آمرزش‌ بخواه‌. اين‌ دستور به‌ پيامبر ص با وجود عصمت ‌ايشان‌ از گناه‌؛ تعليمي‌ به‌ امت‌ ايشان‌ است‌ تا به‌ آن‌ حضرت‌ ص در اين‌ امر اقتدا كنند. شايان‌ ذكر است‌ كه‌ در عين‌ حال‌ رسول‌ اكرم‌ ص نيز از خدا(ج) آمرزش‌ مي‌خواستند چنان‌ كه‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ طبراني‌ از ابوهريره‌(رض) آمده‌ است ‌كه‌ آن‌ حضرت‌ ص فرمودند: «إني‌ لأستغفر الله‌ وأتوب‌ إليه‌ في‌اليوم‌ مائة مرة: همانا من‌ در روزي‌ صد بار از خداوند آمرزش‌ مي‌خواهم‌ و به‌ سوي‌ او توبه‌ مي‌كنم‌». يا معني‌ اين‌ است: اي‌ پيامبر ص! بر ترك‌ امور اولي‌ و افضل‌ استغفار بخواه‌. درحديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ بخاري‌ و مسلم‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص ـ در عمل‌ به‌ فرمان‌ الهي‌ در مورد آمرزش‌خواهي‌ ـ چنين‌ دعا مي‌كردند: «اللهم‌ اغفر لي‌ خطيئتي ‌وجهلي‌ وإسرافي‌ في‌ أمري‌ وما أنت‌ أعلم‌ به‌ مني‌، اللهم‌ اغفر لي‌ خطيئتي‌ وجهلي‌ وإسرافي‌ في‌أمري‌ وما أنت‌ أعلم‌ به‌ مني‌، اللهم‌ اغفر لي‌ هزلي‌ وجدي‌ وخطئي‌ وعمدي‌، وكل‌ ذلك ‌عندي: بار الها! بر من‌ خطا و جهل‌ و اسرافم‌ در كارم‌ را و آنچه‌ را كه‌ تو به‌ آن‌ از من‌ داناتر هستي‌، بيامرز. بار الها! بيامرز بر من‌ امور غير جدي‌ و جدي‌ام‌ را و خطا و قصدم‌ را و همه‌ اينها را كه‌ نزد من‌ است‌». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه ‌آن‌ حضرت‌ ص در آخر نماز چنين‌ دعا مي‌كردند: «اللهم‌ اغفرلي‌ ما قدمت‌ وما أخرت‌، وما أسررت‌ وما أعلنت‌، وما أسرفت‌ وما أنت‌ أعلم‌ به‌ مني‌، أنت‌ إلهي‌ لا إله‌ إلا أنت: بار الها! بيامرز بر من‌ آنچه‌ را كه‌ پنهاني‌ انجام‌ داده‌ام‌ و آنچه‌ را كه‌ آشكار كرده‌ام‌ و بيامرز بر من‌ زياده‌روي‌ام‌ را و آنچه‌ را كه‌ تو از من‌ به‌ آن‌ داناتري‌، تو خداي‌ من‌ هستي‌، معبودي‌ جز تو نيست‌». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت ‌ابوبكر صديق‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «به‌ ذكر لا اله ‌الا الله  و به ‌استغفار پايبند باشيد و اين‌ دو را بسيار تكرار كنيد زيرا ابليس‌ گفت: همانا من‌ مردم ‌را با گناهان‌ هلاك‌ ساختم‌ و آنان‌ مرا به‌ لا اله ‌الا الله و استغفار هلاك‌ ساختند، سپس‌ چون‌ اين‌ كار را از آنان‌ ديدم‌؛ با هوس‌ها هلاكشان‌ ساختم‌ پس‌ آنان‌ (به‌ غلط) مي‌پندارند كه‌ راهيافته‌اند».
«و» اي‌ پيامبر ص! «براي‌ مردان‌ و زنان‌ با ايمان‌» نيز بر گناهاني‌ كه‌ از آنان‌ سرزده‌ است‌، آمرزش‌ طلب‌ كن‌ «و خداست‌ كه‌ جاي‌ آمد و رفت‌ هر يك‌ از شما را» يعني: جاي‌ جنب‌ و جوش‌ و تحرك‌ شما را در اعمال‌ شما؛ «مي‌داند و جاي ‌قرارتان‌» و فرجام‌ و مال‌ كار هر يك‌ از شما در سراي‌ آخرت‌ «را مي‌داند» به‌قولي‌ معني‌ اين‌ است: حق‌ تعالي‌ جنب‌ و جوش‌ و گردش‌ شما را در اعمال‌ روزانه‌تان‌ و جاي‌ قرار و آرام‌ شما را در شب‌ به‌ هنگام‌ خوابتان‌ مي‌داند. شاه‌ ولي ‌الله دهلوي‌ مي‌گويد: «حاصل‌ معني‌ اين‌ آيات‌، نكوهش‌ شخصي‌ است‌ كه‌ به ‌مجلس‌ علم‌ درآيد ولي‌ به‌ فهم‌ حقيقت‌ آن‌ نرسيده‌ و به‌ سبب‌ هجوم‌ هواي‌ نفس‌ بر دلش‌، نيازمند پرسش‌ از ديگران‌ گردد همچنين‌ اين‌ آيات‌ بيم‌دهي‌اي‌ است‌ از قيامت‌ براي‌ همچو شخصي‌».
