الي‌كه‌ قبيله‌ وي‌ از نظر شمار اندك‌ و آنان‌ هزاران ‌هزار تن‌ بودند ـ اين‌ بود كه‌ قبيله‌ شعيب‌ نيز بر دين‌ و آيين‌ آن‌ كفار قرار داشتند. پس‌آنها چنين‌ وانمود كردند كه‌ به‌ احترام‌ هم‌كيشان‌ خود و نه‌ به‌ خاطر ترس‌ از آنان‌، از شعيب‌ درمي‌گذرند «و تو بر ما عزيز نيستي‌» كه‌ گرامي‌ات‌ بداريم‌ بلكه‌ سنگسار كردنت‌ را به‌ خاطر حرمتي‌ كه‌ به‌ قبيله‌ات‌ قايل‌ هستيم‌، فروگذاشته‌ايم‌.
 
	آيه  92
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ يَا قَوْمِ أَرَهْطِي أَعَزُّ عَلَيْكُم مِّنَ اللّهِ وَاتَّخَذْتُمُوهُ وَرَاءكُمْ ظِهْرِيّاً إِنَّ رَبِّي بِمَا تَعْمَلُونَ مُحِيطٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفت‌» شعيب‌(ع)  «اي‌ قوم‌ من‌! آيا قبيله‌ من‌ پيش‌ شما از خدا گرامي‌تر است‌؟» زيرا توهين‌ به‌ انبيا(ع) در حقيقت‌ توهين‌ به‌ خداي‌ عزوجل‌ مي‌باشد پس ‌چگونه‌ شما به‌ خداي‌ عزوجل‌ در مورد رعايت‌ حق‌ پيامبرش‌ حرمت‌ نگذاشته‌ و به ‌قبيله‌ام‌ بيشتر از حرمتي‌ كه‌ به‌ خدا(ج)  قايليد، حرمت‌ مي‌گذاريد؟ «و خدا را» به‌سبب‌ عدم‌ اعتنا و ارج‌گذاري‌ به‌ پيامبري‌ كه‌ به‌سوي‌ شما فرستاده‌ است‌ «پشت‌ سر خويش‌ گرفته‌ايد» يعني‌: او را فراموش‌ كرده‌ و با او همانند چيزي‌ كه‌ پس‌ پشت ‌افگنده‌ مي‌شود، رفتار كرده‌ايد، بي‌آن‌كه‌ هيچ‌ اهميتي‌ به‌ او قايل‌ شويد؟ «درحقيقت‌ پروردگارم‌ به‌ آنچه‌ انجام‌ مي‌دهيد، احاطه‌ دارد» بنابراين‌، چيزي‌ از اعمال‌ شما بر او پنهان‌ نمانده‌ و او شما را در برابر آن‌ مجازات‌ مي‌كند.
 
آيه  93
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَا قَوْمِ اعْمَلُواْ عَلَى مَكَانَتِكُمْ إِنِّي عَامِلٌ سَوْفَ تَعْلَمُونَ مَن يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَمَنْ هُوَ كَاذِبٌ وَارْتَقِبُواْ إِنِّي مَعَكُمْ رَقِيبٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
و چون‌ شعيب‌(ع)  اصرار آنان‌ بر كفر و تصميمشان‌ بر دين‌ پدرانشان‌ و عدم‌ تأثير پندواندر ز را در آنان‌ ديد، از آنان‌ مأيوس‌ شد و آنان‌ را تهديد كرد كه‌ هر چه‌ در توان‌ و امكان‌ دارند، فروگذار نكنند: «و اي‌ قوم‌ من‌! بر حالت‌ خود عمل‌ كنيد» علي‌مكانتكم‌: بر روش‌ و حالت‌ و بر حسب‌ توان‌ و امكانات‌ خود عمل‌ كنيد «همانا من‌نيز عمل‌ مي‌كنم‌» بر حسب‌ امكانات‌ و به‌ شيوه‌ خودم‌ «به‌ زودي‌ خواهيد دانست‌» فرجام‌ حال‌ و اعمالتان‌ را كه‌ مبتني‌ بر عبادت‌ غير خداوند(ج)  و زيان‌ رساندن‌ به‌ بندگانش‌ مي‌باشد، آري‌! خواهيد دانست‌ «كه‌ عذاب‌ رسواكننده‌» و خواركننده‌ فضيحت‌بار «بر چه‌ كسي‌ فرود مي‌آيد و دروغگو كيست‌؟» آيا من‌ عذاب‌شونده‌ خواهم‌ بود يا شما؟ آيا من‌ در دعوت‌ و پيام‌ خويش‌ دروغگو بوده‌ام‌، يا شما در انكار و استكبار و سخنان‌ باطلتان‌؟ قطعا عذاب‌ او، گريبانگير مستكبران‌ و برتري‌طلبان‌ مي‌شود «و انتظار بريد كه‌ من‌ هم‌ با شما منتظرم‌» حكمي‌ را كه‌ خداوند(ج)  در ميان‌ من‌ و شما فيصله‌ مي‌كند.
	آيه  94
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَمَّا جَاء أَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْباً وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مَّنَّا وَأَخَذَتِ الَّذِينَ ظَلَمُواْ الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُواْ فِي دِيَارِهِمْ جَاثِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ فرمان‌ ما آمد، شعيب‌ و كساني‌ را كه‌ با او ايمان‌ آورده‌ بودند، به‌ رحمتي‌ ازجانب‌ خويش‌» كه‌ همانا هدايت ‌كردنشان‌ به‌ راه‌ ايمان‌ بود «نجات‌ داديم‌» از عذاب ‌خفت‌بار «و كساني‌ را كه‌ ستم‌ كرده‌ بودند» به‌ ديگران‌؛ با گرفتن‌ اموالشان‌ به ‌ناحق‌ وستم‌ كرده‌ بودند بر خود؛ با تصميم‌ و پاي‌فشردن‌ بر كفر «بانگ‌ سخت ‌فروگرفت‌» جبرئيل‌(ع)  بر آنان‌ چنان‌ بانگي‌ برآورد و آن‌ بانگ‌ وي‌ چنان‌ سخت‌ و مرگبار بود كه‌ همه‌ قالب‌ تهي‌ كردند و ارواح‌ از اجسادشان‌ رخت‌ بربست‌ «پس‌ در خانه‌هايشان‌ از پا در آمدند» تفسير (جاثمين‌) در آيه‌ (67) گذشت‌.
 
