 و باخته‌ باشد. در حديث‌ شريف‌ آمده ‌است: «هيچ‌ بنده‌اي‌ به‌ بهشت‌ وارد نمي‌شود مگر اين‌كه‌ جايگاه‌ وي‌ در دوزخ‌ نيزـ چنانچه‌ از بدكاران‌ مي‌بود ـ به‌ وي‌ نشان‌ داده‌ مي‌شود تا بر شكر و سپاس‌ وي ‌بيفزايد و هيچ‌ بنده‌اي‌ نيست‌ كه‌ به‌ دوزخ‌ وارد شود مگر اين‌كه‌ جايگاه‌ وي‌ از بهشت‌ به‌ وي‌ بينانده‌ مي‌شود ـ چنانچه‌ از نيكوكاران‌ مي‌بود ـ تا بر دريغ‌ و حسرت‌ وي‌ بيفزايد».
«و هر كس‌ به‌ خداوند ايمان‌ آورده‌ و عمل‌ صالحي‌ انجام‌ داده‌ باشد، بديهايش‌ را از او بسترد» يعني: هر كس‌ اقرار و تصديق‌ را با عمل‌ صالح‌ جمع‌ كرد، سزاوار آن ‌است‌ تا گناهانش‌ از وي‌ زدوده‌ شود «و او را به‌ باغهايي‌ كه‌ جويباران‌ از فرودست‌ آنها جاري‌ است‌ در آورد، كه‌ جاودانه‌ براي‌ هميشه‌ در آن‌ باشند، اين» زدودن‌ گناهان‌ و وارد كردن‌ به‌ بهشت‌ همراه‌ با جاودانه‌گي‌ ابدي‌ در آن‌؛ «كاميابي‌ بزرگ‌ است» يعني: كاميابي‌اي‌ است‌ كه‌ هيچ‌ كاميابي‌ ديگري‌ با آن‌ برابري‌ نمي‌تواند كرد.
	﴿ سوره‌ تغابن ﴾
مدنی‌ است‌ و داراي‌ (18) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌ سبب‌ ذكر روز قيامت‌ در آن‌، «تغابن‌» ناميده‌ شد. روز قيامت‌ را از آن‌ جهت‌ «تغابن‌» ناميدند كه‌ زيان‌ و خسارت‌ كافران‌ در آن ‌نمايان‌ مي‌شود. اين‌ سوره‌، آخرين‌ سوره‌ از «مسبحات‌» يعني‌ سوره‌هايي‌ است‌ كه‌ با تسبيح‌ آغاز مي‌شوند.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3168.txt"> آيه  10</a><a class="text" href="w:text:3169.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:3170.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:3171.txt"> آيه  13</a><a class="text" href="w:text:3172.txt"> آيه  14</a><a class="text" href="w:text:3173.txt"> آيه  15</a><a class="text" href="w:text:3174.txt"> آيه  16</a><a class="text" href="w:text:3175.txt"> آيه  17</a><a class="text" href="w:text:3176.txt">آيه  18</a></body></html>سوره تغابن آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ خَالِدِينَ فِيهَا وَبِئْسَ الْمَصِيرُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و كساني‌ كه‌ كفر ورزيده‌ و آيات‌ ما را تكذيب‌ كرده‌اند، آن‌ گروه‌ اهل‌ دوزخ‌اند و در آن ‌جاودانه‌ خواهند بود و چه‌ بد سرانجامي‌ است».
ملاحظه‌ مي‌كنيم‌ كه‌ خداي‌ سبحان‌ در اين‌ دو آيه‌ براي‌ توضيح‌ و بيان‌ «تغابن‌» ياد شده‌، حال‌ نيكبختان‌ و بدبختان‌ را ذكر نمود پس‌ هر دو آيه‌ تفصيل‌ و تفسير آن ‌تغابن‌اند.
 
