‌ آورده‌اند، تصديقم ‌كنند و ميان‌ پيامبران‌ الهي: هيچ‌ گونه‌ تفاوتي‌ قايل‌ نشده‌ وآنچه‌ را كه‌ ايشان‌ از بارگاه‌ پروردگار خويش‌ آورده‌اند، انكار نمي‌كنند. درحديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «سه‌ تن‌اند كه‌ پاداششان‌ را دوبار دريافت‌ مي‌كنند:
1- شخصي‌ از اهل‌ كتاب‌ كه‌ هم‌ به‌ پيامبر خويش‌ و هم‌ به‌ من‌ ايمان‌آورده‌. 2 - برده‌اي‌ كه‌ حق‌ خدا و حق‌ مالكانش‌ را ادا كرده‌ است‌. 3 - شخصي‌كه‌ به‌ كنيزك‌ خويش‌ آدابي‌ نيكو آموخته‌ سپس‌ آزادش‌ ساخته‌ و باوي‌ ازدواج‌كرده‌ است‌». «و آنانند كه‌ به‌ آخرت‌ يقين‌ دارند» مراد اين‌ است‌ كه‌ آنان‌ بي‌ هيچ‌گونه‌شكي‌ به‌ برانگيخته ‌شدن‌ پس‌ از مرگ، حشر و نشر و ديگر امور آخرت‌ باور دارند، نه‌ آن‌ گروهي‌ كه‌ مي‌پندارند به‌ پيامبران‌ و كتابهاي‌ آسماني‌ پيشين‌ ايمان‌ آورده‌اند، در حالي‌ كه‌ به‌ آنچه‌ تو به‌ همراه‌ آورده‌اي، كفر مي‌ورزند.
مجاهد مي‌گويد: «در اول‌ سوره‌ بقره‌ چهار آيه‌ در وصف‌ مؤمنان، دو آيه‌ در بيان‌ صفات‌ كافران‌ و سيزده‌ آيه‌ در بيان‌ صفات‌ و ويژگي‌ هاي‌ منافقان‌ است»‌ 
 
آيه  207
‏متن آيه : ‏
‏ وَمِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللّهِ وَاللّهُ رَؤُوفٌ بِالْعِبَادِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و از ميان‌ مردم‌ كسي‌ است‌ كه‌ جان‌ خود را براي‌ طلب‌ خشنودي‌ خدا مي‌فروشد» واز جان‌ خويش‌ در اعمالي‌ چون‌ جهاد و امربه‌ معروف‌ و نهي‌ از منكر مي‌گذرد. ازصهيب‌(رض) در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ فرمود: چون‌ از مكه ‌قصد هجرت‌ به‌ سوي‌ پيامبرص را كردم، قريشيان‌ به‌ من‌ گفتند: اي‌ صهيب‌! هنگامي‌ كه‌ به‌ سرزمين‌ ما آمدي، هيچ‌ مال‌ و ثروتي‌ نداشتي‌ و اكنون‌ با مال‌ و ثروت‌ از ميان‌ ما خارج‌ مي‌شوي‌؟ به‌خدا كه‌ هرگز اجازه‌ اين‌ كار را به‌ تونمي‌دهيم‌! پس‌ به‌ آنان‌ گفتم: اگر مالم‌ را به‌ شما بدهم، از سر راهم‌ كنار مي‌رويد؟ گفتند: آري‌! آن‌گاه‌ مالم‌ را به‌ آنان‌ دادم‌ و راه‌ را بر من‌ باز كردند. حركت‌ كردم‌ تا به‌ مدينه‌ نزد رسول‌ خداص رسيدم، همين‌ كه‌ رسول‌ خداص مرا ديدند، فرمودند: «ابايحيي‌ معامله‌ را برد، ابايحيي‌ معامله‌ را برد!» آن‌گاه‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ نازل‌ شد. اما ابن‌كثير مي‌گويد: «اكثر علما بر آنند كه‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ درباره‌ هر مجاهدي‌ كه‌در راه‌ خدا(ج) پيكار مي‌كند، نازل‌ شده‌ است‌». «و خدا نسبت‌ به‌ بندگانش‌ مهربان ‌است‌» پس‌ به‌ آنان‌ در برابر عمل‌ اندك، پاداشي‌ عظيم‌ عنايت‌ كرده‌ و به‌ بيشتر ازحد توانشان‌ مكلفشان‌ نمي‌گرداند و از خوان‌ بي‌كران‌ رحمت‌ و احسان‌ خويش‌ برآنان‌ سرازير مي‌سازد و اگر چنين‌ نبود، شر گروه‌ مفسدان‌ در زمين‌ غالب‌ و فراگيرمي‌شد تا بدانجا كه‌ ديگر در آن‌ صلاحي‌ باقي‌ نمي‌ماند.
علماي‌ مالكي‌ در بيان‌ حكم‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ گفته‌اند: اين‌ آيه‌ كريمه‌، دليل‌ وهشداري‌ است‌ بر رعايت‌ احتياط در امور دين‌ و دنيا و ضرورت‌ تحقيق‌ و تفحص‌در احوال‌ شهود و قضات‌ و اين‌ كه‌ حاكم‌ نبايد به‌ ظاهر احوال‌ مردم‌ عمل‌ كند تا از باطن‌ كار آنان‌ جست‌ و جو نكرده ‌باشد. اما قول‌ صحيح‌ - چنان‌كه‌ قرطبي‌ گفته‌ - اين‌ است‌ كه: به‌ ظاهر عمل‌ مي‌شود تا آن‌گاه‌ كه‌ خلاف‌ آن‌ آشكار شود، به‌ دليل ‌اين‌ فرموده‌ عمر(رض) كه‌ در بخاري‌ روايت‌ شده‌ است: «اي‌ مردم‌! همانا وحي‌ قطع‌شده‌ است‌ و ما هم‌اكنون‌ شما را بر آن‌ چيزي‌ مؤاخذه‌ مي‌كنيم‌ كه‌ از اعمال‌ شما بر ما آشكار مي‌شود، پس‌ هر كس‌ به‌ ما خير را آشكار ساخت، او را ايمن‌ گردانيده‌ و به‌ خود نزديك‌ مي‌گردانيم‌ و ما را به‌ اسرار نهان‌ وي‌ كاري‌ نيست‌ و خداوند(ج) خود حساب‌ نهان‌ او را مي‌كند و هر كس‌ به‌ ما بدي‌ را آشكار ساخت، نه‌ او را ايمن‌مي‌گردانيم‌ و نه‌ تصديقش‌ مي‌كنيم، هرچند بگويد كه‌ كارم‌ در نهان‌ نيكوست‌».
 
