َتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجاً مِّنْهُمْ وَلاَ تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌سوي‌ آنچه‌ دسته‌هايي‌ از آنان‌ را بدان‌ بهره‌مند ساخته‌ايم‌ چشم‌ مدوز» يعني‌: به‌سوي‌ آرايش‌ها و پيرايش‌هاي‌ دنيا آن‌ گونه‌ چشم‌ مدوز كه‌ با گرايش‌ و ميل‌ مفرط به‌ آنها همراه‌ باشد. مراد از «ازواج‌» اصناف‌ توانگرانند. گفتني‌ است‌ كه‌ نگريستن ‌پيوسته‌ و چشم ‌دوختن‌ مداوم‌ به‌سوي‌ بهره‌هاي‌ مادي‌ متمكنان‌ و توانگران، بر نيكوشمردن‌ و آرزو بردن‌ آن‌ بهره‌ها دلالت‌ مي‌كند «و بر آنان‌ اندوه‌ مخور» از اين‌كه‌ ايمان‌ نياورده‌اند و بر كفر و عناد خود مصمم‌ باقي‌ مانده‌اند «و بال‌ خويش‌ را براي‌ مؤمنان‌ فروگستر» گستراندن‌ بال؛ كنايه‌ از تواضع‌ و نرم‌خويي‌ و فروتني‌ در برابر مؤمنان، اعم‌ از توانگران‌ و فقرايشان‌ است.
 
	آيه  89
‏متن آيه : ‏
‏ وَقُلْ إِنِّي أَنَا النَّذِيرُ الْمُبِينُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و بگو» به‌ تمام‌ مردم‌ «من‌ همان‌ هشداردهنده‌ آشكارم‌» يعني‌: من ‌هشدار دهنده‌اي‌ هستم‌ كه‌ به‌ قومش‌ آنچه‌ را به‌ آنان‌ از عذاب‌ خداوند(ج)  خواهد رسيد آشكارا بيان‌ و اظهار مي‌دارد ـ در صورتي‌ كه‌ بر تكذيب‌ و انكار خويش ‌استمرار دهند.
	آيه  90
‏متن آيه : ‏
‏ كَمَا أَنزَلْنَا عَلَى المُقْتَسِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«همان‌گونه‌ كه‌ عذاب‌ را بر تقسيم‌كنندگان‌ فرود آورديم‌» يعني‌: شما را از عذابي‌ كه ‌بر تقسيم‌كنندگان‌ فرود آورديم، بيم‌ مي‌دهم. به‌ قولي‌: آنان‌ شانزده‌ تن‌ بودند كه‌ وليدبن‌مغيره‌ آنها را در ايام‌ حج‌ بر سر راهها و گلوگاه‌هاي‌ مكه‌ برمي‌گماشت‌ و آنها بر آن‌ راهها تقسيم‌ شده‌ به‌ هر كسي‌كه‌ وارد مكه‌ مي‌شد، مي‌گفتند: مبادا فريفته‌ اين‌كسي‌ گردي‌ كه‌ از ميان‌ ما به‌ ادعاي‌ نبوت‌ برخاسته‌ است‌ زيرا او ديوانه‌ است. و بسا مي‌گفتند: او ساحر است. و بسا مي‌گفتند: او شاعر است. و بسا مي‌گفتند: او كاهن ‌است. پس‌ به‌ همين‌ جهت‌ «مقتسمين‌» ناميده‌ شدند. به‌قولي‌ ديگر: (مقتسمين‌) اهل‌كتابند كه‌ قرآن‌ را به‌ بخشها و اجزايي‌ تقسيم‌ كرده‌ به‌ بعضي‌ از آن‌ ايمان‌ آورده‌ و به‌ بعضي‌ ديگر كفر ورزيدند چنان‌كه‌ از آيه‌ بعدي‌ بر مي‌آيد:
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:2197.txt">آيه  91</a><a class="text" href="w:text:2198.txt">آيه  92 و93</a><a class="text" href="w:text:2199.txt">آيه  94</a><a class="text" href="w:text:2200.txt">آيه  95</a><a class="text" href="w:text:2201.txt">آيه  96</a><a class="text" href="w:text:2202.txt">آيه  97</a><a class="text" href="w:text:2203.txt">آيه  98</a><a class="text" href="w:text:2204.txt">آيه  99</a><a class="text" href="w:text:2205.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:2206.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:2207.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:2208.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:2209.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:2210.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:2211.txt">وجه‌ تسميه:﴿سوره‌ نحل﴾</a></body></html>آيه  91
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِينَ جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«همانان‌ كه‌ قرآن‌ را بخش‌ بخش‌ كردند» يعني‌: آن‌ را به‌ اجزاي‌ گونه‌گون‌ و پراكنده‌اي‌ تقسيم‌ كرده‌ بعضي‌ از آن‌ را شعر، بعضي‌ از آن‌ را سحر، بعضي‌ را كهانت‌ و مانند اين‌ شمردند. به‌قولي‌: معناي‌ «عضين‌» ايمان‌ آوردنشان‌ به‌ بعضي‌ از قرآن‌ و كفرشان‌ به‌ بعضي‌ ديگر از آن‌ است. با تأسف‌ كه‌ اين‌ آفت‌ هم‌اكنون‌ ـ اگر نه‌ در عقيده‌ ـ اما در عمل، دامن‌گير امت‌ ما نيز شده‌ است.
 
