 قَالَ يَا قَوْمِ لِمَ تَسْتَعْجِلُونَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ لَوْلَا تَسْتَغْفِرُونَ اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«صالح‌ گفت: اي‌ قوم‌ من، چرا سيئه‌ را پيش‌ از حسنه‌» يعني: عذاب‌ را پيش‌ از رحمت‌ «به‌ شتاب‌ مي‌طلبيد» يعني: چرا ايماني‌ را كه‌ جلب‌كننده‌ پاداش‌ و نيكي‌ است‌ به‌ تأخير مي‌اندازيد و كفري‌ را كه‌ جلب‌كننده‌ عذاب‌ است، جلو مي‌افگنيد؟ زيرا آنان‌ از فرط كفر و عناد مي‌گفتند: اي‌ صالح‌! منتظر چه‌ هستي‌؟ عذابي‌ را كه‌وعده‌ مي‌دهي‌ براي‌ ما بياور «چرا از خداوند آمرزش‌ نمي‌خواهيد» و به‌سوي‌ او از شرك‌ توبه‌كار نمي‌شويد، قبل‌ از آن‌كه‌ عذابش‌ بر شما فرود آيد؟ «باشد كه‌ مورد رحمت‌ قرار گيريد» و گرفتار عذاب‌ نشويد.
 
	سوره نمل آيه  47
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُوا اطَّيَّرْنَا بِكَ وَبِمَن مَّعَكَ قَالَ طَائِرُكُمْ عِندَ اللَّهِ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ تُفْتَنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفتند: ما به‌ تو و همراهانت‌» از كساني‌ كه‌ دعوتت‌ را اجابت‌ گفته‌ و به‌ دينت ‌درآمده‌اند «شگون‌ بد زده‌ايم‌» و شما را شوم‌ و ناميمون‌ مي‌دانيم‌. نقل‌ است‌ كه‌ به ‌آنان‌ قحطي‌اي‌ رسيد پس‌ به‌ صالح‌(ع) شگون‌ بد زده‌ و گفتند: اين‌ از شومي‌ توست ‌«گفت‌» صالح‌(ع) به‌ آنان: «شگون‌ بدتان‌ نزد خداوند است‌» يعني: اين‌ قحطي ‌به‌سبب‌ فال‌ بدي‌ كه‌ آن‌ را شوم‌ مي‌پنداريد نيست‌ بلكه‌ سبب‌ آن‌ نزد خداوندأ است‌ زيرا خير و شر همه‌ از نزد او به‌ سوي‌ شما مي‌آيد و اين‌ قدر و قسمت‌ اوست‌كه‌ به‌ شما مي‌رسد چرا كه‌ تمام‌ امورتان‌ به‌دست‌ بلا كيف‌ اوست، هر چه‌ بخواهد انجام‌ مي‌دهد و پرندگان‌ كه‌ آنها را وسيله‌ فال‌ بد خود مي‌پنداريد، به‌ خير و شر شما علم‌ و آگاهي‌اي‌ ندارند «بلكه‌ شما مردمي‌ هستيد كه‌ آزموده‌ مي‌شويد» و مورد امتحان‌ خداوندأ قرار گرفته‌ايد. به‌قولي‌ معني اين‌ است: شيطان‌ شما را با اين‌ فال ‌بد زدنتان، يا به‌ آنچه‌ كه‌ به‌خاطر آن‌ فال‌ بد مي‌زنيد، در فتنه‌ مي‌افگند. ابن‌كثير مي‌گويد: «ظاهرا مراد از اين‌ فرموده‌ خداوند: (تفتنون‌) اين‌ است: شما در گمراهي‌ خود به‌ استدراج‌ مي‌افتيد و روند انحطاط را مي‌پيماييد».
 
	سوره نمل آيه  48
‏متن آيه : ‏
‏ وَكَانَ فِي الْمَدِينَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و در آن‌ شهر» كه‌ شهر «حجر» بود و صالح‌(ع) در آن‌ مي‌زيست‌ «نه‌ رهط بودند» يعني: نه‌ مرد از فرزندان‌ سران‌ و اشراف‌ قوم‌ بودند كه‌ با شخصي‌ به‌ نام‌ «قدار» كه‌ شتر صالح‌(ع) را پي‌ كرد، يار و همدست‌ شده‌ بودند. مراد از «رهط» در اينجا «مرد» است‌. «كه‌ در زمين‌ فساد مي‌كردند و هيچ‌ كار شايسته‌اي ‌نمي‌كردند» يعني: شأن‌ و شيوه‌ و كردار آن‌ نه‌ مرد چنان‌ فسادافگني‌اي‌ در زمين‌ بود كه‌ هيچ‌ صلاح‌ و اصلاحي‌ با آن‌ متصور نيست‌.
 
