گيرد اما اكثر مردم‌، پيرو خواهشها و هواهاي‌ نفساني‌ خويش‌ در امور دين‌ هستند و «جز از وهم‌ و گمان‌ پيروي‌ نمي‌كنند» وهم‌ و گماني‌ كه‌ هيچ‌ اصل‌ و اساسي‌از علم‌ و عقل‌ ندارد، مثلا اين‌ گمان‌ كه: معبودان‌ باطل‌ سزاوار پرستش‌اند و آنان ‌بندگان‌ را به‌ خداوند متعال‌ نزديك‌ مي‌سازند! همچنان‌ ساير پندارهاي‌ بي‌اساس‌ در انديشه‌ ديني‌ بشر «و جز اين‌ نيست‌ كه‌ دروغ‌ مي‌بافند» يعني: آنان‌ در ادعاهاي‌ باطل‌خود، حدس‌ و تخمين‌ و دروغ‌ به‌هم‌ مي‌بندند.
 
آيه  117
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ مَن يَضِلُّ عَن سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ پروردگار تو به‌ كساني‌ كه‌ از راه‌ وي‌ دور مي‌شوند داناتر است‌ و او به ‌راه‌يافتگان‌ نيز داناتر است‌» پس‌ ادعاهاي‌ آنچناني‌، در نزد وي‌ هيچ‌ قدر و قيمتي ‌ندارد.
	آيه  118
‏متن آيه : ‏
‏ فَكُلُواْ مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّهِ عَلَيْهِ إِن كُنتُمْ بِآيَاتِهِ مُؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌، از آنچه‌ نام‌ خدا به‌ هنگام‌ ذبح‌ بر آن‌ برده‌ شده‌است‌، بخوريد» و چيزي‌ از آن‌ را بر خود حرام‌ نگردانيده‌ و تحت‌ عنوان‌ تدين‌، از خوردن‌ آن‌ امتناع‌ نكنيد زيرا حيوان‌ حلال‌ گوشتي‌ كه‌ در هنگام‌ ذبح‌ آن‌ نام‌ خدا(ج) بر آن‌ برده‌ شود، حلال ‌است‌ «اگر به‌ آيات‌ او» يعني: اگر به‌ احكام‌ او از اوامر و نواهي‌ «ايمان‌ داريد» فقط گوشت‌ حيواناتي‌ را بخوريد كه‌ نام‌ خدا(ج) بر آن‌ برده‌ مي‌شود، نه‌ نام‌ خدايان‌ پنداري‌ آنان‌ و نه‌ گوشت‌ حيوان‌ خود مرده‌ (مردار) را.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1076.txt">آيه  119</a><a class="text" href="w:text:1077.txt">آيه  120</a><a class="text" href="w:text:1078.txt">آيه  121</a><a class="text" href="w:text:1079.txt">آيه  122</a><a class="text" href="w:text:1080.txt">آيه  123</a><a class="text" href="w:text:1081.txt">آيه  124</a></body></html>آيه  119
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا لَكُمْ أَلاَّ تَأْكُلُواْ مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّهِ عَلَيْهِ وَقَدْ فَصَّلَ لَكُم مَّا حَرَّمَ عَلَيْكُمْ إِلاَّ مَا اضْطُرِرْتُمْ إِلَيْهِ وَإِنَّ كَثِيراً لَّيُضِلُّونَ بِأَهْوَائِهِم بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و شما را چه‌ شده‌است‌ كه‌ از آنچه‌ نام‌ خدا بر آن‌ برده‌ شده‌، نمي‌خوريد؟» يعني: چه‌ چيز شما را از خوردن‌ گوشت‌ حيوان‌ حلالي‌ كه‌ نام‌ خدا(ج) را در هنگام‌ ذبح ‌آن‌ برده‌ايد، بازمي‌دارد، بعد از آن‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ خود براي‌ شما از آن‌ اذن‌ خوردن‌ داده‌است‌ «حال‌ آن‌ كه‌ خداوند آنچه‌ را بر شما حرام‌ كرده‌، به‌تفصيل‌ برايتان ‌بيان‌ كرده‌است‌» يعني: خوراكي‌هاي‌ حرام‌ را به‌ بياني‌ مفصل‌ و روشن‌ كه‌ هيچ‌ جايي ‌براي‌ شك‌وشبهه‌ برايتان‌ باقي‌ نمي‌گذارد، با اين‌ فرموده‌ خود: ﴿‏ قُل لاَّ أَجِدُ فِي مَا أُوْحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّماً  ... ﴾ «انعام‌/ 145» ـ كه‌ تفسير آن‌ بعدا مي‌آيد ـ بيان‌ كرده ‌است‌. همچنين ‌بيان‌ محرمات‌ در آيات‌ (5 ـ 1) سوره‌ «مائده‌» نيز گذشت‌ «جز آنچه‌ بدان‌ ناچار باشيد» يعني: جز محرماتي‌ كه‌ به خوردن‌ آن‌ ناچار و مضطر باشيد زيرا ضرورت‌، حرام‌ را مباح‌ مي‌گرداند «و همانا بسياري‌، مردم‌ را به‌ خواهش‌ نفس‌ خويش‌ از روي ‌ناداني‌ گمراه‌ مي‌كنند» همانند كفاري‌ كه‌ حيوانات‌ «بحيره‌» و «سائبه‌» و مانند آنهارا بر خود تحريم‌ كردند[3] و نيز همه‌ كساني‌ كه‌ با تحريم‌ و تحليل‌هاي‌ برخاسته‌ ازهوي‌ و هوس‌ خود، مردم‌ را گمراه‌ ساخته‌اند و مردم‌ نيز از آنها پيروي‌ كرده‌ و غافل‌ از آنند كه‌ اين‌ راه‌ و رسم‌، پيروي‌ از جهل‌ و گمراهي ‌است‌ چنان‌كه‌ در ميان‌ بسياري‌ از ملتها محرماتي‌ رواج‌ دارد كه‌ منشأ تحريم‌ آنها فقط هوي‌ و هوس‌ و ناداني‌ مي‌باشد «بي‌گمان‌ پروردگار تو به‌ تجاوزكاران‌» از حق‌ به‌سوي‌ باطل‌ «داناتر است‌».
 