آيه  208
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ ادْخُلُواْ فِي السِّلْمِ كَآفَّةً وَلاَ تَتَّبِعُواْ خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
بعد از آن‌ كه‌ خداي‌ سبحان‌ از تقسيم‌شدن‌ مردم‌ به‌ سه‌ طايفه‌ مؤمنان، كافران‌ ومنافقان‌ ياد كرد، اينك‌ مؤمنان‌ را چنين‌ فرمان‌ مي‌دهد: «اي‌ مؤمنان‌! همه‌ يك‌جا به‌ آيين‌ اسلام‌ درآييد» يعني: به‌ تمامي‌ اسلام‌ و به‌ تمامي‌ خود به‌ آيين‌ اسلام‌ درآييد، به‌ زبانها و دلهاي‌ خود و به‌ همه‌ اركان‌ و شاخه‌ها و فروع‌ اسلام‌. برخي‌ از مفسران‌ «كافه‌» را حال‌ از «ادخلوا» مي‌دانند، كه‌ در اين‌ صورت‌ معني‌ چنين‌ مي‌شود: اي‌مسلمانان‌! همه‌ شما به‌ تمامي‌ به‌ اسلام‌ در آييد. ابن‌كثير مي‌گويد: «اما معناي‌صحيح‌ همان‌ معني‌ اول‌ است‌». آري‌! اسلام‌ تجزيه‌پذير نيست‌ و شخص‌ مسلمان‌در برابر احكام‌ ثابت‌ و قطعي‌ اسلام‌، قدرت‌ پذيرش‌ يا رد ندارد، پس‌ يا بايد اسلام‌را به‌ تمامي‌ آن‌ بپذيرد، يا اين‌ كه‌ از اسلام‌ به‌ تمامي‌ آن‌ خارج‌ است‌ «و از گامهاي‌ شيطان‌ پيروي‌ نكنيد» در تجزيه‌ و تفرقه‌افگني‌ در دين، يا در اختلاف‌ و كشمش‌ و از شبهات‌ و گناهاني‌ كه‌ شيطان‌ با هدف‌ گمراه‌ساختن‌ شما به‌ شما دستور مي‌دهد، اطاعت‌ نكنيد و به‌ راههاي‌ او نرويد «كه‌ او دشمن‌ آشكار شماست‌».
 
 آيه  209
‏متن آيه : ‏
‏ فَإِن زَلَلْتُمْ مِّن بَعْدِ مَا جَاءتْكُمُ الْبَيِّنَاتُ فَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر دچار لغزش‌ شديد» و پاي‌ شما از رفتن‌ به‌ راه‌ حق‌ لنگيد و از آن‌ انحراف‌ ورزيده‌ و به‌ راههاي‌ شيطان‌ گرايش‌ پيدا كرديد «پس‌ از آن‌ كه‌ براي‌ شما دلايل‌ آشكارآمد» بر اين‌ كه‌ ورود به‌ اسلام، يگانه‌ انتخاب‌ بر حق‌ است‌ «بدانيد كه‌ خداوند غالب‌» است‌ و انتقام‌گرفتن‌ از شما او را عاجز نمي‌گرداند «حكيم‌ است‌» و جز به‌حق‌ انتقام‌ نمي‌گيرد.
مفسران‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ گفته‌اند: اين‌ آيه‌ كريمه‌ درباره‌ عبدالله بن‌سلام‌ و يارانش‌ از يهود كه‌ به‌ اسلام‌ مشرف‌ شده‌ بودند نازل‌ شد، هنگامي‌ كه‌ آنان ‌روز شنبه‌ را بزرگ‌ داشتند و از گوشت‌ و شير شتر اظهار كراهت‌ كردند و گفتند: يارسول‌الله! روز شنبه‌ روزي‌ است‌ كه‌ ما آن‌ را بزرگ‌ مي‌داريم، پس‌ به‌ ما بزرگداشت‌ آن‌ را اجازه‌ دهيد، تورات‌ نيز كتاب‌ خداوند(ج) است، لذا به‌ ما اجازه‌ دهيد تا شبانگاه‌ به‌ قرائت‌ آن‌ بپاخيزيم‌! اين‌ بود كه‌ آيه‌ كريمه‌ نازل‌ شد.
 
آيه  210
‏متن آيه : ‏
‏ هَلْ يَنظُرُونَ إِلاَّ أَن 