‌ رغبت‌ داشته ‌باشد، از آنها پند مي‌گيرد، آنها را حفظ مي‌كند و به‌ موجب ‌آنها عمل‌ مي‌نمايد.
 
	سوره عبس آيه  13

‏متن آيه : ‏

‏ فِي صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«در ميان‌ صحيفه‌هايي‌ ارجمند» يعني: آيات‌ قرآن‌ پندي‌ است‌ كه‌ در ميان ‌صحيفه‌هايي‌ قرار دارد كه‌ نزد خداوند متعال‌ گرامي‌ است‌ به‌سبب‌ علم‌ و حكمتي‌ كه ‌در آنهاست‌، يا به‌ اين‌ دليل‌ كه‌ اين‌ آيات‌ از لوح‌ محفوظ فرود آورده‌ شده ‌است‌ ؛
 
	سوره عبس آيه  14

‏متن آيه : ‏

‏ مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«والا است‌ و بلند قدر» قرآن‌ در نزد خداي‌ عزوجل‌ «پاك‌ شده» و منزه‌ است‌ از پليدي‌ و تحريف‌، كه‌ آن‌ را جز پاكان‌ مساس‌ نمي‌كنند و از دستبرد شياطين‌ و كفار محفوظ و نگاه‌ داشته‌ شده‌ است‌ به‌گونه‌اي‌ كه‌ هرگز به‌ آن‌ دسترسي‌ ندارند؛
 
	سوره عبس آيه  15

‏متن آيه : ‏

‏ بِأَيْدِي سَفَرَةٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
اين‌ قرآن‌ «به‌ دستهاي‌ نويسندگاني» است‌. سفره: فرشتگاني‌اند كه‌ به‌كار انتقال ‌وحي‌ در ميان‌ خداي‌ عزوجل‌ و پيامبرانش‌ مي‌پردازند، از ماده‌ سفارت‌ كه ‌رفت ‌و آمد براي‌ آوردن‌ اصلاح‌ در ميان‌ قوم‌ است‌؛
 
	سوره عبس آيه  16

‏متن آيه : ‏

‏ كِرَامٍ بَرَرَةٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«كه‌ گرامي‌اند» آن‌ سفيران‌ وحي‌ نزد پروردگارشان‌، پاكيزه‌اند از گناهان‌ و «نيكوكار» اند، يعني‌ پرهيزگاراني‌ هستند كه‌ مطيع‌ پروردگارشان‌ مي‌باشند و در ايمان‌ خويش‌ صادق‌ و راستگويند. ابن‌جرير مي‌گويد: «صحيح‌ آن‌ است‌ كه‌ سَفَره‌ فرشتگاني‌اند كه‌ سفيران‌ ميان‌ خداوند(ج) و خلقش‌ مي‌باشند و از اين‌ ماده‌ است ‌سفير، يعني‌ كسي‌ كه‌ در ميان‌ مردم‌ به‌ صلح‌ و خير مي‌كوشد».
در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «الذي‌ يقرأ القرآن‌ وهو ماهر به‌ مع‌ السَفَرة الكرام‌ البَرَرَة‌ والذي‌ يقرؤه‌ وهو عليه‌ شاق‌ له‌ أجران:  كسي‌ كه‌ قرآن‌ مي‌خواند و ماهر به‌ قرآن‌ است‌، با سفيران‌ گرامي‌ نيكوكردار همراه‌ مي‌باشد و كسي‌ كه‌ آن‌ را مي‌خواند و خواندنش‌ بر وي‌ دشوار است‌، برايش‌ دو پاداش‌ است‌».
 
	سوره عبس آيه  17

‏متن آيه : ‏

‏ قُتِلَ الْإِنسَانُ مَا أَكْفَرَهُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
آن‌گاه‌ حق‌ تعالي‌ از طبيعت‌ كفار سخن‌ گفته‌ و به‌ طور ضمني‌ پيامبرش‌ را از عدم ‌ايمان‌ آوردن‌ آنها دلجويي‌ مي‌كند و انسانها را به‌ اندرز گرفتن‌ و شكر نعمت ‌برمي‌انگيزد: «كشته‌ باد انسان‌، چه‌ ناسپاس‌ است‌!» يعني: لعنت‌ بر انسان‌ كافر باد، چه‌قدر در كفر خويش‌ سخت‌سر است‌! اين‌ نفريني‌ سخت‌ عليه‌ انسان‌ كافر به‌ سبب ‌افراطش‌ در كفر و به‌ تعجب‌ واداشتن‌ از ناسپاسي‌ نعمتهاست‌. يا استفهام‌ توبيخي ‌است‌، يعني‌ چه‌ چيز او را بر كفر وا داشته ‌است‌ با آن‌ كه‌ كفر هيچ‌ مبني‌ و تكيه‌گاهي ‌از حق‌ ندارد؟
مفسران‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ گفته‌اند: اين‌ آيه‌ درباره‌ عتبه‌بن‌ابي‌لهب‌ نازل‌ شد هنگامي‌ كه‌ گفت: من‌ به‌ پروردگار ستارگان‌ كافرم‌.
 