[3] نگاه‌ كنيد به‌ تفسير «مائده/‌103».آيه  120
‏متن آيه : ‏
‏ وَذَرُواْ ظَاهِرَ الإِثْمِ وَبَاطِنَهُ إِنَّ الَّذِينَ يَكْسِبُونَ الإِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِمَا كَانُواْ يَقْتَرِفُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و گناه‌ آشكار و پنهان‌ را رها كنيد» گناه‌ آشكار: گناه‌ اعضا و اندامهاي‌ بيروني‌ وگناه‌ پنهان: افعال‌ قلب‌ است‌. يا معني‌ اين‌ است: هم‌ گناهاني‌ را كه‌ آشكارا مرتكب ‌مي‌شويد و هم‌ گناهاني‌ را كه‌ در نهان‌ انجام‌ مي‌دهيد، همه‌ را ترك‌ كنيد. به‌قولي‌ديگر: مراد زناي‌ علني‌ و زناي‌ پنهان‌، يا انجام‌ فعل‌ زنا با زناكاران‌ معروف‌ و مشهور، يا با معشوقه‌هاي‌ پنهاني‌ است‌. در حديث‌ شريف‌ به ‌روايت‌ نواس‌بن‌سمعان‌(رض)  آمده‌ است‌ كه‌ گفت: از رسول‌ خداص راجع‌ به‌ گناه‌ پرسيدم‌، فرمودند: «الإثم ما حاك في صدرك وكرهت أن يطلع الناس عليه: گناه‌ چيزي‌ است‌ كه‌ در دلت ‌رسوخ‌ كند و دوست‌ نداشته‌ باشي‌ كه‌ مردم‌ برآن‌ آگاه‌ شوند». «بي‌شك‌ كساني‌ كه ‌مرتكب‌ گناه‌ مي‌شوند، جزا داده‌ خواهند شد» در قيامت‌ «در برابر آنچه‌ كه‌ مي‌كردند» در دنيا.
	آيه  121
‏متن آيه : ‏
‏ وَلاَ تَأْكُلُواْ مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللّهِ عَلَيْهِ وَإِنَّهُ لَفِسْقٌ وَإِنَّ الشَّيَاطِينَ لَيُوحُونَ إِلَى أَوْلِيَآئِهِمْ لِيُجَادِلُوكُمْ وَإِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ ‏
 
‏ترجمه :
«و از آنچه‌ نام‌ خدا بر آن‌ برده‌ نشده‌ نخوريد» چون‌ حيوانات‌ مردار (خودمرده‌) و آنچه‌ كه‌ به‌ نام‌ غيرخدا(ج) ذبح‌ شده ‌است‌. اما حيواني‌ كه‌ مسلمان‌ آن‌ را ذبح‌كرده ‌است‌، ترك‌ عمدي‌ نام ‌بردن‌ از الله(ج) در هنگام‌ ذبح‌ آن‌ ـ در نزد جمهورفقها ـ موجب‌ حرمت‌ تناول‌ آن‌ مي‌گردد ولي‌ ترك‌ آن‌ به‌ فراموشي‌ زياني‌ ندارد. ولي‌ شافعي‌ و ديگران‌ گفته‌اند: بردن‌ نام‌ خدا (بسم‌ الله...) در هنگام‌ ذبح‌، مستحب ‌است‌ نه‌ واجب‌ پس‌ اگر مسلمان‌ آن‌ را ـ ولو به‌ عمد ـ ترك‌ كرد، هيچ‌ زياني‌ ندارد و موجب‌ حرمت‌ نمي‌گردد زيرا نام‌ خدا(ج) در قلب‌ هر مسلماني‌ وجود دارد. بعضي‌ گفته‌اند: آيه‌ كريمه‌ در بيان‌ حكم‌ حيوانات‌ مردار (خودمرده‌اي‌) كه‌ اصلا ذبح‌ نشده‌اند و حكم‌ حيواناتي‌ نازل‌ شده‌ كه‌ به‌نام‌ غير خدا(ج) ذبح‌ گرديده‌اند. «وآن‌ قطعا فسق‌ است‌» يعني: خوردن‌ گوشت‌ حيواني‌ كه‌ به ‌نام‌ غيرخدا(ج) ذبح‌ شده‌ و خوردن‌ گوشت‌ خودمرده‌ و مانند آن‌، بيرون‌ رفتن‌ از دايره‌ فرمان‌ حق‌ تعالي‌ وحكم‌ وي‌ است‌ «و هرآينه‌ شياطين‌ وسوسه‌ القا مي‌كنند به‌سوي‌ دوستان‌ خويش‌ تا با شما خصومت‌ كنند» يعني: شياطين‌ در ذهن‌ و ضمير دوستان‌ خود القائات‌ و شبهاتي ‌مي‌افگنند كه‌ پايه‌ خصومت