	آيه  92‏متن آيه : ‏‏ فَوَرَبِّكَ لَنَسْأَلَنَّهُمْ أَجْمَعِيْنَ ‏
 آيه  93‏متن آيه : ‏‏ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ ‏
‏ترجمه : ‏
«پس‌ سوگند به‌ پرودگارت‌ كه‌ البته‌ از آنان‌ همگي‌ مي‌پرسيم‌» يعني‌: يقينا از اين ‌گروه‌ كفار ـ همگي‌ آنان‌ ـ در روز قيامت‌ مي‌پرسيم؛ «از آنچه‌ مي‌كردند» در دنيا; از اعمالي‌ كه‌ در برابر آن‌ مورد سؤال‌ و محاسبه‌ قرار مي‌گيرند.
در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ انس(رض)  آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص در تفسير ﴿ فَوَرَبِّكَ لَنَسْأَلَنَّهُمْ أَجْمَعِيْنَ ‏﴾  فرمودند: «از لا اله‌ الا الله‌ مورد پرسش‌ قرار مي‌گيرند».
 
آيه  94
‏متن آيه : ‏
‏ فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ آنچه‌ را بدان‌ مأمور مي‌شوي، آشكار كن‌» يعني‌: با دعوت‌ نمودن‌ از آنان‌ به‌سوي‌ توحيد، دين‌ حق‌ را آشكار و جمع‌ و كلمه ‌آنها را پراكنده‌ كن‌ زيرا آنان‌ بعداز آشكار شدن‌ دعوتت‌ متفرق‌ مي‌شوند، به‌ اين‌ ترتيب‌ كه‌ گروهي‌ از آنان‌ به‌ تو ايمان‌ آورده‌ و گروهي‌ ديگر به‌ تو كفر مي‌ورزند «و از مشركان‌ روي‌ برتاب‌» يعني‌: چون‌ تو را بر آشكار ساختن‌ دعوتت سرزنش‌ كردند، به‌ آنان‌ هيچ‌ اهميتي‌ نده‌ و التفاتي‌ نكن.
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص پيوسته‌ دعوتشان‌ را مخفي‌ مي‌داشتند تا اين‌ آيه‌ كريمه‌ نازل‌ شد و بعد از نزول‌ آن، خود و اصحابشان ‌علنا به‌ ميدان‌ آمدند و دعوت‌ خويش‌ را آشكار كردند.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:23.txt"> آيه  1</a><a class="text" href="w:text:24.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:25.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:26.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:27.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:28.txt">وجه‌ تسميه‌:﴿سوره‌ بقره﴾</a></body></html>آيه  173
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنزِيرِ وَمَا أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللّهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلاَ عَادٍ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
چون‌ خداوند متعال، بهره‌برداري‌ از آنچه‌ را كه‌ حلال‌ و پاكيزه‌ است، مباح‌گردانيد و چيزهاي‌ حلال‌ هم‌ بسيار بود، اينك‌ حرامها را براي‌ آنها بيان‌ مي‌كند زيراحرامها نسبت‌ به‌ حلال‌ها اندك‌ هستند، پس‌ حرامها را بر چيزهايي‌ منحصر مي‌نمايدكه‌ اينك‌ بيان‌ مي‌شود: «خداوند تنها ميته‌ را بر شما حرام‌ كرده‌ است‌» ميته: خودمرده‌ (مردار)، حيواني‌ است‌ كه‌ روح‌ از بدن‌ آن‌ بدون‌ ذبح‌ شرعي‌ جداشده‌باشد. مراد از «ميته‌» در اينجا، حيوان‌ مردار خشكي‌ است‌ نه‌ دريا زيراخوردن‌ تمام‌ حيوانات‌ بحري‌ (آبزيان) - اعم‌ از زنده‌ و مرده‌ آنها - در نزدجمهور فقها جايز است‌. اما حنفي‌ها بجز ماهي، ديگر حيوانات‌ آبزي‌ را استثنا كرده‌ و خوردن‌ آنها را حرام‌ مي‌دانند[1]. «و» حرام‌ كرده‌ است‌ بر شما «خون‌ را» خون‌ حرام: خون‌ ريخته‌ است، نه‌ خون‌ باقي‌مانده‌ در عروق‌ حيوان‌ بعد از ذبح‌آن‌. روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ چون‌ عايشه‌ رضي‌الله عنها گوشت‌ مي‌پخت، زردي‌ خون‌موجود در داخل‌ عروق‌ آن، به‌ سطح‌ ديگ‌ يا قابلمه‌ نمايان‌ مي‌شد، اما رس