ل‌ مجرمان ‌و بزهكاران‌ جديد راه‌ مي‌دهيم‌ چنان‌كه‌ آن‌ را در دل‌ مجرمان‌ پيشين‌ راه‌ داديم. به‌قولي‌ معني‌ اين‌ است‌: بدين‌گونه‌ قرآن‌ را در دل‌ آنان‌ راه‌ مي‌دهيم‌ پس‌ آن‌ را تكذيب‌ مي‌كنند چنان‌كه‌ پيشينيان‌ پيامهاي‌ ما را تكذيب‌ كردند.
 
	آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ لاَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَقَدْ خَلَتْ سُنَّةُ الأَوَّلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كه‌ به‌ آن‌ ايمان‌ نمي‌آورند» يعني‌: به‌ قرآني‌ كه‌ آن‌ را فرود آورديم‌، ايمان ‌نمي‌آورند «و هرآينه‌ سنت‌ پيشينيان‌ گذشت‌» يعني‌: راه‌ و رسم‌ پيشينيان‌ پيوسته‌ چنين‌ بوده‌ است‌. همچنين‌ سنتي‌ كه‌ خداوند(ج)  در نابود كردنشان‌ بنيان ‌گذاشته‌ ـ آنجا كه‌ روش‌ تكذيب‌ و استهزا را در پيش‌ گيرند  ـ تغيير ناپذير است، بدين‌ جهت‌ اي‌ محمد ص! به‌ مسلمان‌ شدنشان‌ طمع‌ مبند و آنها را فروگذار تا در باتلاق‌ انديشه‌ها و آرزوهاي‌ پست‌ خود فرو روند.
 
	آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِم بَاباً مِّنَ السَّمَاءِ فَظَلُّواْ فِيهِ يَعْرُجُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر بر آنان‌» يعني‌: بر اين‌ گروه‌ معاند تكذيب ‌كننده‌ استهزاگر به‌ محمدص «دري‌ از آسمان‌ مي‌گشوديم‌» و به‌ آنان‌ امكان‌ مي‌داديم‌ تا بر آن‌ صعود كنند «پس‌ همواره‌ در آن‌ بالا مي‌رفتند» به‌وسيله‌ ابزار و تجهيزات‌ فضايي، يا بدون‌ ابزار تا آنچه‌ را در آسمان‌ از عجايب‌ ملكوت‌ است، مشاهده‌ كنند،	آيه  15
‏متن آيه : ‏
‏ لَقَالُواْ إِنَّمَا سُكِّرَتْ أَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَّسْحُورُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
 آري‌! اگر چنين‌ مي‌كرديم ‌«قطعا مي‌گفتند» اين‌ كفار نابكار; از فرط عناد و سركشي‌ و لجاجت‌شان‌ «جز اين ‌نيست‌ كه‌ ما چشم‌بندي‌ شده‌ايم‌» و چشمان‌ ما از دريافت‌ حقيقت‌ بسته‌ شده‌ است. به‌قولي‌ معناي‌ سخنشان‌ اين‌ است‌: اختلال‌ پديد آمده‌ در ديدگان‌ ما بر اثر مستي‌ شراب‌ است‌ «بلكه‌ ما مردمي‌ هستيم‌ كه‌ افسون‌ شده‌ايم‌» بنابراين، آنچه‌ مي‌بينيم ‌هيچ‌ حقيقتي‌ ندارد.
اين‌ تصويري‌ است‌ واقعي‌ از عنادشان‌ زيرا وقتي‌ آنان‌ معجزه‌ حسي‌اي‌ كه‌ ايمان ‌به‌ خدا(ج) ، فرشتگان، پيامبران‡ و كتبش‌ را بر آنان‌ الزام‌ مي‌كند ببينند ولي‌ به ‌بينايي‌ خود اين‌ نسبت‌ را بدهند كه‌ ادراك‌ آن‌ به‌ سبب‌ عارضه‌ سكر و مستي‌ يا جادو و افسون‌زدگي، ادراكي‌ حقيقي‌ و منطبق‌ با واقع‌ نيست‌ پس‌ در چنين‌ حال‌ و وضعي، جز فروگذاشتنشان‌ ديگر چه‌ راهي‌ باقي‌ مي‌ماند؟ مگر پند و موعظه‌ سودي ‌به‌ حالشان‌ دارد؟!
 
آيه  166
‏متن آيه : ‏
‏ إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُواْ مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُواْ وَرَأَوُاْ الْعَذَابَ وَتَقَطَّعَتْ بِهِمُ الأَسْبَابُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌گاه‌ كه‌ پيشوايان‌ از پيروان‌ بيزاري‌ جويند» يعني: پيشوايان‌ كفر و رؤسا وسردمداران‌ باطل‌ از پيروان‌ خويش‌ كه‌ آنان‌ را در كفر پيروي‌ نموده‌اند، در روزقيامت‌ تبري‌ و بيزاري‌ مي‌جويند «و عذاب‌ را مشاهده‌ كنند» يعني: هم‌ پيروان‌ و هم‌پيشوايان، عذاب‌ را مشاهده‌ مي‌كنند. بعضي‌ گفته‌اند: اين‌ تبري‌ جستن، به‌ هنگام‌مشاهده‌ عذاب‌ دنياست‌. به‌ قولي‌ ديگر: اين‌ تبري‌ جستن، به‌ هنگام‌ ديدن‌ عذاب‌ ومحاسبه‌ روز آخرت‌ است‌ «و ميانشان‌ پيوندها بريده‌ گردد» يعني: روابط و علايقي‌كه‌ در دنيا آنها را به‌ يك‌ديگر پيوند مي‌داد؛ چون‌ رابطه‌ خويشاوندي‌ و...، از هم‌گسسته‌ مي‌شود.
 
