د به‌آنان‌ ارزاني‌ مي‌دارد و اين‌ امر كه‌ آنها ضعيف‌ و فقيرند، هرگز مانع‌ دادودهش‌ الهي‌ و ريزش‌ نعمتهايش‌ بر آنان‌ نيست‌ و اگر جز اين‌ بگويم‌: «من‌ در آن‌ صورت‌ از ستمكاران‌ خواهم‌ بود» يعني‌: اگر ايشان‌ را طرد كرده‌ و ايمانشان‌ را نپذيرم‌ و بگويم‌ كه‌ خداوند(ج)  هرگز به‌ ايشان‌ خير و نعمتي ‌نمي‌دهد ـ در حالي‌ كه‌ بدانچه‌ در ضميرشان‌ است‌ هيچ‌ علمي‌ ندارم‌ ـ بي‌شك‌ از ستمكاران‌ خواهم‌ بود.
نوح‌(ع)  اين‌ گونه‌ با پاسخ‌هاي‌ بليغ‌، حكيمانه‌، قاطع‌ و در عين‌ حال‌ نرم‌ خود، سخنانشان‌ را رد كرد.
 
	آيه  32
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُواْ يَا نُوحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَأَكْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتَنِا بِمَا تَعِدُنَا إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفتند: اي‌ نوح‌! به‌راستي‌ با ما مجادله‌ كردي‌ و بسيار هم‌ جدال‌ كردي‌» يعني‌: سخنان‌ ما را با هر گونه‌ حجتي‌ دفع‌ كردي‌ «پس‌ آنچه‌ را به‌ ما وعده‌ مي‌دهي‌» ازعذاب‌، همان‌ كه‌ از يك‌سو ما را از آن‌ مي‌ترساني‌ و از سويي‌ خود نيز از فرودآمدن‌ آن‌ بر ما بيمناكي‌ «براي‌ ما بياور، اگر از راستگويان‌ هستي‌» در اين‌ وعده ‌خويش‌.
 
	آيه  33
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ إِنَّمَا يَأْتِيكُم بِهِ اللّهُ إِن شَاء وَمَا أَنتُم بِمُعْجِزِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفت‌: تنها خداست‌ كه‌ اگر بخواهد آن‌ را براي‌ شما مي‌آورد» چه‌ آن‌ را بر شما به‌ تعجيل‌ بفرستد، چه‌ به‌ تأخير. پس‌ آوردن‌ عذاب‌ در اختيار من‌ نيست‌ بلكه‌ دراختيار كسي‌ است‌ كه‌ شما منكر وي‌ هستيد «و شما عاجزكننده‌ نيستيد» كه‌ توان‌ بازداشتن‌ تحقق‌ اراده‌ الهي‌ را در مورد خود داشته‌ باشيد و بدانيد كه‌ با گريختن‌ يا دفاع ‌از خود، از دست‌ رفتني‌ هم‌ نيستيد بلكه‌ هر جا كه‌ باشيد، در قلمرو قدرت‌ و علم‌ و اراده‌ او هستيد.
 
آيه  34
‏متن آيه : ‏
‏ وَلاَ يَنفَعُكُمْ نُصْحِي إِنْ أَرَدتُّ أَنْ أَنصَحَ لَكُمْ إِن كَانَ اللّهُ يُرِيدُ أَن يُغْوِيَكُمْ هُوَ رَبُّكُمْ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر خدا خواسته‌ باشد كه‌ شما را» به‌ سبب‌ كبر و ستمتان‌ «گمراه‌ كند» از راه ‌رشد و هدايت‌ و جدا كند از راه‌ حق‌ «نصيحت‌ من‌» كه‌ آن‌ را براساس‌ حق‌ نصيحت‌ و خيرخواهي‌ براي‌ خدا(ج)  ـ با ابلاغ‌ رسالت‌ و روشن‌كردن‌ حقيقت‌ ـ به‌شما نثار كرده‌ام‌ و بسيار هم‌ نثار كرده‌ام‌ «به‌ شما سود نمي‌بخشد اگر بخواهم‌» باز هم‌ «شما را نصيحت‌ كنم‌» و من‌ نمي‌دانم‌ كه‌ خداوند(ج)  درباره‌ شما چه‌ اراده ‌دارد؟ «او پروردگار شماست‌» پس‌ گمراه‌ كردن‌ و راه ‌نمودن‌ همه‌ در اختيار او و مفوض‌ به‌سوي‌ اوست‌ «و به‌سوي‌ او بازگردانيده‌ مي‌شويد» پس‌ شما را در قبال‌ اعمالتان‌ جزا مي‌دهد.
 
	آيه  35
‏متن آيه : ‏
‏ أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَعَلَيَّ إِجْرَامِي وَأَنَاْ بَرِيءٌ مِّمَّا تُجْرَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
اكنون‌ در ميانه‌ داستان‌ نوح‌(ع) ، آيه‌ معترضه‌اي‌ مي‌آيد كه‌ رفتار قوم‌ محمدص را در قبال‌ داعي‌ حق‌ به‌ زير سؤال‌ مي‌برد: «آيا مي‌گويند آن‌ را بر بسته‌ است‌» يعني‌:آيا كفار مكه‌ مي‌گويند: محمدصداستان‌ نوح‌(ع)  را از نزد خود بر بسته‌ است‌؟ «بگو: اگر آن‌ را به‌ دروغ‌ سر هم‌ كرده‌ باشم‌» اين‌ جرمي‌ است‌ عظيم‌ «در آن‌ صورت‌ گناه‌ من‌» و جزاي‌ عملكرد من‌ «بر عهده‌ خود من‌ است‌ ولي‌ من‌ از جرمي‌ كه‌ به‌ من ‌نسبت‌ مي‌دهيد بر كنارم‌» بنابراين‌، فرجام‌ خفت‌بار اين‌ افتراي‌ شما در باره‌ من‌، گريبانگير خود شماست‌ و من‌ از آن‌ بيزار و بركنارم‌.
 
