><a class="text" href="w:text:656.txt">آيه  26</a><a class="text" href="w:text:657.txt">آيه  27</a></body></html>سوره نور آيه  21
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ وَمَن يَتَّبِعْ خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ فَإِنَّهُ يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاء وَالْمُنكَرِ وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ مَا زَكَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ أَبَداً وَلَكِنَّ اللَّهَ يُزَكِّي مَن يَشَاءُ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه :
 ‏نهمين‌ توبيخ‌ فروروندگان‌ در بهتان‌ عليه‌ حضرت‌ عائشه‌ رضي‌الله عنها اين‌ است: «اي‌ كساني‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌ايد، از گامهاي‌ شيطان‌ پيروي‌ نكنيد» يعني: از راه‌ وروشهاي‌ شيطان‌ پيروي‌ نكنيد و به‌ راههايي‌ كه‌ او شما را به‌سوي‌ آن‌ فرامي‌خواند، نرويد «و هر كس‌ كه‌ از گامهاي‌ شيطان‌ پيروي‌ كند، بداند كه‌ او» يعني: شيطان‌ «به‌فحشا و منكر فرمان‌ مي‌دهد» فحشاء: چيزي‌ است‌ كه‌ در زشتي‌ و ناشايستي‌ خود به‌ حد افراط باشد و منكر: چيزي‌ است‌ كه‌ عقل‌، طبع‌ و شرع‌، آن‌ را ناپسند شمارد. مسلم‌ است‌ كه‌ هر كس‌ از شيطان‌ پيروي‌ كرد، مقتدي‌ وي‌ مي‌شود و از او در اوامرش‌ اطاعت‌ مي‌كند «و اگر فضل‌ خدا و رحمت‌ وي‌ بر شما نبود، هرگز هيچ‌كس‌ از شما مزكي‌ نمي‌شد» يعني: هيچ‌كس‌ از شما نمي‌توانست‌ در طول‌ زندگيش‌ نفس‌خود را از پليدي‌ها پاك‌ سازد «ولي‌ خداوند هر كس‌ را بخواهد» از خلقش‌ «تزكيه ‌مي‌كند» و پاك‌ مي‌گرداند به‌ فضل‌ و رحمت‌ خويش‌ «و خدا شنواست‌» آنچه‌ را كه ‌بندگانش‌ مي‌گويند و «داناست‌» به‌ تمام‌ دانستني‌ها از آن‌ جمله‌ به‌ كساني‌ كه‌ خود را پاك‌ نگه‌ مي‌دارند و به‌ كساني‌ كه‌ خود را در هلاكت‌ مي‌افگنند.
 
سوره نور آيه  22
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَا يَأْتَلِ أُوْلُوا الْفَضْلِ مِنكُمْ وَالسَّعَةِ أَن يُؤْتُوا أُوْلِي الْقُرْبَى وَالْمَسَاكِينَ وَالْمُهَاجِرِينَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلْيَعْفُوا وَلْيَصْفَحُوا أَلَا تُحِبُّونَ أَن يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
ابن‌منذر در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ از عائشه‌ رضي‌الله عنها روايت‌ كرده ‌است‌كه‌ فرمود: مسطح‌بن‌ اثاثه‌ از كساني‌ بود كه‌ بخش‌ عمده‌اي‌ از بهتان‌ افك‌ عليه‌ من‌ را بر عهده‌ گرفته‌ بود و او از نزديكان‌ پدرم‌ ابوبكر و جزو كسان‌ تحت‌ تأمين‌ وي‌ بود. بعد از ماجراي‌ افك‌ و سهمي‌ كه‌ او در دامن‌ زدن‌ به‌ آن‌ داشت‌، پدرم‌ سوگند يادكرد كه‌ ديگر هرگز به‌ او خيري‌ نرساند. همان‌ بود كه‌ خداي‌ عزوجل‌ نازل‌ فرمود: «و صاحبان‌ فضل‌» در دين‌ «و توانمندان‌ شما» در دنيا از نظر ثروت‌ «نبايد سوگند خورند بر اين‌كه‌ به‌ خويشاوندان‌ و بينوايان‌ و مهاجران‌ در راه‌ خدا چيزي‌ ندهند» پس‌مسطح‌بن‌اثاثه‌ هم‌ از نزديكان‌ ابوبكر صديق‌(رض) و هم‌ مهاجر و مسكين‌ بود و هريك ‌از اين‌ اوصاف‌ سه‌گانه‌ مستدعي‌ ياري‌ كردن‌ به‌ وي‌ است‌، با وجود آنچه‌ كه‌ از وي ‌در افك‌ سر زد «و بايد عفو كنند» گناهي‌ را كه‌ عليه‌ ايشان‌ (خانواده‌ ابوبكر(رض)) مرتكب‌ شده‌اند «و بايد درگذرند» از جنايت‌ آنان‌، با چشم‌پوشي‌ از جاني‌ و جنايت ‌وي‌ «آيا دوست‌ نداريد كه‌ خدا بر شما بيامرزد» به‌سبب‌ عفو و درگذشتتان‌ از جنايت ‌كساني‌ كه‌ به‌ شما بد كرده‌اند؟ «و خدا آمرزگار مهربان‌ است‌» پس‌ چگونه‌ بندگان‌، در عفو و گذشت‌ از بدكاران‌ و بدانديشان‌، به‌ پروردگار خويش‌ اقتدا نمي‌كنند.
شايان‌ ذكر است‌ كه‌ ابوبكر صديق‌(رض) بعد از نزول‌ اين‌ آيه‌، مجددا به‌ تأمين‌ مالي‌ و انفاق‌ بر مسطح‌ پرداخت‌ و از سوگندش‌ كفاره‌ داد.
 
