 صورتها و اموالتان‌ نمي‌نگرد بلكه‌ فقط به‌دلها و اعمالتان‌ مي‌نگرد». به‌ قولي: منافقان‌ از آن‌ بيم‌ داشتند كه‌ درباره‌ آنان ‌آياتي‌ نازل‌ شود كه‌ پرده‌هايشان‌ را بدرد و خونها و مالهايشان‌ را مباح‌ گرداند «آنان‌ خود دشمن‌اند پس‌ از آنان‌ برحذر باش» از اين‌كه‌ به‌ فرصتي‌ عليه‌ تو دست‌ يابند، يا بر چيزي‌ از اسرارت‌ آگاه‌ گردند زيرا آنان‌ جاسوساني‌ براي‌ دشمنان‌ كافرت‌ هستند «خدا بكشدشان» يعني: خدا(ج)  آنان‌ را لعنت‌ كند و از رحمت‌ خود طرد نمايد. يا اين‌ تعليمي‌ است‌ به‌ مؤمنان‌ كه‌ اين‌ سخن‌ را بگويند «چگونه‌ بيراهه‌ مي‌روند؟» يعني: چگونه‌ از حق‌ برگشته‌ و از آن‌ به‌سوي‌ كفر مي‌گرايند و تا كجا از حقيقت ‌انحراف‌ يافته‌اند؟ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ امام‌ احمد از ابوهريره‌(رض) آمده‌ است‌كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «إن‌ للمنافقين‌ علامات‌ يعرفون‌ بها: تحيتهم‌ لعنة‌، وطعامهم‌نهبة‌، وغنيمتهم‌ غلول‌، ولا يقربون‌ المساجد إلا هجرا، ولا يأتون‌ الصلاة‌ إلا دبرا، مستكبرين‌ لا يألفون‌ ولا يؤلفون‌، خشب‌ بالليل‌، صخب‌ بالنهار: منافقان‌ داراي‌ نشانه‌هايي‌ هستند كه‌ با آنها شناخته‌ مي‌شوند: درود و شادباش‌ گفتن‌ آنها لعنت ‌است‌ و غذايشان‌ غارت‌ (بي‌ خير و بركت) و غنيمتشان‌ غلول‌ و خيانت‌، جز با سستي‌ و گرانباري‌ به‌ مساجد نزديك‌ نمي‌شوند و جز در آخر وقت‌ به‌ نماز نمي‌آيند، مستكبر و گردنكش‌اند، نه‌ الفت‌ مي‌گيرند و نه‌ مورد الفت‌ قرار مي‌گيرند، سنگين‌ خواب‌اند در شب‌ (شب‌ زنده‌داري‌ نمي‌كنند) و جيغ‌ و داد كشنده‌اند در روز».
﴿ سوره‌ منافقون ﴾
مدنی‌ است‌ و داراي‌ (11) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌ سبب‌ افتتاح‌ با بيان‌ رسوايي‌ها و اوصاف‌ منافقان‌ و مواقف‌ دشمنانه‌ آنان‌ عليه‌ رسول‌ اكرم‌ ص و مؤمنان‌، «منافقون‌» ناميده‌ شد. اين ‌سوره‌ متضمن‌ هجوم‌ سختي‌ عليه‌ اخلاق‌ منافقان‌ و دسيسه‌هاي‌ آنان‌ است‌.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3149.txt"> آيه  5</a><a class="text" href="w:text:3150.txt"> آيه  6</a><a class="text" href="w:text:3151.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:3152.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:3153.txt"> آيه  9</a><a class="text" href="w:text:3154.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:3155.txt">آيه  11</a></body></html>سوره منافقون آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ لَوَّوْا رُؤُوسَهُمْ وَرَأَيْتَهُمْ يَصُدُّونَ وَهُم مُّسْتَكْبِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ به‌ آنان‌ گفته‌ شود، بياييد تا پيامبر خدا براي‌ شما طلب‌ آمرزش‌ كند، سرهاي ‌خود را برگردانند» يعني: از روي‌ تمسخر به‌ اين‌ سخن‌ و به‌ نشانه‌ بي‌ميلي‌ در آمرزش‌خواهي‌ پيامبر ص براي‌ خود، سرهاي‌ خويش‌ را تكان‌ مي‌دهند و مي‌پيچانند «وآنان‌ را مي‌بيني‌ كه‌ تكبركنان‌ روي‌ برمي‌تابند» از رسول‌ اكرم‌ ص و درخواست ‌آمرزش‌خواهي‌ ايشان‌ براي‌ خود زيرا خود را بزرگتر از آن‌ مي‌بينند وآمرزش‌خواهي‌ را حقير و بي‌ارزش‌ تصور مي‌كنند.
قتاده‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌كريمه‌ مي‌گويد: به‌ عبدالله بن‌ابي‌ گفته‌ شد؛ كاش‌ نزد رسول‌ خدا ص مي‌رفتي‌ تا براي‌ تو آمرزش‌ مي‌خواستند. اما او به‌ نشانه‌ تكبر و خودبزرگ‌بيني‌ سرش‌ را برگرداند. آن‌ گاه‌ اين‌ آيه‌ نازل‌ شد.