	آيه  36
‏متن آيه : ‏
‏ وَأُوحِيَ إِلَى نُوحٍ أَنَّهُ لَن يُؤْمِنَ مِن قَوْمِكَ إِلاَّ مَن قَدْ آمَنَ فَلاَ تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُواْ يَفْعَلُونَ ‏
 
‏ترجمه :
 ‏«و به‌سوي‌ نوح‌ وحي‌ فرستاده‌ شد كه‌ از قوم‌ تو جز كساني‌ كه‌ تاكنون‌ ايمان‌ آورده‌اند هرگز كسي‌ ايمان‌ نخواهد آورد» حق‌ تعالي‌ با اين‌ خبر قاطع‌، نوح‌(ع)  را از ايمان‌آوردنشان‌ مأيوس‌ كرد تا از دعوتشان‌ دست‌ برداشته‌ و براي‌ نجات‌ آماده‌ شود. بنابراين‌، اين‌ سخن‌ خداوند(ج) ، نوح‌(ع)  را از ايمان‌ كساني‌ كه‌ تا آن‌ وقت ‌ايمان‌ نياورده‌ بودند، نوميد مي‌كند «پس‌ به‌ سبب‌ آنچه‌ مي‌كردند اندوه‌ مخور» وبدان‌ كه‌ گاه‌ انتقام‌ از دشمنانت‌ به‌ سبب‌ عملكردشان‌ فرا رسيده‌ است‌. ابتئاس‌: اندوه‌ خوردن‌ به‌ سختي‌ و دشواري‌ است‌.
 
	آيه  37
‏متن آيه : ‏
‏ وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلاَ تُخَاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُواْ إِنَّهُم مُّغْرَقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و زير نظر ما و به‌ وحي‌ ما كشتي‌ را بساز» يعني‌: كشتي‌ را پيش‌ ديدگان‌ ما و با حفظ و حمايت‌ ما و براساس‌ آنچه‌ كه‌ به‌سوي‌ تو از كيفيت‌ ساختن‌ آن‌ وحي ‌مي‌فرستيم‌، بساز. قتاده‌ مي‌گويد: «طول‌ كشتي‌ نوح‌(ع)  سيصد گز و عرض‌ آن ‌پنجاه‌گز بود». به‌ قولي‌ ديگر: ارتفاع‌ آن‌ سي‌ گز در سه‌ طبقه‌ بود، هر طبقه‌ ده‌ گز، طبقه‌ زيرين‌ به‌ چهارپايان‌ و حيوانات‌ وحشي‌ اختصاص‌ داشت‌، طبقه‌ مياني‌ به ‌انسانها و طبقه‌ فوقاني‌ به‌ پرندگان‌. «و در باب‌ كساني‌كه‌ ستم‌ كرده‌اند، با من‌ سخن‌ مگوي‌» يعني‌: از من‌ براي‌ آنان‌ درخواست‌ مهلت‌ و شفاعت‌ نكن‌ «چراكه‌ آنان‌ غرق‌شدني‌ هستند» و حكم‌ محكوميت‌ به‌ غرق‌ از جانب‌ ما براي‌ آنان‌ صادر شده‌ وقضاي‌ بي‌برگشت‌ ما هم‌ بدان‌ رفته‌ است‌ پس‌ هيچ‌ راهي‌ به‌سوي‌ دفع‌ يا تأخير آن ‌نيست‌ و آنان‌ قطعا در وقتي‌ كه‌ تعيين‌ شده‌ است‌، غرق‌شدني‌ هستند.
 
آيه  136
‏متن آيه : ‏
‏ قُولُواْ آمَنَّا بِاللّهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنزِلَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالأسْبَاطِ وَمَا أُوتِيَ مُوسَى وَعِيسَى وَمَا أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِن رَّبِّهِمْ لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
خداوند متعال‌ در اين‌ آيه‌ بندگان‌ مؤمنش‌ را به‌ سوي‌ ايمان‌ تفصيلي‌ به‌ آنچه‌ كه‌ به‌ وسيله‌ حضرت‌ محمدص بر ايشان‌ نازل‌ نموده‌ و به‌ ايمان‌ اجمالي‌ به‌ آنچه‌ كه‌ بر پيامبران‌ پيشين‌ نازل‌ كرده، ارشاد مي‌نمايد و از برخي‌ از پيامبران‌: به‌ اسم‌ نام ‌برده‌ و از بقيه‌ آنها به‌ اجمال‌ ياد مي‌كند: «بگوييد» اي‌ مسلمين‌! «ايمان‌ آورده‌ايم‌ به‌ خداوند». از ابي‌هريره‌(رض)  روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ فرمود: اهل‌ كتاب، تورات‌ را به‌زبان‌ عبراني‌ خوانده‌ و آن‌ را براي‌ اهل‌ اسلام‌ به‌ زبان‌ عربي‌ تفسير مي‌كردند، لذارسول‌ خداص در اي