	آيه  95
‏متن آيه : ‏
‏ كَأَن لَّمْ يَغْنَوْاْ فِيهَا أَلاَ بُعْداً لِّمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُودُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گويي‌ در آن‌ خانه‌ها هرگز اقامت‌ نداشته‌اند» يعني‌: گويي‌ هرگز در خانه‌ها و كاشانه‌هايشان‌ زندگي‌ نكرده ‌بودند «آگاه‌ باش‌، دوري‌ باد بر مردم‌ مدين‌، همان‌ گونه‌ كه ‌ثمود دور افتادند» بعدا: يعني‌ مرگ‌ بر مردم‌ مدين‌، همان‌گونه‌ كه‌ ثمود هلاك ‌شدند.
 
	آيه  96
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآيَاتِنَا وَسُلْطَانٍ مُّبِينٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌ راستي‌، موسي‌ را با آيات‌ خود» تورات‌ «و با سلطاني‌ مبين‌ فرستاديم‌» سلطان‌ مبين‌: معجزات‌ روشن‌ و حجتهاي‌ آشكار است‌. به‌ قولي‌ مراد از «آيات‌»، معجزات‌ نه‌گانه‌اي‌ است‌ كه‌ در سوره‌ «اسراء» بيان‌ شد و مراد از «سلطان‌»، معجزه‌ تبديل‌ شدن‌ عصا به‌ اژدهاست‌.
 
آيه  97
‏متن آيه : ‏
‏ إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَاتَّبَعُواْ أَمْرَ فِرْعَوْنَ وَمَا أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«به‌سوي‌ فرعون‌ و ملأ وي‌» ملأ: اشراف‌ و سران‌ قوم‌اند كه‌ ساير قوم‌ در هر امر كوچك‌ و بزرگي‌، پيرو آنان‌ مي‌باشند «ولي‌ سران‌ از امر فرعون‌ پيروي ‌كردند» يعني‌: از فرمان‌ وي‌ بر كفر پيروي‌ كردند. همچنين‌ محتمل‌ است‌ كه‌ مراد از «امر» فرعون‌، راه‌ و روش‌ وي‌ باشد «و فرمان‌ فرعون‌ صواب‌ نبود» برشيد: يعني ‌اصلا در فرمان‌ وي‌ رشد و صوابي‌ وجود نداشت‌ بلكه‌ فرمان‌ وي‌ يكسره‌ گمراهي‌ و اغواگري‌ و عناد بود.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1838.txt">آيه  98</a><a class="text" href="w:text:1839.txt">آيه  99</a><a class="text" href="w:text:1840.txt">آيه  100</a><a class="text" href="w:text:1841.txt">آيه  101</a><a class="text" href="w:text:1842.txt">آيه  102</a><a class="text" href="w:text:1843.txt">آيه  103</a><a class="text" href="w:text:1844.txt">آيه  104</a><a class="text" href="w:text:1845.txt">آيه  105</a><a class="text" href="w:text:1846.txt">آيه  106</a><a class="text" href="w:text:1847.txt">آيه  107</a><a class="text" href="w:text:1848.txt">آيه  108</a></body></html>آيه  98
‏متن آيه : ‏
‏ يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ وَبِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«او روز قيامت‌ پيشاپيش‌ قومش‌ مي‌رود» يعني‌: فرعون‌ در سبقت‌گرفتن‌ به‌سوي‌ آتش‌ دوزخ‌ پيشاهنگ‌ آنهاست‌، همچنان‌ كه‌ در دنيا جلودار آنان‌ در كفر بود و از او پيروي‌ مي‌كردند «پس‌ آنان‌ را به‌ آتش‌ درمي‌آورد» او پيشاپيش‌ آنان‌ در حركت ‌است‌ و از او پيروي‌ مي‌كنند تا آنان‌ را يكجا با خود وارد دوزخ‌ مي‌كند «و دوزخ‌ چه ‌ورودگاه‌ بدي‌ براي‌ واردان‌ است‌» ورد: آبي‌ است‌ كه‌ شتر برآن‌ وارد مي‌شود تا رفع‌ عطش‌ كند. و كسي‌ كه‌ به‌ آب‌ در مي‌آيد، براي‌ آن‌ در مي‌آيد كه‌ گرماي‌ عطش‌ را از خود فرونشاند در حالي‌كه‌ آتش‌ دوزخ‌