﴿سوره‌ حجر﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (99) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه‌: اين‌ سوره‌ مباركه‌ به‌ سبب‌ بيان‌ داستان‌ اصحاب‌ حجر در آن، «حجر» نام‌ گرفت. « حجر» وادي‌اي‌ است‌ در ميان‌ مدينه‌ و شام‌ و اصحاب‌ حجر، قوم‌ ثمود اند.
اين‌ سوره‌ در موضوع‌ خود اهداف‌ سوره‌هاي‌ مكي‌ را دنبال‌ مي‌كند، يعني ‌محور آن‌: اثبات‌ توحيد، نبوت‌ و معاد مي‌باشد.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:2122.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:2123.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:2124.txt">آيه  18</a><a class="text" href="w:text:2125.txt">آيه  19</a><a class="text" href="w:text:2126.txt">آيه  20</a><a class="text" href="w:text:2127.txt">آيه  21</a><a class="text" href="w:text:2128.txt">آيه  22</a><a class="text" href="w:text:2129.txt">آيه  23</a><a class="text" href="w:text:2130.txt">آيه  24</a><a class="text" href="w:text:2131.txt">آيه  25</a><a class="text" href="w:text:2132.txt">آيه  26</a><a class="text" href="w:text:2133.txt">آيه  27</a><a class="text" href="w:text:2134.txt">آيه  28</a><a class="text" href="w:text:2135.txt">آيه  29</a><a class="text" href="w:text:2136.txt">آيه  30</a><a class="text" href="w:text:2137.txt">آيه  31</a></body></html>آيه  16
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِي السَّمَاء بُرُوجاً وَزَيَّنَّاهَا لِلنَّاظِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و بي‌گمان‌ در آسمان‌ برجهايي‌ آفريديم‌» مراد از برجها: ستارگان‌ سيار دوازده‌گانه‌ مشهورند كه‌ نامهاي‌ آنها عبارت‌ است‌ از: حمل، ثور، جوزا، سرطان، اسد، سنبله، ميزان، عقرب، قوس، جدي، دلو و حوت. گفتني‌ است‌ كه‌ دانش‌ نجوم‌ و شناخت‌ منازل‌ ستارگان‌ از بزگترين‌ علوم‌ است‌ كه‌ انديشمندان‌ از تعمق‌ در آنها به‌ عظمت‌ خالق‌ متعال‌ راه‌ مي‌يابند، به‌علاوه‌ اين‌كه‌ بشر از فوايد ومنافع‌ اين‌ شناخت‌ نيز برخوردار مي‌گردد; زيرا از آن‌ در جهت‌ يافتن‌ راههاي ‌خشكي‌ و دريا، شناخت‌ اوقات‌ و امور بسيار ديگري‌ بهره‌ مي‌برد «و آن‌ را» يعني‌: آسمان‌ را «براي‌ بينندگان‌ آراستيم‌» و نقش‌ ستارگان‌ در زيباسازي‌ آسمان‌ بر هيچ‌كس‌ پوشيده‌ نيست، بويژه‌ بر انديشمنداني‌ كه‌ در آنها به‌ ديده‌ عبرت‌ و تأمل ‌مي‌نگرند و بر دانشمنداني‌ كه‌ دست‌اندر كار علم‌ نجوم‌ و بهره‌گيري‌ از فوايد آن‌بوده‌ و از آن‌ به‌ وجود و قدرت‌ آفريدگار بزرگ‌ راه‌ مي‌برند.
 
	آيه  17
‏متن آيه : ‏
‏ وَحَفِظْنَاهَا مِن كُلِّ شَيْطَانٍ رَّجِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و آن‌ را» يعني‌: آسمان‌ را «از هر شيطان‌ رانده‌ شده‌اي‌ حفظ كرديم‌» به‌طوري‌ كه‌ شياطين‌ نمي‌توانند به‌ آن‌ دستبرد زده‌ و چيزي‌ از وحي‌ يا غير آن‌ را بشنوندآيه  18
‏متن آيه : ‏
‏ إِلاَّ مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ مُّبِينٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
 «مگر كسي‌ كه‌ دزديده‌ گوش‌ فرادهد كه‌ شهابي‌ روشن‌ در پي‌ او مي‌افتد» و بي‌درنگ ‌او را دنبال‌ كرده‌ يا به‌ قتلش‌ مي‌رساند، يا او را آشفته‌حال‌ و درمانده‌ مي‌گرداند چنان‌كه‌ در هر حال‌ از استراق‌ سمع‌ بازش‌ مي‌دارد.
ابن‌عباس‌(رض)  مي‌گويد: «قبل‌ از تولد عيسي‌(ع)  شياطين‌ از آسمانها بازداشته ‌نبودند لذا به‌ آسمانها وارد شده‌ اخبار غيب‌ را از فرشتگان‌ مي‌شنيدند و سپس‌ آن‌را به‌ منجمان‌ و كاهنان‌ انتقال‌ مي‌دادند و چون‌ عيسي‌(ع)  متولد شد، شياطين‌ از سه‌ آسمان‌ بازداشته‌ شدن