ُمَزَة آيه  6

‏متن آيه : ‏

‏ نَارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«آتش‌ افروخته‌ الهي‌ است» يعني: حطمه‌ آتش‌ فروزان‌ الهي‌ است‌ كه‌ به‌ فرمان‌ خداي‌ سبحان‌ برافروخته‌ شده ‌است‌.
 
سوره هُمَزَة آيه  7

‏متن آيه : ‏

‏ الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«آتشي‌ كه‌ بر دلها غالب‌ شود» يعني: حطمه‌ آتشي‌ است‌ كه‌ گرماي‌ سوزان‌ آن‌ به‌ دلها راه‌ مي‌يابد و بر دلها غالب‌ شده‌ و آن‌ را مي‌پوشاند. دلها را به‌ يادآوري‌ مخصوص‌ كرد در حالي‌ كه‌ آتش‌ تمام‌ وجود آنان‌ را در مي‌پوشاند، از آن‌رو كه ‌دل‌ لطيف‌ترين‌ عضو بدن‌ است‌ و با اندك‌ آزاري‌ درد سختي‌ بر آن‌ عارض ‌مي‌شود، يا از آن‌ روي‌ كه‌ دل‌ محل‌ و جايگاه‌ مقاصد انحرافي‌، نيات‌ پليد، اخلاق ‌و منش‌ بد مانند كبر و كوچك‌ شمردن‌ اهل‌ فضل‌ است‌.
	سوره كهف آيه  101
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِينَ كَانَتْ أَعْيُنُهُمْ فِي غِطَاء عَن ذِكْرِي وَكَانُوا لَا يَسْتَطِيعُونَ سَمْعاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«به‌ همان‌ كساني‌ كه‌ چشمانشان‌ از ياد من‌ در پرده‌اي‌ بود» يعني‌: دوزخ‌ را به‌ همان‌ كساني‌ مي‌نمايانيم‌ كه‌ چشمان‌ احساس‌ و بصيرتشان‌ از مشاهده‌ آيات‌ و نشانه‌هاي‌ من‌ در پرده‌اي‌ بود، نشانه‌هايي‌ كه‌ هر كس‌ اهل‌ تفكر و عبرت ‌گرفتن ‌باشد، از مشاهده‌ آنها غافل‌ نمانده‌ و خداي‌ عزوجل‌ را با توحيد و تمجيد وي‌ ياد مي‌كند «و» دوزخ‌ رابه‌ همان‌ كساني‌ نيز مي‌نمايانيم‌ كه‌ «توانايي‌ شنيدن‌» حق‌ «را نداشتند» به‌ سبب‌ اعراضشان‌ از ادله‌ سماعي‌.
	سوره حج آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ وَمِنَ النَّاسِ مَن يُجَادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَيَتَّبِعُ كُلَّ شَيْطَانٍ مَّرِيدٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و برخي‌ از مردم‌ بدون‌ هيچ‌ علمي‌ در باره‌ الله مجادله‌ مي‌كنند» يعني: با وجود پيش ‌روي‌ داشتن‌ چنان‌ روزي‌، باز هم‌ كساني‌ از مردم‌ هستند كه‌ در امر قدرت ‌خداي‌ بزرگ‌، بگومگو و جدال‌ مي‌كنند و مي‌پندارند كه‌ باري‌ تعالي‌ قادر به ‌برانگيختنشان‌ نيست‌، اين‌ مجادله‌ و ستيز نه‌ مبتني‌ بر دانشي‌ است‌ و نه‌ مبتني‌ برحجتي‌ كه‌ جدل‌پيشه‌گان‌ آن‌ را به‌ ميدان‌ افگنند بلكه‌ فقط و فقط بر اوهام‌ و خيالاتي ‌صرف‌ متكي‌ مي‌باشد كه‌ آنها با استناد به‌ آن‌، اخبار و پيام‌هاي‌ خداي‌سبحان‌ را كه ‌بر زبان‌ پيامبرانش‌ به‌سوي‌ بشر مي‌فرستد، رد مي‌كنند «و پيروي‌ مي‌كنند» در آنچه ‌كه‌ مي‌گويند، مي‌پراكنند، بدان‌ احتجاج‌ مي‌ورزند و از آن‌ دفاع‌ مي‌كنند؛ «هر شيطان‌ متمردي‌ را» كه‌ در برابر خداي‌ عزوجل‌ سركشي‌ اختيار كرده‌ است‌. مراد: ابليس‌، لشكريانش‌ و سردمداران‌ كفارند كه‌ پيروانشان‌ را با سخنان‌ آراسته ‌ظاهر فريب‌، به‌سوي‌ كفر فرا مي‌خوانند.
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آمده‌ است: اين‌ آيه‌ درباره‌ وليدبن‌ مغيره‌ و عتبه‌بن‌ ربيعه‌، يا در باره‌ نضربن‌ حارث‌ نازل‌ شد.
 
	سوره هُمَزَة آيه  8

‏متن آيه : ‏

‏ إِنَّهَا عَلَيْهِم مُّؤْصَدَةٌ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«همانا آن‌ آتش‌ بر آنان‌ تنگاتنگ‌ محيط است» يعني: آتش‌ از همه‌ سو بر دوزخيان ‌فراگير و درهاي‌ آن‌ تماما بر رويشان‌ بسته‌ است‌ پس‌ آنان‌ از همه‌ جهت‌ در تنگناي ‌آن‌ قرار دارند و از آن‌ بيرون‌ آمده‌ نمي‌توانند.
 
