و را فرو بلعد...».
اينك‌ ادامه‌ ماجرا: «پس‌ در دل‌ تاريكي‌ها» تاريكي‌ شب‌، تاريكي‌ دريا و تاريكي‌ شكم‌ ماهي‌ «ندا در داد» با اين‌ سخنش: «كه‌» بارالها! «معبودي‌ جز تو نيست‌، منزهي‌ تو، به‌ راستي‌ كه‌ من‌ از ستمكاران‌ بودم‌» در بيرون‌ رفتن‌ از ميان‌ امتم ‌بدون‌ اجازه‌ يا فرمان‌ تو. اين‌ اعترافي‌ است‌ از يونس‌(ع) بر قصورش‌ و توبه‌اي‌ است ‌از لغزشش‌. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «هيچ‌ شخص‌ گرفتاري‌ نيست‌ كه‌ به‌ اين‌دعا: ﴿لَّا إِلَهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ الظَّالِمِينَ ‏﴾  دعا كند مگر اين‌كه‌ براي‌ او اجابت ‌مي‌شود».
 
سوره انشقاق آيه  23

‏متن آيه : ‏

‏ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و خداوند به‌ آنچه‌ در دل‌ مي‌دارند» از تكذيب‌ و انكار و به‌ آنچه‌ كه‌ جمع ‌مي‌كنند از اعمال‌ شايسته‌ و بد «داناتر است» لذا كارشان‌ بر حق‌ تعالي‌ پنهان ‌نمي‌ماند.
 
	سوره انشقاق آيه  24

‏متن آيه : ‏

‏ فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«پس‌ آنان‌ را به‌ عذابي‌ دردناك‌ مژده‌ بده» تعبير مژده ‌دادن‌ به‌ عذاب‌، از باب ‌تهكم‌ و تحقير و استهزايشان‌ است‌.
 
‏‏سوره انشقاق آيه  25

‏متن آيه : ‏

‏ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«مگر كساني‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌اند» به‌ دلهاي‌ خويش‌ «و كارهاي‌ شايسته‌ كرده‌اند» به‌ اعضاي‌ خويش‌ «كه‌ آنان‌ را پاداشي‌ است‌ بي‌منت» كه‌ بدان‌ بر آنها منت‌ گذاشته ‌نمي‌شود. يا ﴿غَيْرُ مَمْنُونٍ ‏﴾  به‌ معني‌ ناكاسته‌، بي‌نقص‌ و قطع‌نشدني‌ است‌.﴿ سوره‌ انشقاق ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (25) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ بدان‌ جهت‌ «انشقاق‌» ناميده‌ شد كه‌ خداوند(ج) آن‌ را با اين‌ فرموده‌اش: (‏ إِذَا السَّمَاء انشَقَّتْ ‏) كه‌ اعلام‌ شكافتن‌ آسمان‌ است‌، آغاز كرده ‌است‌؛ پديده‌اي‌ كه‌ خود نشانه‌ ويراني‌ جهان‌ و برپايي‌ هول‌ و هراس‌ عظيم ‌قيامت‌ مي‌باشد.
فضيلت‌ آن:  از ابوهريره‌(رض) روايت‌ شده ‌است‌ كه‌ فرمود: با رسول‌ خدا ص در هنگام‌ تلاوت: (‏ إِذَا السَّمَاء انشَقَّتْ ‏) و (‏‏ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ ‏‏)  سجده‌ كرديم‌.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3895.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:3896.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:3897.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:3898.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:3899.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:3900.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:3901.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:3902.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:3903.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:3904.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:3905.txt"> آيه  11</a><a class="text" href="w:text:3906.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:3907.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:3908.txt">آيه  14</a><a class="text" href="w:text:3909.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:3910.txt"> آيه  16</a><a class="text" href="w:text:3911.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:3912.txt"> آيه  18</a><a class="text" href="w:text:3913.txt">آيه  19</a><a class="text" href="w:text:3914.txt">آيه  20</a><a class="text" href="w:text:3915.txt">آيه  21</a><a class="text" href="w:text:3916.txt">آيه  22</a><a class="text" href="w:text:3917.txt">وجه‌ تسميه:﴿ سوره‌ بروج ﴾</a></body></html> سوره بروج آيه  1