سوره تغابن آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ مَا أَصَابَ مِن مُّصِيبَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ وَمَن يُؤْمِن بِاللَّهِ يَهْدِ قَلْبَهُ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هيچ‌ مصيبتي» مانند سختي‌، بيماري‌، مرگ‌ نزديكان‌، زندان‌، نابودي‌ مال‌ وغير آن‌ از مصايب‌ «نمي‌رسد مگر به‌ اذن‌ الله» يعني: به‌ قضا و قدر وي‌. به‌ قولي: سبب‌ نزول‌ آن‌ اين‌ بود كه‌ كفار گفتند: اگر راه‌ و روش‌ مسلمانان‌ حق‌ بود، مي‌بايست‌ خداوند(ج) آنان‌ را در دنيا از مصايب‌ نگه‌ مي‌داشت‌ «و هر كس‌ به‌ خداوند ايمان‌ آورد، دلش‌ را به‌ راه‌ آورد» يعني: هر كس‌ باور داشته‌ باشد و بداند كه‌ جز آنچه ‌خداوند(ج) بر وي‌ مقدر نموده‌ است‌ به‌ او نمي‌رسد، حق‌ تعالي‌ در هنگام‌ مصيبت ‌دلش‌ را به‌ راه‌ صحيح‌ مي‌برد و بنابراين‌، او متوجه‌ مي‌شود كه‌ آن‌ مصيبت‌ از جانب ‌خدا(ج) است‌ و آنچه‌ كه‌ به‌ وي‌ رسيده‌، قرار نبوده‌ و نيست‌ كه‌ از وي‌ دور شود و خواه‌ ناخواه‌ به‌ وي‌ رسيدني‌ است‌ و آنچه‌ كه‌ بايد به‌ وي‌ نرسد، خواه‌ناخواه‌ به‌ وي ‌رسيدني‌ نيست‌ پس‌ ـ چنان‌كه‌ ابن‌عباس‌(رض) نيز در تفسير آيه‌ گفته‌ است‌ ـ او در اين ‌هنگام‌ به‌ قضاي‌ خداوند(ج) تسليم‌ مي‌شود و استرجاع: (إنا لله‌ وإنا إليه‌ راجعون) مي‌گويد پس‌ در مصيبت‌ صبر و بر نعمت‌ شكر مي‌گزارد چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف ‌آمده‌ است‌. «و خداوند به‌ هر چيزي‌ داناست» يعني: او داراي‌ علمي‌ بليغ‌ و همه‌ جانبه‌ است‌ و هيچ‌ چيز از اين‌ امور بر او مخفي‌ نمي‌ماند پس‌ به‌ او ايمان‌ آوريد و به ‌قضا و قدر وي‌ تسليم‌ شويد.
 
	سوره أنبياء آيه  20
‏متن آيه : ‏
‏ يُسَبِّحُونَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«شب‌ وروز، بي‌آن‌كه‌ سستي‌ ورزند تسبيح‌ مي‌گويند» يعني: فرشتگان‌ هميشه‌ بر تسبيح‌ گفتن‌ ونيايش‌ حق‌ تعالي‌ پايبنداند، نه‌ از آن‌ احساس‌ ضعف‌ مي‌كنند و نه‌ ملول‌ و دلگير مي‌شوند زيرا چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌است‌؛ تسبيح‌ گفتن‌ براي‌ فرشتگان‌ به‌منزله ‌نفس‌كشيدن‌ براي‌ ما است‌.
 
		 سوره تغابن آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ فَإِن تَوَلَّيْتُمْ فَإِنَّمَا عَلَى رَسُولِنَا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و خدا را اطاعت‌ كنيد و پيامبر را اطاعت‌ كنيد» يعني: به‌ فرمانبرداري‌ خداوند(ج) و فرمان‌برداري‌ از كتاب‌ و پيامبرش‌ مشغول‌ شويد؛ با فرمان ‌بردن‌ از شخص‌ وي‌ درحياتش‌ و فرمان ‌بردن‌ از سنت‌ وي‌ بعد از وفاتش‌ «پس‌ اگر روي‌ برتابيد» يعني: اگر از فرمانبرداري‌ اعراض‌ كنيد پس‌ گناه‌ شما بر دوش‌ خود شماست‌ و بر پيامبر هيچ ‌باكي‌ نيست‌ «زيرا جز اين‌ نيست‌ كه‌ بر پيامبر ما فقط پيام‌ رساني‌ آشكار است» و جز اين‌ ديگر هيچ‌ تكليفي‌ بر عهده‌ او نيست‌ و او اين‌ مهم‌ را نيز به‌ درستي‌ به‌ انجام‌ رسانيده‌ است‌.
	سوره تغابن آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«خداست‌ كه‌ هيچ‌ معبودي‌ جز او نيست» يعني: فقط او سزاوار عبوديت‌ است‌ نه‌ غير او پس‌ او را به‌ يگانگي‌ بخوانيد و با او چيزي‌ را شريك‌ نياوريد «و مؤمنان‌ بايدبر خدا توكل‌ كنند» يعني: مؤمنان‌ بايد امور خود را به‌ او تفويض‌ كرده‌ و بر او تكيه ‌نمايند، نه‌ بر غير او.
 
	سوره تغابن آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ وَأَوْلَادِكُمْ عَدُوّاً لَّكُمْ فَاحْذَرُوهُمْ وَإِن تَعْفُوا وَتَصْفَحُوا وَتَغْفِرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ كساني‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌ ايد، در حقيقت‌ برخي‌ از همسران‌ و فرزندان‌ شما دشمن ‌شما هستند» زيرا آنها شما را از انجام‌ خير و عمل‌ صالح‌ به‌ خود مشغول‌ مي‌گردانند، يا شما را به‌ قطع‌ پيوند رحم‌، يا به‌ معصيت‌ پروردگار وا مي‌دارند و انسان‌ بر اثر محبتي‌ كه‌ به‌ آنان‌ دارد، نمي‌تواند در برابر خواسته‌ آنان‌ مقاومت‌ كند.
سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ اين‌ بود كه‌ مرداني‌ از اهالي‌ مكه‌ اسلام‌ آوردند و خواستند كه‌ هجرت‌ كنند پس‌ همسران‌ و فرزندانشان‌ به‌ آنان‌ اجازه‌ 