سوره نمل آيه  49
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُوا تَقَاسَمُوا بِاللَّهِ لَنُبَيِّتَنَّهُ وَأَهْلَهُ ثُمَّ لَنَقُولَنَّ لِوَلِيِّهِ مَا شَهِدْنَا مَهْلِكَ أَهْلِهِ وَإِنَّا لَصَادِقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفتند: به‌ خدا هم‌ قسم‌ شويد» يعني: آن‌ نه‌ مرد جفاجو به‌ همديگر گفتند؛ بياييد كه‌ هريك‌ از ما با ديگري‌ سوگند بخوريم‌ «كه‌ بر او و خانواده‌اش‌ شبيخون ‌بزنيم‌» يعني: شب‌هنگام‌ بر سر صالح‌(ع) يورش‌ آوريم‌ و او و خانواده‌اش‌ را به‌ قتل‌ رسانيم‌ «آن‌گاه‌ به‌ ولي‌ او» يعني: به‌ سرپرست‌ و قبيله‌ نزديك‌ او كه‌ خونخواه‌ و وارثانش‌ مي‌باشد «بگوييم‌ كه: ما در كشتار خانواده‌اش‌ حاضر نبوده‌ايم‌» تا اين‌ گمان ‌را در آنان‌ بيفگنيم‌ كه‌ نه‌ او را كشته‌ايم‌ و نه‌ در هنگام‌ كشتار وي‌ حاضر بوده‌ايم‌ «و ما قطعا راستگوييم‌» در اين‌ سخنمان‌ كه‌ به‌هنگام‌ كشتار خانواده‌اش‌ حاضر نبوده‌ايم‌. زيرا اگر او را در تاريكي‌ شب‌ مي‌كشتند، او را در آن‌ حال‌ نمي‌ديدند لذا ظاهرا در اين‌ سخنشان‌ راستگو بودند.
 
	سوره نمل آيه  50
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَكَرُوا مَكْراً وَمَكَرْنَا مَكْراً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و مكري‌» سخت‌ و نيرنگي‌ بزرگ‌ «ورزيدند» با اين‌ توطئه‌اي‌ كه‌ سنجيدند و با اين‌ طرحي‌ كه‌ تدارك‌ ديدند «و ما نيز مكري‌ در ميان‌ آورديم‌» يعني: آنان‌ را در برابر مكرشان‌ مجازات‌ كرده‌ و به‌ هلاكتشان‌ رسانيديم‌ «درحالي‌كه‌ آنان ‌درنمي‌يافتند» مكر خداأ را و به‌ آن‌ پي‌ نمي‌بردند.
محمدبن‌ اسحاق‌ در تفسير آيه‌ مي‌گويد: «آن‌ نه‌ تن‌ بعد از آن‌كه‌ شتر را پي‌ كردند، به‌ يك‌ديگر گفتند: بياييم‌ كه‌ صالح‌ را نيز به‌ قتل‌ برسانيم‌ زيرا اگر او در دعوتش‌ راستگو باشد، قبل‌ از خود به‌ هلاكتش‌ رسانيده‌ايم‌ و اگر هم‌ در دعوتش ‌دروغگو باشد، او را به‌ شترش‌ ملحق‌ كرده‌ايم‌. پس‌ شب‌هنگام‌ آمدند تا بر او وخانواده‌اش‌ شبيخون‌ زنند اما فرشتگان‌ آنها را سنگباران‌ كردند. آن‌گاه‌ اوليايشان ‌به‌ صالح‌(ع) گفتند: تو آنان‌ را به‌قتل‌ رسانيده‌اي‌! لذا قصد جان‌ وي‌ كردند ولي ‌نزديكان‌ و خويشان‌ صالح‌(ع) در دفاع‌ از او سلاح‌ پوشيدند و به‌ آنان‌ گفتند: به‌ خدا سوگند كه‌ هرگز اجازه‌ نمي‌دهيم‌ او را درحالي‌ به‌قتل‌ برسانيد كه‌ به‌ شما وعده‌ داده ‌است‌ ظرف‌ مدت‌ سه‌ روز بر شما عذاب‌ فرود مي‌آيد پس‌ اگر در سخنش‌ صادق ‌باشد، شما ديگر بر خشم‌ پروردگارتان‌ عليه‌ خود نيفزاييد و اگر دروغگو باشد، بعد از سه‌ روز شما دانيد و او. همان‌ بود كه‌ مهاجمان‌ در آن‌ شب‌ دست‌ از صالح ‌برداشتند و به‌ خانه‌هاي‌ خود بازگشتند».
 
	سوره نمل آيه  51
‏متن آيه : ‏
‏ فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ مَكْرِهِمْ أَنَّا دَمَّرْنَاهُمْ وَقَوْمَهُمْ أَجْمَعِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ بنگر كه‌ فرجام‌ مكرشان‌ چگونه‌ بود: ما آنان‌ و قومشان‌ را همگي‌ نابود كرديم‌» خداوند متعال‌ آن‌ نه‌ تن‌ سران‌ و نيز قومشان‌ را كه‌ هرچند به‌ هنگام‌ كشتن ‌شتر با آنان‌ همراه‌ نبوده‌ ولي‌ با جرمشان‌ موافق‌ بودند، همگي‌ را نابود كرد و كسي ‌از آنان‌ از عذاب‌ به‌سلامت‌ نرهيد.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:106.txt">آيه  52</a><a class="text" href="w:text:107.txt"> آيه  53</a><a class="text" href="w:text:108.txt">آيه  54</a><a class="text" href="w:text:109.txt">آيه  55</a><a class="text" href="w:text:110.txt">آيه  56</a><a class="text" href="w:text:111.txt">آيه  57</a><a class="text" href="w:text:112.txt">آيه  58</a><a class="text" href="w:text:113.txt"> آيه  59</a><a class="text" href="w:text:114.txt">آيه  60</a><a class="text" href="w:text:115.txt">آيه  61</a><a class="text" href="w:text:116.txt"> آيه  62</a><a class="text" href="w:text:117.txt">آيه  63</a><a class="text" href="w:text:118.txt"> آيه  64</a></body></html>سوره نمل آيه  52
‏متن آيه : ‏
‏ 