سوره عبس آيه  18

‏متن آيه : ‏

‏ مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«او را از چه‌چيز آفريده‌است‌؟» يعني: خداوند(ج) اين‌ انسان‌ كافر ناسپاس‌ را از چه‌ چيز آفريده ‌است‌؟.
	سوره أنبياء آيه  75
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَدْخَلْنَاهُ فِي رَحْمَتِنَا إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و او را در رحمت‌ خويش‌» يعني: در اهل‌ رحمت‌ خويش‌، يا در بهشت‌ «داخل ‌كرديم‌ زيرا او از صالحان‌ بود» يعني: او از شايستگاني‌ بود كه‌ برايشان‌ از جانب‌ ما خصلت‌هاي‌ نيكو پيش‌ فرستاده‌ شده‌ است‌.
پس‌ اين‌ها در مجموع‌ چهار نعمت‌ بود كه‌ به‌ لوط(ع) عنايت‌ شد.
 
	سوره عبس آيه  19

‏متن آيه : ‏

‏ مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«از نطفه‌اي‌ خلقش‌ كرد» يعني: او را از آب‌ بي‌مقداري‌ آفريد پس‌ براي‌ كسي‌ كه‌ دوبار از مخرج‌ بول‌ بيرون‌ آمده‌ است‌، چگونه‌ شايسته‌ است‌ كه‌ تكبر ورزد؟ «پس‌ اندازه‌ مقررش‌ بخشيد» يعني: خداي‌ عزوجل‌ بعد از آفرينش‌ انسان‌ از نطفه‌، او را خلقي‌ استوار و به‌اندازه‌ گردانيد و او را آماده‌ كرد تا به‌ مصالح‌ و منافعش ‌بپردازد و براي‌ او دو دست‌ و دو پا و دو چشم‌ و ساير آلات‌ و حواس‌ را آفريد؛
 
	سوره عبس آيه  20

‏متن آيه : ‏

‏ ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«سپس‌ راه‌ را بر او آسان‌ گردانيد» يعني: سپس‌ راه‌ به‌دست ‌آوردن‌ خير يا شر را براي‌ او هموار و آسان‌ گردانيد.
 
	سوره عبس آيه  21

‏متن آيه : ‏

‏ ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ ‏

 

‏ترجمه :
 ‏«سپس‌ او را ميراند و در گورش‌ نهاد» يعني: سپس‌ خداوند متعال‌ انسان‌ را داراي ‌قبري‌ گردانيد كه‌ به‌عنوان‌ گراميداشتش‌ در آن‌ مستور و پوشانيده‌ مي‌شود لذا او را از كساني‌ نگردانيد كه‌ اجسادشان‌ بر روي‌ زمين‌ افگنده‌ مي‌شود تا درندگان‌ و پرندگان‌ لاشه‌شان‌ را بخورند.
 
	سوره عبس آيه  22

‏متن آيه : ‏

‏ ثُمَّ إِذَا شَاء أَنشَرَهُ ‏

 

‏ترجمه : ‏«سپس‌ چون‌ بخواهد، او را برانگيزد» يعني: سپس‌ هنگامي‌ كه‌ خداي‌ سبحان‌ حشرونشرش‌ را اراده‌ كند، او را بعد از مرگش‌ زنده‌ مي‌گرداند. گفني‌ است‌ كه‌ همه‌ اين‌ انتقالات‌؛ يعني‌ انتقال‌ اولي‌ انسان‌ از آبي‌ بي‌مقدار به‌ جنين‌، سپس‌ انتقال‌ دومي ‌او به‌ موجودي‌ مميز ميان‌ خير و شر و سرانجام‌ انتقال‌ نهايي‌ او با ميراندن‌ و در قبر كردن‌، دلايلي‌ روشن‌ بر اين‌ امرند كه‌ حق‌ تعالي‌ هر وقت‌ بخواهد، اين‌ انسان ‌را از قبرش‌ نيز برمي‌انگيزد و حشر و نشر مي‌كند.
 
	سوره عبس آيه  23

‏متن آيه : ‏

‏ كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«ولي‌ نه‌!» قضيه‌ چنان‌ نيست‌ كه‌ آن‌ انسان‌ كافر مي‌گويد «او هرگز آنچه‌ را به‌ او دستور داده‌ شده‌ بود، به‌ جاي‌ نياورد» بلكه‌ برخي‌ انسانها با كفر و برخي‌ با عصيان‌، در اوامر خداوند(ج) خلل‌ انداختند و آنچه‌ را كه‌ او بدان‌ فرمان‌ داده ‌بود، جز اندكي ‌از آنان‌ به‌عمل‌ نياوردند. و اين‌ هشدار و تنبيهي‌ است‌ به‌ انسان‌ كه‌ بايد از وضع‌ و حال‌ نادرستي‌ كه‌ دارد بيرون‌ آيد.
 
	سوره عبس آيه  24

‏متن آيه : ‏

‏ فَلْيَنظُرِ الْإِنسَانُ إِلَى طَعَامِهِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«پس‌ انسان‌ بايد به‌ خوراك‌ خود بنگرد» يعني: بايد انسان‌ به‌ ديده‌ تأمل‌ بنگرد كه‌ چگونه‌ خداوند متعال‌ خوراك‌ وي‌ را كه‌ سبب‌ حياتش‌ گردانيده‌ است‌، آفريد؟.
 
	سوره عبس آيه  25

‏متن آيه : ‏

‏ أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاء صَبّاً ‏

 

‏ترجمه : ‏
بيان‌ كيفيت‌ پديد آوردن‌ خوراك‌ انسان‌ اين‌ است‌ كه: «ما آب‌ را به ‌فراواني ‌ريختيم» از ابر.
 
	سوره عبس آيه 