 دهيد از هر چه‌ كه‌ ازآن‌ بيم‌ و هراس‌ داريد و به‌ او در تمام‌ امور خود التجا كنيد «او مولاي ‌شماست‌» يعني: او مددكار و متولي‌ امور شماست‌ «چه‌ نيكومولايي‌ و چه‌ نيكوياري ‌دهنده‌اي‌ است‌» يعني: او در ولايت‌ و كارسازي‌ امور شما و نصرت ‌دادنتان‌ بر دشمنانتان‌، هيچ‌ همانندي‌ ندارد چنان‌كه‌ در تمام‌ صفات‌ جلال‌ و جمال‌ خود، بي‌مانند و بي‌همتاست‌.

  <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:505.xml">صفحة (342)</a><a class="folder" href="w:html:524.xml">صفحة (343)</a><a class="folder" href="w:html:535.xml">صفحة (344) </a><a class="folder" href="w:html:551.xml">صفحة (345)</a><a class="folder" href="w:html:567.xml">صفحة (346) </a><a class="folder" href="w:html:583.xml">صفحة (347)</a><a class="folder" href="w:html:598.xml">صفحة (348)</a><a class="folder" href="w:html:613.xml">صفحة (349)</a><a class="folder" href="w:html:628.xml">صفحة (350)</a><a class="folder" href="w:html:639.xml">صفحة (351)</a><a class="folder" href="w:html:650.xml">صفحة (352)</a><a class="folder" href="w:html:658.xml">صفحة (353) </a><a class="folder" href="w:html:663.xml">صفحة (354)</a><a class="folder" href="w:html:669.xml">صفحة (355) </a><a class="folder" href="w:html:677.xml">صفحة (356)</a><a class="folder" href="w:html:688.xml">صفحة (357) </a><a class="folder" href="w:html:694.xml">صفحة (358)</a><a class="folder" href="w:html:698.xml">صفحة (359)</a><a class="folder" href="w:html:705.xml">صفحة (360) </a><a class="folder" href="w:html:715.xml">صفحة (361)</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:506.txt"> آيه  1</a><a class="text" href="w:text:507.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:508.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:509.txt"> آيه  4</a><a class="text" href="w:text:510.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:511.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:512.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:513.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:514.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:515.txt"> آيه  10</a><a class="text" href="w:text:516.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:517.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:518.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:519.txt">آيه  14</a><a class="text" href="w:text:520.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:521.txt"> آيه  16</a><a class="text" href="w:text:522.txt"> آيه  17</a><a class="text" href="w:text:523.txt">وجه‌ تسميه:﴿ سوره‌ مومنون ﴾</a></body></html>سوره مؤمنون آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«به‌راستي‌ كه‌ مؤمنان‌ رستگار شدند» ولي‌ نه‌ همه‌ آنان‌ بلكه‌ مؤمناني‌ كه‌ گردآورنده‌ صفات‌ زيراند:
 
	سوره مؤمنون آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِينَ هُمْ فِي صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كساني‌ كه‌ در نمازشان‌ خاشعند» خشوع: فروتني‌، ترس‌ قلب‌، خودشكني‌ و نرمدلي ‌است‌. به‌قولي: خشوع‌ در نماز، عبارت‌ است‌ از: آرامش‌، التفات‌ نكردن ‌به‌ اشياي‌ خارج‌ از نماز و بازي‌ نكردن‌ با اعضا و لباس‌ خود. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: رسول‌ خدا ص مردي‌ را ديدند كه‌ درحال‌ نماز با ريش‌ خود بازي‌ مي‌كرد، فرمودند: «لو خشع‌ قلب‌ هذا، لخشعت‌ جوارحه: اگر قلب‌ اين‌ (آقا) خاشع‌ وفروتن‌ بود، قطعا اندامهاي‌ او نيز آرامش‌ و سكون‌ خود را حفظ مي‌كرد». پس‌ در نماز فقط براي‌ كسي‌ خشوع‌ پيدا مي‌شود كه‌ دلش‌ فارغ‌ از همهمه‌هاي‌ اندروني‌ به‌خلوتگاه‌ نيايش‌ حاضر باشد و در اين‌ هنگام‌ است‌ كه‌ نماز برايش‌ بسيار راحت‌بخش ‌و روح‌افزا خواهدبود. چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ ديگري‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌خدا ص فرمودند: «... آرامش‌ روان‌ من‌ در نماز قرار داده‌ شده‌ است‌».
حاكم‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ آيه‌ از ابوهريره‌(رض) روايت‌ كرده‌ است‌ كه‌ فرمود: رسول‌ خدا ص در هنگام‌ نماز، نگاهشان‌ را به‌سوي‌ آسمان‌ معطوف‌ مي‌كردند پس ‌چون‌ اين‌ آيه‌ نازل‌ شد، سرشان‌ را فروانداختند.
 