 
	سوره أنبياء آيه  18
‏متن آيه : ‏
‏ بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهُ فَإِذَا هُوَ زَاهِقٌ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بلكه‌ حق‌ را بر باطل‌ فرو مي‌افگنيم‌» يعني: قطعا آنچه‌ گفتند، دروغ‌ و بي‌اساس ‌است‌، ما نه‌ اهل‌ بازي‌ هستيم‌ و نه‌ اهل‌ سرگرمي‌ بلكه‌ شأن‌ و وصف‌ و سنت‌ ما اين‌ است‌ كه‌ حق‌ را بر باطل‌ فرو مي‌كوبيم‌ «پس‌ آن‌ را درهم‌ مي‌شكند» و سركوب‌ مي‌كند. اصل‌ دمغ: شكستن‌ و شگافتن‌ سر است‌ تا آنجا كه‌ شگاف‌ به‌ دماغ‌ برسد، كه‌ اين‌ ضربه‌ كشنده‌اي‌ است‌. به‌قولي: مراد از حق: حجت‌، و مراد از باطل‌، ياوه‌ها و شبهه‌هايشان‌ است‌ كه‌ حق‌ بر آنها فرود مي‌آيد و آنها را نابود مي‌كند «پس‌ ناگهان‌ باطل‌ نابود مي‌شود» زاهق: از بين‌ رونده‌ و ناپديد شونده‌ است‌ «واي‌ بر شما از آنچه‌ وصف‌ مي‌كنيد» يعني: شما به‌سبب‌ وصف‌ كردن‌ خداوند متعال‌ به‌آنچه‌ كه‌ از آن‌ مقدس‌ و منزه‌ است‌، سزاوار بدفرجامي‌ سخت‌ و ننگيني‌ مانند عذاب‌ آخرت‌ هستيد.
 	سوره منافقون آيه  6
‏متن آيه : ‏
‏ سَوَاء عَلَيْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَن يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«براي‌ آنان‌ يكسان‌ است‌، چه‌ برايشان‌ آمرزش‌ بخواهي‌، يا برايشان‌ آمرزش ‌نخواهي» هرگز اين‌ كار به‌ آنان‌ سودي‌ نمي‌رساند، از آن‌ رو كه‌ بر نفاق‌ خود پاي ‌فشرده‌ و بر كفر خود استمرار مي‌ورزند «هرگز خداوند آنان‌ را نخواهد آمرزيد» يعني: مادامي‌ كه‌ بر نفاق‌ خود قرار داشته‌ باشند «بي‌گمان‌ خداوند گروه‌ فاسقان‌ را هدايت‌ نمي‌كند» يعني: كساني‌ را كه‌ در بيرون ‌رفتن‌ از دايره‌ طاعت‌ و فروروي‌ در نافرماني‌هاي‌ خداوند(ج) پاي‌ فشرده‌اند، كه‌ منافقان‌ در صف‌ اول‌ اين‌ قطار قرار دارند.
ابن‌جرير طبري‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ روايت‌ مي‌كند: چون‌ آيه‌(‏ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لاَ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِن تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَن يَغْفِرَ اللّهُ لَهُمْ ) «توبه‌/80» نازل‌ شد، رسول‌ اكرم‌ ص فرمودند: «برايم‌ در آمرزش‌خواهي‌ رخصت‌ داده‌ شده‌ پس‌ بر هفتاد بار آمرزش‌خواهي‌ براي‌ آنان‌ مي‌افزايم‌، شايد خداي‌ عزوجل‌ بر آنان‌ بيامرزد». پس‌ خداوند متعال‌ نازل‌ فرمود: (‏ سَوَاء عَلَيْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ....).
 
سوره منافقون آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ هُمُ الَّذِينَ يَقُولُونَ لَا تُنفِقُوا عَلَى مَنْ عِندَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى يَنفَضُّوا وَلِلَّهِ خَزَائِنُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَكِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَا يَفْقَهُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
سپس‌ حق‌ تعالي‌ به‌ بيان‌ دو نمونه‌ از دشمني‌هاي‌ منافقان‌ مي‌پردازد، نمونه‌ اول ‌اين‌ است: «آنان‌ كساني‌ اند كه‌ مي‌گويند، بر كساني‌ كه‌ نزد رسول‌ خدا هستند انفاق ‌نكنيد تا پراكنده‌ شوند» از پيرامون‌ وي‌. مراد آنان‌ از اين‌ كسان: فقراي‌ مهاجرانند «و حال‌ آن‌كه‌ گنجينه‌هاي‌ آسمانها و زمين‌ ازآن‌ خداست» پس‌ او قطعا روزي‌دهنده ‌اين‌ مهاجران‌ است‌ «ولي‌ منافقان‌ در نمي‌يابند» كه‌ خزانه‌هاي‌ ارزاق‌ به‌ دست‌ خداوند(ج) است‌ و بنابراين‌، مي‌پ