يه  160
‏متن آيه : ‏
‏ كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ الْمُرْسَلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«قوم‌ لوط پيامبران‌ را تكذيب‌ كردند» او لوط فرزند هاران‌ فرزند آزر برادرزاده‌ ابراهيم‌ خليل‌(ع) است‌ كه‌ در حيات‌ ابراهيم‌(ع) به‌ سوي‌ اهالي‌ شهر «سدوم‌» به‌رسالت‌ فرستاده‌ شد.
سوره شعراء آيه 161‏ متن آيه : ‏‏ إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ
 ‏آيه  162‏متن آيه : ‏‏ إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ‏
 آيه  163‏متن آيه : ‏‏ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ‏
 آيه  164‏متن آيه :‏ وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ ‏ 
‏ترجمه : ‏
«چون‌ برادرشان‌ لوط به‌ آنان‌ گفت، آيا پروا نمي‌داريد؟ به‌راستي‌ كه‌ من‌ برايتان‌ رسولي‌ امين‌ هستم‌ پس، از خداوند پروا داريد و از من‌ اطاعت‌ كنيد. براي‌ آن‌ از شماپاداشي‌ نمي‌طلبم، پاداش‌ من‌ جز بر پروردگار عالميان‌ نيست‌» تفسير نظير اين‌ آيات‌ در اين‌ سوره‌ و نيز تفسير داستان‌ لوط به‌طور مشروح‌ در سوره‌ «اعراف‌» گذشت‌.سوره شعراء آيه  165
‏متن آيه : ‏
‏ أَتَأْتُونَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعَالَمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا از ميان‌ مردم‌ جهان‌ با مردان‌ مي‌آميزيد؟» يعني: آيا با مردان، شهوتراني ‌مي‌كنيد در حالي‌كه‌ اين‌ عمل، عمل‌ فحشا و زشتي‌ است‌ كه‌ قبل‌ از شما احدي‌ ازمردم‌ آن‌ را مرتكب‌ نگرديده‌ است‌؟ آري‌! قوم‌ لوط با مردم‌ غريبه، عمل‌ لواط را انجام‌ مي‌دادند چنان‌كه‌ در سوره‌ «اعراف‌» گذشت‌.
 
	سوره شعراء آيه  166
‏متن آيه : ‏
‏ وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِنْ أَزْوَاجِكُم بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و همسراني‌ را كه‌ پروردگارتان‌ براي‌ شما آفريده، وامي‌گذاريد» يعني: زناني‌ را كه ‌خداوندأ براي‌ بهره‌برداري‌ جنسي‌ شما آفريده‌است‌ واگذاشته‌ و رها مي‌كنيد؟ مراد از (ازواج‌) زنانند، نه‌ مطلق‌ همسران‌ زيرا هدف‌ از دعوتشان‌ اين‌ بود كه‌ زنان‌ را به‌ همسري‌ برگيرند «بلكه‌ شما مردمي‌ تجاوزكاريد» يعني: شما در ارتكاب ‌گناهان‌ و از جمله‌ اين‌ معصيت‌ بزرگ، از حد تجاوز مي‌كنيد.
 
	سوره مريم آيه  41
‏متن آيه : ‏
‏ وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّهُ كَانَ صِدِّيقاً نَّبِيّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ياد كن‌» اي‌ محمدص! «در كتاب‌، ابراهيم‌ را» يعني‌: از اخبارش‌ براي‌ مردم‌ در اين‌ سوره‌ بخوان‌ زيرا او پدر اعراب‌ است‌ و اعراب‌ همگي‌ به‌ برتري‌ شأن‌ و جايگاه ‌او معترفند تا آنها در نتيجه‌ اين‌ يادآوري‌ به‌هوش‌ آيند و در اين‌ امر تأمل‌ كنند كه ‌ابراهيم‌(ع) پيرو آيين‌ توحيد بود نه‌ از اهل‌ شرك‌ «بي‌گمان‌ او صديق‌ و پيامبر بود» صديق‌: بسيار راستگو، يا اهل‌ تصديقي‌ قوي‌ به‌ آيات‌ الله(ج)بود. سيوطي ‌نقل‌ مي‌كند: ابراهيم‌(ع) (175) سال‌ زندگي‌ كرد، ميان‌ او و آدم‌(ع) دو هزار سال‌ و ميان‌ او و نوح‌(ع) هزار سال‌ فاصله‌ بود و درخت‌ انبيا‡ از او شاخ ‌و برگ‌ و بار و بر گرفت‌.
 
سوره شعراء آيه  167
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُوا لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَا لُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفتند: اي‌ لوط! اگر دست‌ برنداري‌» از سرزنش‌، عيب‌جويي‌ و تقبيح‌ كار ما؛ «بي‌گمان‌ از رانده‌شدگان‌ خواهي‌بود» از شهر ما و قطعا از آن‌ تبعيد خواهي‌شد.
 
