
	سوره حاقة آيه  24
‏متن آيه : ‏
‏ كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئاً بِمَا أَسْلَفْتُمْ فِي الْأَيَّامِ الْخَالِيَةِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بخوريد و بياشاميد» يعني: به‌ بهشتيان‌ گفته‌ مي‌شود: در بهشت‌ بخوريد و بياشاميد؛ «گوارا» زيرا نه‌ در نعمت‌هاي‌ بهشت‌ دردي‌ و تيرگي‌اي‌ است‌ و نه‌ اين‌ نعمتها از شما بازداشته‌ مي‌شود و عيشتان‌ منغص‌ مي‌گردد «به‌سبب‌ آنچه‌ در روزهاي ‌گذشته‌ پيش‌ فرستاده‌ بوديد» از اعمال‌ شايسته‌ در دنيا.
 
	سوره حاقة آيه  25
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِشِمَالِهِ فَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتَابِيهْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اما آن‌ كس‌ كه‌ كارنامه‌اش‌ به ‌دست‌ چپش‌ داده‌ شده‌ است» كه‌ آنان‌ كافران‌ و اهل‌ شقاوت‌اند «پس‌ مي‌گويد» از سر اندوه‌ و رنج‌ و بيچارگي‌، از آن‌رو كه‌ در آن‌ كارنامه‌ بديها و گناهانش‌ را ديده‌ است‌؛ «اي‌ كاش‌ كارنامه‌ام‌ به‌ من‌ داده‌ نمي‌شد!» و اين‌ خود دليل‌ بر وجود عذاب‌ روحي‌ دوزخيان‌ قبل‌ از عذاب‌ جسمي‌ آنهاست‌.
	سوره حاقة آيه  26
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيهْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اي‌ كاش‌ نمي‌دانستم‌ كه‌ حساب‌ و كتابم‌ چيست» زيرا اين‌ حساب‌وكتاب‌ همه‌ به‌ زيان‌ من‌ است‌، نه‌ به‌ سود من‌.
 
	سوره أنبياء آيه  34
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِّن قَبْلِكَ الْخُلْدَ أَفَإِن مِّتَّ فَهُمُ الْخَالِدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ما پيش‌ از تو هم‌ براي‌ هيچ‌ بشري‌ جاودانگي‌ قرار نداديم‌» در دنيا. اكثر فقها با استناد به‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ برآنند كه: خضر(ع) نيز در گذشته‌ است‌. «آيا اگر تو بميري‌» به‌ اجل‌ مقرر و محتوم‌ خود «آنان‌ جاويدانند؟» يعني: اگر تو مي‌ميري‌، آنها نيز مي‌ميرند بنابراين‌، در مرگ‌ دشمن‌ هيچ‌ گونه‌ شادي‌ و دشمن‌ كامي‌اي ‌نيست‌.
اين‌ آيه‌ چنان‌كه‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آمده‌ است‌، هنگامي‌ نازل‌ شد كه‌ كفار گفتند: محمد ص به‌زودي‌ مي‌ميرد و ما از دست‌ وي‌ راحت‌ مي‌شويم‌. ابن‌منذر از ابن‌جريج‌ روايت‌ ديگري‌ را در بيان‌ سبب‌ نزول‌ ذكر كرده‌ و مي‌گويد: از ملأ أعلي ‌به‌ رسول‌ خدا ص خبر مرگ‌ ايشان‌ را دادند، آن‌ حضرت‌ ص عرض‌ كردند: پروردگارا! چه‌ كسي‌ براي‌ امتم‌ باقي‌ مي‌ماند تا آنان‌ را رهبري‌ كند؟ همان‌ بود كه ‌اين‌ آيه‌كريمه‌ نازل‌ شد.
 
سوره حاقة آيه  27
‏متن آيه : ‏
‏ يَا لَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ كاش‌ مرگ‌، آخركننده‌ كار بود» يعني: اي‌ كاش‌ مرگي‌ كه‌ در دنيا به‌سراغم ‌آمد كارم‌ را يكسره‌ مي‌كرد و بعد از آن‌ ديگر هرگز زنده‌ نمي‌شدم‌. بدين‌ سان‌ كافر و شقي‌ آرزوي‌ دوام‌ مرگ‌ و عدم‌ زنده‌شدن‌ مجدد را مي‌كند، بدين‌ سبب‌ كه‌ كارنامه‌ بد خويش‌ و پيامد محتوم‌ آن‌ را كه‌ عذاب‌ است‌، مشاهده‌ مي‌نمايد. قتاده ‌مي‌گويد: «آرزوي‌ مرگ‌ را مي‌كند درحالي‌كه‌ چيزي‌ در دنيا نزد وي ‌ناخوش‌آيندتر از آن‌ نبود». و نظير اين‌ آيه‌ كريمه‌ است: ( يَا لَيْتَنِي كُنتُ تُرَاباً ‏):  «اي‌كاش‌ خاك‌ بودم‌» «نبأ/40» .
 