	سوره مؤمنون آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و آنان‌ كه‌ از لغو روي‌گردانند» روي‌گرداني‌ مؤمنان‌ از لغو، عبارت‌ است‌ از: پرهيز كردنشان‌ از آن‌ و عدم‌ توجه‌ به‌ آن‌. لغو: هر باطل‌، لهو، بيهودگي‌، ياوه‌، معصيت‌ و هر گفتار و كردار ناپسندي‌ است‌. به‌قولي: لغو، شامل‌ شرك‌ و همه‌ معاصي‌ مي‌شود.
 
	سوره مؤمنون آيه  4
‏متن آيه : ‏
‏ وَالَّذِينَ هُمْ لِلزَّكَاةِ فَاعِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و آنان‌ كه‌ زكات‌ را مي‌پردازند» به‌ طور مداوم‌. مراد از زكات‌ در اينجا، صدقات ‌فرض‌ و نفل‌ و هر عملي‌ است‌ كه‌ سبب‌ نفع‌رساني‌ به‌ مسلمانان‌ گردد. ابن‌كثير مي‌گويد: «با آن‌كه‌ آيه ‌كريمه‌ مكي‌ است‌ اما اكثر علما برآنند كه‌ مراد از آن‌، زكات‌ اموال‌ است‌». بنا بر روايات‌ صحيح‌، زكات‌ در سال‌ دوم‌ هجري‌ در مدينه ‌فرض‌ شد ولي‌ ظاهرا از روايت‌ ابن‌كثير چنين‌ بر مي‌آيد كه‌ اصل‌ زكات‌ در مكه ‌فرض‌ شده‌ بود اما مقادير و نصاب‌هاي‌ آن‌ در مدينه‌ فرض‌ شد.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:52.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:53.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:54.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:55.txt"> آيه  4</a><a class="text" href="w:text:56.txt"> آيه  5</a><a class="text" href="w:text:57.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:58.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:59.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:60.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:61.txt"> آيه  10</a><a class="text" href="w:text:62.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:63.txt">وجه‌ تسميه‌:﴿ سوره‌ مریم ﴾</a></body></html>سوره مؤمنون آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و آنان‌ كه‌ فروج‌ خود را نگاه‌ مي‌دارند» فرج: بر آلت‌ جنسي‌ مرد و زن‌ هر دو اطلاق‌ مي‌شود. يعني: مؤمناني‌ كه‌ با آراسته ‌شدن‌ به‌ پاكدامني‌ و عفت‌، شرمگاه‌هاي‌ خود را از هرآنچه‌ كه‌ برايشان‌ حلال‌ نيست‌، نگاه‌ مي‌دارند نيز رستگار شدند.
 
	سوره مؤمنون آيه  6
‏متن آيه : ‏
‏ إِلَّا عَلَى أَزْوَاجِهِمْ أوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مگر بر همسران‌ خويش‌» يعني: انسان‌ در به‌كار بردن‌ شهوت‌ جنسي‌ خود در حرام‌ مورد نكوهش‌ و پيگرد است‌ لذا مؤمنان‌ مأمورند كه‌ شهوت‌ جنسي‌ خود را جز در مورد همسرانشان‌ ـ كه‌ در شهوت‌راني‌شان‌ با آنها هيچ‌ سرزنشي‌ نيست‌ ـ نگه‌ دارند «يا بر آنچه‌ كه‌ ملك‌ يمينشان‌ است‌» يعني: مأمور به‌ نگهداشت‌ شرمگاه‌ خويش‌ از كنيزاني‌ نيستند كه‌ به‌ ملك‌ خالص‌، ملك‌ دست‌ آنان‌ شده‌اند «پس‌ در اين‌ صورت‌ بر آنان‌ نكوهشي‌ نيست‌» در عدم‌ نگه‌داشت‌ شرمگاه‌ خويش‌ از همسران‌ و كنيزانشان‌ لذا براي‌ مؤمنان‌ بهره‌گيري‌ جنسي‌ از كنيزانشان‌ نيز حلال‌ است‌، مادامي‌كه‌ در اين‌ باره‌ مانعي‌ شرعي‌ فرارويشان‌ وجود نداشته‌باشد؛ از قبيل‌ اين‌كه‌ آن‌ كنيزك‌ ـ مثلا ـ خواهر رضاعي‌شان‌ باشد. اما اگر در غير اين‌ محدوده‌ درآيند وبه‌ شهوت‌راني‌ حرام‌ بپردازند، مورد نكوهش‌ و مجازات‌ قرار مي‌گيرند چنان‌كه‌ مي‌فرمايد:
 
	سوره مؤمنون آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاء ذَلِكَ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْعَادُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پ