	 سوره شعراء آيه  168
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُم مِّنَ الْقَالِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفت: من‌ براي‌ عمل‌ شما» يعني‌ عمل‌ مقاربت‌ با مردان‌ و همچنين‌ ساير كردارهاي‌ زشتي‌ كه‌ انجام‌ مي‌دهيد؛ «از دشمنان‌ هستم‌» يعني‌ از متنفران‌ و دشمنان‌ اين‌ كار و كردارهاي‌ زشت‌ شما هستم‌.
 
	سوره شعراء آيه  169
‏متن آيه : ‏
‏ رَبِّ نَجِّنِي وَأَهْلِي مِمَّا يَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پروردگارا! مرا و خانواده‌ام‌ را از شر آنچه‌ انجام‌ مي‌دهند، رهايي‌ بخش‌» بدين‌سان ‌بود كه‌ لوط(ع) به‌سوي‌ خداوندأ به‌ دعا متوسل‌ شد تا او و خانواده‌اش‌ را از آن ‌سرزمين‌ بيرون‌ آورده‌ و از عمل‌ پليد آنها يا از مجازاتي‌ كه‌ به‌ آنان‌ خواهد رسيد، نجات‌ دهد.
	سوره شعراء آيه  170
‏متن آيه : ‏
‏ فَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ او و اهلش‌ همگي‌ را رهايي‌ بخشيديم‌» يعني: لوط و خانواده‌ و پيروان ‌ديني‌اش‌ را نجات‌ داديم‌ آن‌گاه‌ كه‌ ايشان‌ را در آن‌ شبي‌ كه‌ عذاب‌ در صبحگاه‌ آن ‌بر قومش‌ پيوستني‌ بود، به‌ بيرون‌ آمدن‌ از ميانشان‌ فرمان‌ داديم‌.
 
	سوره شعراء آيه  171
‏متن آيه : ‏
‏ إِلَّا عَجُوزاً فِي الْغَابِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«جز پيرزني‌ را» مراد زن‌ لوط(ع) است‌ «كه‌ از باقي‌ماندگان‌ بود» در عذاب‌ زيرا هرچند او با لوط(ع) و ساير اعضاي‌ خانواده‌اش‌ از شهر بيرون‌ آمد، ليكن‌ خداوندأ به‌ لوط(ع) و كسانش‌ فرمان‌ داده‌ بود كه‌ در هنگام‌ نزول‌ عذاب‌ بر ستمگران، به‌سويشان‌ ننگرند پس‌ هيچ‌كس‌ از ايشان‌ به‌ ستمگران‌ التفاتي‌ نكرد، جز زن‌ لوط(ع) و در نتيجه‌ او را همان‌ عذابي‌ فراگرفت‌ كه‌ ساير ستمگران‌ را فراگرفته ‌بود پس‌ در آن‌ سرزمين‌ با ستمگران‌ ميخكوب‌ شد و باقي‌ ماند.
 
	سوره شعراء آيه  172
‏متن آيه : ‏
‏ ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«سپس‌ ديگران‌ را نابود ساختيم‌» با فروبردن‌ در زمين‌ و سنگباران‌ كردنشان‌.
 
	سوره شعراء آيه  173
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَراً فَسَاء مَطَرُ الْمُنذَرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و برآنان‌ باراني‌ سخت‌ بارانديم‌» از سنگ‌ كه‌ از آسمان‌ برآنان‌ باريد، افزون‌ بر فرو بردنشان‌ در زمين‌ «چه‌ بد است‌ باران‌ هشداريافتگان‌» كه‌ بيم‌ داده‌ شدند اما تكذيب‌ پيشه‌ كردند و در نتيجه‌ به‌ چنان‌ عذابي‌ دچار شدند.
 
سوره شعراء آيه  174‏متن آيه : ‏‏ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ‏
 آيه  175‏متن آيه : ‏‏ وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ‏
‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ در اين‌» عقوبت‌ قوم‌ لوط و نجات‌دادن‌ او و كسانش‌ «نشانه‌اي ‌است‌» بر وجود و يگانگي‌ خداوندأ و بر صحت‌ رسالت‌ پيامبرانش‌ «ولي ‌بيشترشان‌ ايمان‌ آورنده‌ نبودند» با وجود بسياري‌ معجزات‌ و نشانه‌ها «و در حقيقت،پروردگار تو همان‌ عزيز رحيم‌ است‌» از عزت‌ وي‌ است‌ كه‌ هر كس‌ را بخواهد ريشه‌كن‌ مي‌كند و از رحمت‌ وي‌ است‌ كه‌ پيامبرانش‌ و مؤمنان‌ را نجات‌ مي‌دهد.سوره شعراء آيه  176
‏متن آيه : ‏
‏ كَذَّبَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اصحاب‌ أيكه‌ نيز پيامبران‌ را تكذيب‌ كردند» به‌ قولي: «أيكه‌»، نام‌ تمام‌ آن ‌سرزمين‌ بو