	سوره نور آيه  23
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ الْغَافِلَاتِ الْمُؤْمِنَاتِ لُعِنُوا فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ كساني‌ كه‌ به‌ زنان‌ پاكدامن‌ بي‌خبر» از بدكاري‌ كه‌ هرگز فروروي‌ در فحشاء به‌ ذهنشان‌ هم‌ خطور نكرده‌ است‌ و هرگز بدان‌ سروكاري‌ نداشته‌ و ندارند وبا اين‌ وجود «با ايمان‌» نيز هستند «نسبت‌ زنا مي‌دهند» از آن‌ جمله‌ به‌ حضرت ‌عائشه‌ رضي‌الله عنها كه‌ همه‌ اين‌ آيات‌ در برائت‌ وي‌ نازل‌ شده‌ است‌، چنين‌ كساني‌ «در دنيا و آخرت‌ لعنت‌ شده‌ اند» مراد از لعنت: دور ساختنشان‌ از رحمت ‌خداوند(ج)، زدن‌ حد بر آنان‌، ترك ‌نمودنشان‌ از سوي‌ مؤمنان‌، ساقط شدن‌ رتبه ‌عدالت‌ از آنان‌ و دوريشان‌ از ثنا و ستايش‌ نيك‌ بر زبانهاي‌ مؤمنان‌ است‌ «و عذابي‌ بزرگ‌ در پيش‌ دارند» در آخرت‌. پس‌ كسي‌ كه‌ به‌ يكي‌ از همسران‌ پيامبر ص و ديگر زنان‌ پاكدامن‌ با ايمان‌، نسبت‌ زنا مي‌دهد، او يقينا مصداق‌ اين‌ آيه‌ است‌.
 
	سوره نور آيه  24
‏متن آيه : ‏
‏ يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَأَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُم بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آري‌! برايشان‌ عذاب‌ سختي‌ خواهد بود در: «روزي‌ كه‌ زبانهايشان‌» به‌ آنچه ‌كه‌ سخن‌ گفته‌اند «و دستها و پاهايشان‌ براي‌ آنچه‌ انجام‌ مي‌دادند، بر ضد آنان‌ گواهي‌ مي‌دهند» به‌ آنچه‌ كه‌ در دنيا كرده‌اند و بسته‌ اند؛ از بهتانها و افتراها و گناهان‌. آري‌! خداي‌ سبحان‌ دستها و پاهايشان‌ را به‌ گواهي ‌دادن‌ بر ضدشان‌ ناطق‌ و گويا مي‌گرداند.
 
	سوره نور آيه  25
‏متن آيه : ‏
‏ يَوْمَئِذٍ يُوَفِّيهِمُ اللَّهُ دِينَهُمُ الْحَقَّ وَيَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ الْمُبِينُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌ روز خدا جزاي‌ شايسته‌ آنان‌ را به‌ تمام‌ و كمال‌ به‌ آنان‌ مي‌دهد» بي‌ هيچ‌ كم‌ و زيادي‌، به‌ طور آماده‌ و حاضر و به‌ صورت‌ قطعي‌ «و» آن‌ روز «مي‌دانند كه‌ خدا همان‌ حق‌المبين‌ است‌» يعني: حق‌ آشكار است‌ در ذات‌ و صفات‌ و افعال‌ خويش ‌زيرا در آن‌ روز شكوك‌ و شبهات‌ از ميان‌ برداشته‌ مي‌شود و به‌ همه‌ علم‌ يقيني‌ دست‌ مي‌دهد.
زمخشري‌ مي‌گويد: «اگر تمام‌ قرآن‌ را زيرورو كنيد و از آنچه‌ كه‌ نافرمانان‌ را به ‌آن‌ تهديد كرده‌است‌ جست‌وجو نماييد، نمي‌بينيد كه‌ خداوند(ج) در هيچ ‌موضوعي‌ چون‌ موضوع‌ بهتان‌ عليه‌ عائشه‌ رضي‌الله عنها، درشتي‌ و شدت‌ به‌كار برده ‌باشد و نه‌ چنان‌ آيات‌ كوبنده‌ آميخته‌ با هشدار سخت‌ را نازل‌ كرده‌ باشد و اگر جز همين‌ سه‌ آيه‌ در اين‌ باره‌ نازل‌ نمي‌شد، همين‌ سه‌ آيه‌ كافي‌ بود».
 
سوره نور آيه  26
‏متن آيه : ‏
‏ الْخَبِيثَاتُ لِلْخَبِيثِينَ وَالْخَبِيثُونَ لِلْخَبِيثَاتِ وَالطَّيِّبَاتُ لِلطَّيِّبِينَ وَالطَّيِّبُونَ لِلطَّيِّبَاتِ أُو