سوره حاقة آيه  28
‏متن آيه : ‏
‏ مَا أَغْنَى عَنِّي مَالِيهْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آن‌گاه‌ مي‌افزايد: «مال‌ومنال‌ من‌ هيچ‌ به‌كارم‌ نيامد» يعني: مال‌ومنالي‌ كه‌ در دنيا اندوخته‌ بودم‌، هيچ‌ چيز از عذاب‌ خدا(ج) را از من‌ دفع‌ نكرد.
	سوره حاقة آيه  29
‏متن آيه : ‏
‏ هَلَكَ عَنِّي سُلْطَانِيهْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«سلطه‌ من‌ از دستم‌ برفت» يعني: حجتم‌ باطل‌ گرديد و از نزدم‌ گم‌ شد. به‌قولي ‌مراد از سلطان: جاه‌، منصب‌، پادشاهي‌ و فرمانروايي‌ است‌. ولي‌ ابوحيان ‌مي‌گويد: «قول‌ ابن‌عباس‌(رض) و موافقان‌ وي‌ در اين‌ مورد كه‌ مراد از سلطان‌ در اينجا حجتي‌ است‌ كه‌ كافر به‌ آن‌ در دنيا حجت‌نمايي‌ مي‌كرد، راجح‌ است‌ زيرا كساني‌ كه‌ نامه‌هاي‌ اعمالشان‌ به‌دست‌ چپشان‌ داده‌ مي‌شود، فقط پادشاهان‌ و فرمانروايان‌ نيستند بلكه‌ اين‌ امر عام‌ است‌ در تمام‌ اهل‌ شقاوت‌».
و هنگامي‌ كه‌ كافر اين‌ مرثيه‌ را بر خويشتن‌ مي‌خواند، خداي‌ عزوجل‌ به‌ نگهبانان‌ دوزخ‌ مي‌گويد:
 
	سوره حاقة آيه  30
‏متن آيه : ‏
‏ خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگيريدش‌ پس‌ طوق‌ به‌ گردن‌ كنيدش» يعني: دستهاي‌ او را با زنجيرها بر گردنش‌ ببنديد.
 
	سوره حاقة آيه  31
‏متن آيه : ‏
‏ ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«سپس‌ به‌ دوزخش‌ درآوريد» تا به‌ گرماي‌ سوزان‌ آن‌ غوطه‌ور شود.
	سوره حاقة آيه  32
‏متن آيه : ‏
‏ ثُمَّ فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً فَاسْلُكُوهُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«سپس‌ در زنجيري‌ كه‌ طولش‌ هفتاد ذرع‌ است‌، بندش‌ كنيد» يعني: بعد از افگندنش‌ در دوزخ‌ آن‌ زنجير را بر وي‌ ببنديد تا از جا جنبيده‌ نتواند. سلسله: حلقه‌هايي‌ است‌ به‌هم‌ پيوسته‌ كه‌ ذرع‌ آن‌، طول‌ آن‌ است‌. سفيان‌ مي‌گويد: «به‌ ما خبر رسيده‌است‌ كه‌ آن‌ زنجير در مقعدش‌ فرو برده‌ شده‌ و از دهانش‌ بيرون‌ آورده‌ مي‌شود».
	سوره حاقة آيه  33
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّهُ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آن‌گاه‌ در بيان‌ سبب‌ پيوستنش‌ به‌ اين‌ فرجام‌ بد مي‌فرمايد: «هرآينه‌ او به‌ خداوند عظيم‌ ايمان‌ نداشت» ذكر صفت‌ «عظيم‌» بر اين‌ امر اشعار دارد كه‌ فقط خداي ‌عزوجل‌ مستحق‌ عظمت‌ و بزرگي‌ است‌ پس‌ ايمان ‌آوردن‌ به‌ وي‌ واجب‌ است‌.
 
	سوره حاقة آيه  34
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَا يَحُضُّ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و بر طعام ‌دادن‌ بينوايان‌ ترغيب‌ نمي‌كرد» يعني: ديگران‌ را بر اطعامشان‌ ترغيب ‌نمي‌كرد، چه‌ رسد به‌ اين‌كه‌ خودش‌ براي‌ ايشان‌ از مال‌ خود بذل‌ و بخشش‌ كند. ابن‌كثير در تفسير اين‌ دو آيه‌ مي‌گويد: «يعني‌ او نه‌ حق‌ خدا(ج) را مي‌پرداخت‌ و نه ‌به‌ خلق‌ وي‌ سودي‌ مي‌رساند و حق‌ آنان‌ را مي‌پرداخت‌». روايت‌ شده ‌است‌ كه ‌ابودرداء(رض) زنش‌ را تشويق‌ مي‌كرد تا براي‌ مساكين‌ بسيار آب‌گوشت‌ بپزد و مي‌گفت: با ايمان‌ نصف‌ زنجير را از خود دور افگنديم‌ پس‌ آيا نصف‌ باقي‌مانده ‌آن‌ را با انفاق‌ از خود دور نيفگنيم‌؟» كه‌ اين‌ سخن‌ ابودراء(رض) به‌ اين‌ دو آيه‌ كريمه ‌اشاره‌ دارد.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3329.txt">آيه  35</a><a class="text" href="w:text:3330.txt">آيه  36</a><a class="text" href="w:text:3331.txt">آيه  37</a><a class="text" href="w:text:3332.txt">آيه  38-39</a><a class="text" href="w:text:3333.txt">آيه  40</a><a class="text" href="w:text:3334.txt">آيه  41</a><a class="text" href="w:text:3335.txt">آيه  42</a><a class="text" href="w:text:3336.txt">آيه  43</a><a class="text" href="w:text:3337.txt">آيه  44-45</a><a class="text" href="w:text:3338.txt">آيه  46</a><a class="text" href="