	سوره هُمَزَة آيه  9

‏متن آيه : ‏

‏ فِي عَمَدٍ مُّمَدَّدَةٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«در ستونهايي‌ بالا بلند» يعني: آنان‌ در احاطه‌ ستونهايي‌ بلند و محكم ‌قرار گرفته‌اند و راه‌ گريزي‌ ندارند. مقاتل‌ مي‌گويد: «درها بر رويشان‌ بسته‌ شده‌، سپس‌ به‌ ميخ‌هاي‌ ستون ‌آسايي‌ از آهن‌ محكم‌ گردانيده‌ شده‌. بنابراين‌، نه‌ دري‌ بر آنان‌ باز مي‌شود و نه‌ نسيمي‌ از آسايش‌ بر آنان‌ مي‌وزد». يا مراد ستونهاي ‌بالا بلندي‌ از آتش‌ است‌.
 ﴿ سوره‌ هُمَزه ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (9) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌ سبب‌ آن‌ «همزه‌» نام‌ گرفت‌ كه‌ با فرموده‌ حق‌تعالي:(‏ وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ ‏) افتتاح‌ گرديده‌ است‌. همزه: كسي‌ است‌ كه‌ غيبت‌ و عيجويي‌ مردم‌ را نموده‌ و با سخن‌، يا با فعل‌، يا با اشاره‌ به‌ آنان‌ طعنه‌ مي‌زند.
عطاء، كلبي‌ و سدي‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ گفته‌اند: اين‌ سوره‌ درباره ‌اخنس ‌بن‌ شريق‌ نازل‌ شد كه‌ به‌ عيبجويي‌ و غيبت‌ مردم‌ و بويژه‌ رسول ‌اكرم‌ ص مي‌پرداخت‌. ابوحيان‌ مي‌گويد: «اين‌ سوره‌ بنابر اقوالي‌ درباره‌ اخنس‌بن‌شريق‌، يا عاص‌بن‌وائل‌، يا جميل‌بن‌معمر، يا وليدبن‌مغيره‌، يا اميه‌بن‌خلف‌ نازل‌ گرديد. و ممكن‌ است‌ درباره‌ همه‌ آنها نازل‌ شده‌ باشد ولي‌ حكم‌ آن‌ درباره‌ همه‌ كساني‌ كه‌ به‌ اين‌ اوصاف‌ متصف‌ مي‌باشند، عام‌ است‌ زيرا در نزد اهل‌ تحقيق‌ و اصوليان‌ اين ‌يك‌ قاعده‌ عام‌ و كلي‌ است‌ كه: مخصوص‌ بودن‌ سبب‌، با عام‌ بودن‌ لفظ منافي ‌نيست‌.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:4204.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:4205.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:4206.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:4207.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:4208.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:4209.txt">وجه‌ تسميه:﴿ سوره‌ فیل ﴾</a></body></html> سوره فيل آيه  1

‏متن آيه : ‏

‏ أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصْحَابِ الْفِيلِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«آيا نديدي‌؟» استفهام‌ به‌ معناي‌ اثبات‌ است‌ زيرا همزه‌ استفهام‌ چون‌ بر سر «لم‌» درآيد، به‌ ايجاب‌ تبديل‌ مي‌شود چرا كه‌ «لم‌» حرف‌ نفي‌ است‌ و از آنجا كه ‌استفهام‌ نيز استفهام‌ انكاري‌ مي‌باشد پس‌ نفي‌ بر سر نفي‌ آمده ‌است‌ و چون‌ نفي‌ بر سر نفي‌ بيايد، آن‌ را به‌ ايجاب‌ تبديل‌ مي‌كند. لذا معني‌ اين‌ است: اي‌ محمد ص! تو دانسته‌اي‌. و هرچند آن‌ حضرت‌ ص شاهد واقعه‌ فيل‌ نبودند ولي‌ آثار آن‌ را مشاهده‌ كرده‌ و اخبار آن‌ را نيز به‌ تواتر شنيده‌ بودند پس‌ گويي‌ آن‌ را ديده‌اند. آري‌! آيا نديدي‌ و ندانسته‌اي‌ «كه‌ پروردگارت‌ با اصحاب‌ فيل‌ چه‌ كرد؟» يعني: با پيلداراني‌ كه‌ قصد تخريب‌ كعبه‌ را داشتند. حاصل‌ معني‌ اين‌ است: اي‌ محمد ص! تو و نيز مردم‌ هم‌عصرت‌ داستان‌ اصحاب‌ فيل‌ را ديده‌ يا دانسته‌ايد و از اين‌ حقيقت‌ كه‌ خداوند(ج) با آنان‌ چه‌ كرد، باخبريد پس‌ ديگر چرا قومت‌ ايمان‌ نمي‌آورند؟
آري‌! فرستادن‌ پرندگان‌ ابابيل‌، آيتي‌ اعجازي‌ از آيات‌ الهي‌ و دليل‌ آشكاري ‌بر قدرت‌، علم‌ و حكمت‌ آفريدگار و بر شرف‌ و برتري‌ محمد ص بود. شايان‌ ذكر است‌ كه‌ پيش‌ فرستادن‌ معجزات‌ قبل‌ از بعثت‌ پيامبر به‌ عنوان‌ اعلام‌ تأسيس‌ نبوت ‌وي‌، جايز است‌ از اين‌ جهت‌ نقل‌ است