده‌است‌ كه‌ فرمود: چون‌ غم‌ بر پيامبرص شدت‌ مي‌گرفت، آن‌ حضرت‌ دست‌ خويش ‌را بر سر و محاسن‌ خويش‌ كشيده‌ و بعدا نفسي‌ بلند مي‌كشيدند و مي‌فرمودند: «حسبيالله ونعم الوكيل».
 	
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:558.txt"> آيه  174</a><a class="text" href="w:text:559.txt"> آيه  175</a><a class="text" href="w:text:560.txt">آيه  176</a><a class="text" href="w:text:561.txt">آيه  177</a><a class="text" href="w:text:562.txt">آيه  178</a><a class="text" href="w:text:563.txt"> آيه  179</a><a class="text" href="w:text:564.txt"> آيه  180</a></body></html>سوره آل عمران آيه  174
‏متن آيه : ‏
‏ فَانقَلَبُواْ بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّهِ وَفَضْلٍ لَّمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ وَاتَّبَعُواْ رِضْوَانَ اللّهِ وَاللّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ بازگشتند» يعني‌: بعد از آن‌ كه‌ مسلمانان‌ براي‌ رويارويي‌ با لشكر قريش‌ ازمدينه‌ بيرون‌ رفتند؛ بازگشتند «با نعمتي‌ از جانب‌ خدا» كه‌ سلامت‌ و عافيت‌ از گزند دشمنشان‌ بود «و فضلي» يعني‌: با پاداشي‌ كه‌ خداوند(ج) بر آنان‌ عنايت‌ كرد. بعضي‌ در معني‌ آن‌ گفته‌اند: با سودي‌ در تجارت‌ «در حالي‌كه‌ هيچ‌ آسيبي‌ به‌ آنان ‌نرسيده‌ بود» از كشته‌شدن، يا جراحت‌ «و همچنان‌ جوياي‌ خشنودي‌ الهي‌ بودند» در آنچه‌ كه‌ انجام‌ مي‌دادند و آنچه‌ كه‌ فرو مي‌گذاشتند، كه‌ از جمله‌ آن، خارج‌شدنشان‌ به‌ ميدان‌ در اين‌ غزوه‌ بود «و خداوند داراي‌ فضل‌ عظيم‌ است».
 
	سوره آل عمران آيه  175
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّمَا ذَلِكُمُ الشَّيْطَانُ يُخَوِّفُ أَوْلِيَاءهُ فَلاَ تَخَافُوهُمْ وَخَافُونِ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«جز اين‌ نيست‌ كه‌ اين‌ خبردهنده» كه‌ مي‌خواهد تا شما مؤمنان‌ را از نبرد با دشمن‌ سست‌ و كند سازد «شيطان‌ است‌ كه‌ از دوستان‌ خود مي‌ترساند» يعني‌: ابليس‌ لعين‌ است‌ كه‌ با وسوسه‌ انگيزي‌ خود، مؤمنان‌ را از دوستان‌ خويش‌ كه‌ كافران‌اند مي‌ترساند و در ايشان‌ اين‌ واهمه‌ را القا مي‌كند كه‌ گويا كفار داراي ‌قدرت‌ و شوكتي‌ هستند. بعضي‌ گفته‌اند: مراد از شيطان، آن‌ شخص‌ اعرابي ‌يادشده‌ است‌ كه‌ هشدار ابوسفيان‌ را به‌ مؤمنان‌ انتقال‌ داد «پس، از آنان‌ نترسيد» يعني‌: از كفار نترسيد، چه‌ آنان‌ دوستان‌ شيطان‌اند و محكوم‌ به‌ شكست‌ ورسوايي، لذا برمبناي‌ اين‌ ترس‌ موهوم، از رويارويي‌ با دشمن‌ و دنبال‌ نمودن‌ وي ‌جبون‌ نشويد و سستي‌ نكنيد «و از  من‌ بترسيد، اگر مؤمنيد» پس‌ آنچه‌ را به‌ شما فرمان‌ مي‌دهم، انجام‌ دهيد و منهياتم‌ را فرو گذاريد زيرا من‌ سزاوار آن‌ هستم‌ كه‌ از من‌ پروا كرده‌ و از اوامر و نواهي‌ام‌ حساب‌ ببريد، چرا كه‌ خير و شر همه‌ به‌دست‌ من‌ است‌.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:57.txt">آيه  30</a><a class="text" href="w:text:58.txt">آيه  31</a><a class="text" href="w:text:59.txt">آيه  32</a><a class="text" href="w:text:60.txt">آيه  33</a><a class="text" href="w:text:61.txt">آيه  34</a><a class="text" h