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:2488.txt"> آيه  20</a><a class="text" href="w:text:2489.txt"> آيه  21</a><a class="text" href="w:text:2490.txt">آيه  22</a><a class="text" href="w:text:2491.txt">آيه  23</a><a class="text" href="w:text:2492.txt">آيه  24</a><a class="text" href="w:text:2493.txt">آيه  25</a><a class="text" href="w:text:2494.txt">آيه  26</a><a class="text" href="w:text:2495.txt"> آيه  27</a><a class="text" href="w:text:2496.txt">آيه  28</a><a class="text" href="w:text:2497.txt"> آيه  29</a></body></html>سوره محمد آيه  20
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَقُولُ الَّذِينَ آمَنُوا لَوْلَا نُزِّلَتْ سُورَةٌ فَإِذَا أُنزِلَتْ سُورَةٌ مُّحْكَمَةٌ وَذُكِرَ فِيهَا الْقِتَالُ رَأَيْتَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ يَنظُرُونَ إِلَيْكَ نَظَرَ الْمَغْشِيِّ عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِ فَأَوْلَى لَهُمْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و مؤمنان‌ مي‌گويند: چرا سوره‌اي‌ فرو فرستاده‌ نشد؟» مؤمنان‌ از پروردگار عزوجل‌ درخواست‌ كردند كه‌ بر رسول‌ خويش‌ص سوره‌اي‌ نازل‌ كند و در آن ‌ايشان‌ را به‌ جهاد با كفار فرمان‌ دهد؛ از بس‌ كه‌ مشتاق‌ جهاد و دستيابي‌ به‌ پاداش ‌عظيمي‌ بودند كه‌ خداوند عزوجل‌ براي‌ مجاهدين‌ آماده‌ نموده‌ است‌ «اما چون ‌سوره‌اي‌ محكم‌» يعني: غير منسوخ‌ و واضح‌ «فرستاده‌ شود» به‌ گونه‌اي‌ كه‌ در آن ‌هيچ‌ شبهه‌ و احتمالي‌ براي‌ معناي‌ ديگري‌ وجود نداشته‌ باشد «و در آن‌ قتال‌ ذكر شود» يعني: در آن‌ جهاد فرض‌ شود. قتاده‌ مي‌گويد: «هر سوره‌اي‌ كه‌ در آن‌ ازجهاد ياد شود، آن‌ سوره‌ محكم‌ است‌ و اين‌ آيات‌، سخت‌ترين‌ آيات‌ قرآن‌ بر منافقان‌ مي‌باشد». آري‌! چون‌ سوره‌ محكمي‌ فرستاده‌ شود و در آن‌ جهاد فرض ‌شود؛ «كساني‌ را كه‌ در دلهايشان‌ بيماري‌ است‌» يعني: شك‌ و شبهه‌اي‌ است‌ و آنان‌ منافقانند «مي‌بيني‌ كه‌ به‌ سوي‌ تو مانند نگاه‌ كسي‌ كه‌ از سكرات‌ مرگ‌ بي‌هوش‌ شده ‌باشد، مي‌نگرند» يعني: در آن‌ هنگام‌، منافقان‌ به‌ سوي‌ تو مانند نگاه‌ كسي ‌مي‌نگرند كه‌ چشمانش‌ در هنگام‌ مرگ‌ خيره‌ شده‌ و بازمانده‌ و از ترس‌ مرگ ‌بي‌هوش‌ شده‌ است‌. البته‌ دست ‌دادن‌ اين‌ حالت‌ بر منافقان‌، به‌ سبب‌ جبن‌ وبزدلي‌شان‌ از جنگ‌ و گرايش‌ آنان‌ به‌ سوي‌ كفار است‌ «پس‌ اولي‌ است‌ براي ‌آنان‌» يعني: آنچه‌ كه‌ منافقان‌ از آن‌ بد مي‌برند، به‌ آنان‌ مي‌پيوندد و نزديك ‌مي‌شود. يا معني‌ اين‌ است: بدا به‌ حالشان‌ و واي‌ بر آنان‌. يا معني‌ اين‌ است: بهتر است‌ برايشان‌ كه‌ اطاعت‌ كنند و سخن‌ پسنديده‌ بگويند چنان‌ كه‌ آيه‌ بعدي‌ مفسر آن ‌مي‌باشد:
	  سوره محمد آيه  21
‏متن آيه : ‏
‏ طَاعَةٌ وَقَوْلٌ مَّعْرُوفٌ فَإِذَا عَزَمَ الْأَمْرُ فَلَوْ صَدَقُوا اللَّهَ لَكَانَ خَيْراً لَّهُمْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«فرمان‌ پذيري‌ و سخني‌ شايسته‌ برايشان‌ بهتر است‌» يعني: فرمانبرداري‌ و سخن‌ نيكوگفتن‌، برايشان‌ بهتر و سزاوارتر از مخالفت‌ و جبن‌ است‌ «و چون‌ كار قطعي‌ شد» يعني: چون‌ كارزار جدي‌ شد و جنگ‌ به‌ واقعيت‌ پيوست‌؛ «پس‌ اگر با خدا صادق‌ باشند» در اظهار ايمان‌ و اطاعت‌ و اشتياق‌ به‌ جهاد «بي‌شك‌ برايشان ‌بهتر است‌» از نافرماني‌ و مخالفت‌ و نفاق‌.
 
	سوره طه آيه  94
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ يَا ابْنَ أُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي وَلَا بِرَأْسِي إِنِّي خَشِيتُ أَن تَقُولَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِي ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفت‌» هارون‌(ع) «اي‌ پسر مادرم‌» او مخصوصا بدي