‏متن آيه : ‏

‏ وَالسَّمَاء ذَاتِ الْبُرُوجِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«سوگند به‌ آسمان‌ داراي‌ برجها» مراد از برجها، ستارگان‌ عظيم‌ است‌. به‌قولي: مراد منازل‌ سيارگان‌ دوازده‌گانه‌ است‌ كه‌ داراي‌ دوازده‌ برج‌اند و خورشيد هر يك ‌از آنها را در يك‌ ماه‌ مي‌پيمايد زيرا شش‌ برج‌ از برجهاي‌ خورشيد در شمال‌ خط استوا و شش‌ برج‌ در جنوب‌ آن‌ قرار دارد، برجهايي‌ كه‌ در شمال‌ آن‌ قرار دارد، عبارت‌ است‌ از: حمل‌، ثور، جوزا، سرطان‌، اسد و سنبله‌. و برجهايي‌ كه‌ در جنوب‌ آن‌ قرار دارد، عبارت‌ است‌ از: ميزان‌، عقرب‌، قوس‌، جدي‌، دلو و حوت‌. گفتني‌ است‌ كه‌ خورشيد سه‌ برج‌ اول‌ شمالي‌ را در سه‌ ماه‌ طي‌ مي‌كند كه ‌همانا فصل‌ بهار است‌، سه‌ برج‌ ديگر را در سه‌ ماه‌ ديگر طي‌ مي‌كند كه‌ فصل ‌تابستان‌ است‌. همچنين‌ سه‌ برج‌ اول‌ جنوبي‌ را در سه‌ ماه‌ كه‌ فصل‌ خزان‌ است‌ طي ‌مي‌كند و سه‌ برج‌ دوم‌ جنوبي‌ را در سه‌ ماه‌ ديگر طي‌ مي‌كند كه‌ فصل‌ زمستان‌ است‌. ولي‌ ماه‌ هر يك‌ از آنها را در دو يا سه‌ روز مي‌پيمايد پس‌ ماه‌ داراي ‌بيست‌وهشت‌ منزل‌ است‌ و دو شب‌ را هم‌ پنهان‌ مي‌ماند.
اما اگر مراد از «بروج‌» ستارگان‌ بزرگ‌ باشد، بايد گفت‌ كه‌ اين‌ ستارگان‌ از تحت‌ حصر و شمار بشر بيرونند. اين‌ ستارگان‌ نسبت‌ به‌ زمين‌ در ابعاد و مسافتهاي ‌هولناكي‌ قرار دارند به‌طوري‌ كه‌ نور برخي‌ از آنها بعد از يك ‌و نيم‌ ميليون‌ سال‌ نوري ‌به‌ زمين‌ مي‌رسد با علم‌ به‌ اين‌كه‌ سرعت‌ حركت‌ نور، سيصدهزار كيلومتر در ثانيه ‌است‌.
 
	سوره بروج آيه  2

‏متن آيه : ‏

‏ وَالْيَوْمِ الْمَوْعُودِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و سوگند به‌ روز موعود» يعني: روزي‌ كه‌ تحقق‌ آن‌ وعده‌ داده‌ شده‌ است‌؛ و آن ‌روز قيامت‌ مي‌باشد.
 
	سوره بروج آيه  3

‏متن آيه : ‏

‏ وَشَاهِدٍ وَمَشْهُودٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و سوگند به‌ شاهد و مشهود» مراد از شاهد كساني‌ از خلايق‌اند كه‌ در راه ‌خدا(ج) كشته‌ شده‌اند و در روز قيامت‌ گواهي‌ مي‌دهند و مراد از مشهود، جرايم‌ و جنايات‌ زشت‌ و هولناكي‌ است‌ كه‌ مجرمان‌ عليه‌ گواهان‌ مرتكب‌ شده‌اند و گواهان‌ عليه‌ مجرمان‌ بدانها گواهي‌ مي‌دهند؛ چنان‌كه‌ در داستان‌ اصحاب‌ اخدود آمده ‌است‌. به‌ قولي: شاهد روز جمعه‌ است‌ كه‌ بر هر عمل‌كننده‌اي‌ به‌ آنچه‌ كه‌ در آن‌ عمل‌ كرده ‌است‌، گواهي‌ مي‌دهد و مشهود روز عرفه‌ است‌ كه‌ مردم‌ در آن ‌شاهد مراسم‌ حج‌اند و فرشتگان‌ در آن‌ حاضر مي‌شوند. يا مراد از مشهود: عجايب ‌و شگفتي‌هايي‌ است‌ كه‌ مردم‌ در روز قيامت‌ مي‌بينند. و جواب‌ قسم‌ محذوف ‌است‌ كه‌ آيه‌ بعد بر آن‌ دلالت‌ مي‌كند:
 
	سوره بروج آيه  4

‏متن آيه : ‏

‏ قُتِلَ أَصْحَابُ الْأُخْدُودِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«هلاك‌ شدند اصحاب‌ اخدود» يعني: آنها مورد لعنت‌ قرارگرفتند. گويي‌ فرمود: سوگند به‌ اين‌ چيزها كه‌ آنان‌ ملعونند. اصحاب‌ اخدود، صاحبان‌ گودال‌ پرآتشي ‌بودند كه‌ گروهي‌ از مؤمنان‌ نجران‌ يمن‌ را در آن‌ افگندند چنان‌ كه‌ گذشت‌. اخدود: گودال‌ و خندق‌ مستطيلي‌ است‌ كه‌ در زمين‌ كنده‌ شده ‌است‌ و جمع‌ آن ‌اخاديد است‌.
	سوره بروج آيه  5

‏متن آيه : ‏

‏ النَّارِ ذَاتِ الْوَقُودِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«همان‌ آتش‌ داراي‌ هيزم‌ بسيار» وقود: هيزمي‌ است‌ كه‌ بدان‌ آتش‌ برافروخته ‌مي‌شود.
 
	‏سوره كهف آيه  98
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ هَذَا رَحْمَةٌ مِّن رَّبِّي ف