لما اوبه‌ هرچيزي‌ احاطه‌ دارد» پس‌ علم‌ خداي‌ سبحان‌ به‌ تمام‌ معلومات‌ و دانستني‌ها وقدرت‌ وي‌ به‌ تمام‌ توانمندي‌ها احاطه‌ داشته‌ و مخلوقات‌، همه‌ تحت‌ سلطه‌ و قبضه ‌وي‌ قرار دارند پس‌ منكران‌ را چه‌ شده‌ است‌ كه‌ در رستاخيز و حساب‌ آخرت‌ شك ‌مي‌كنند در حالي‌كه‌ مي‌دانند خداي‌ عزوجل‌ در آفرينش‌ نخست‌ آنان‌ را آفريده ‌است‌؟!. 

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:2182.txt">آيه  1-2</a><a class="text" href="w:text:2183.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:2184.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:2185.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:2186.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:2187.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:2188.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:2189.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:2190.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:2191.txt">وجه‌ تسميه: ﴿ سوره‌ شوری ﴾</a></body></html>سوره شورى آيه  1‏متن آيه : ‏‏ حم ‏
آيه  2‏متن آيه : ‏‏ عسق ‏
 
‏ترجمه : ‏
چنين‌ خوانده‌ مي‌شود: «حاء، ميم‌، عين‌، سين‌، قاف‌» با ادغام‌ سين‌ در قاف‌. شايان‌ ذكر است‌؛ تنها در اين‌ سوره‌ از قرآن‌ كريم‌ است‌ كه‌ دو آيه‌ از حروف‌ مقطعه ‌در آغاز آن‌ آمده‌ است‌ و شايد هر دو آيه‌، دو اسم‌ براي‌ اين‌ سوره‌ باشد. گفتني ‌است‌ كه‌ سخن‌ درباره‌ حروف‌ مقطعه‌ در اول‌ سوره‌ «بقره‌» گذشت‌.
 
آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ كَذَلِكَ يُوحِي إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِكَ اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اين‌گونه‌ خداوند غالب‌ باحكمت‌ به‌سوي‌ تو و به‌سوي‌ كساني‌ كه‌ پيش‌ از تو بودند، وحي‌ مي‌فرستد» يعني: اي‌ محمد ص! بسان‌ وحيي‌ كه‌ خداوند غالب‌ و با حكمت ‌بر ساير پيامبران(ع) فرستاد و كتب‌ خويش‌ را كه‌ شامل‌ دعوت‌ به‌سوي‌ توحيد ومعاد است‌، بر آنان‌ فرود آورد، بدين‌سان‌ اين‌ امور را به‌سوي‌ تو نيز در اين‌ سوره‌ وحي‌ مي‌فرستد پس‌ بدان‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ اين‌ اصول‌ را نه‌ فقط در قرآن‌ بلكه‌ در تمام ‌كتابهاي‌ آسماني‌ تكرار كرده‌ است‌.
در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ عائشه‌ رضي‌الله عنها آمده‌ است‌ كه‌ فرمود: حارث ‌بن‌ هشام‌ از رسول‌ خدا ص سؤال‌ كرد و گفت: يا رسول‌الله! چگونه‌ وحي ‌به‌سوي‌ شما فرود مي‌آيد؟ ايشان‌ فرمودند: «أحيانا يأتيني‌ مثل‌ صلصلة الجرس‌ وهو أشده‌ علي‌ فيفصم‌ عني‌ وقد وعيت‌ ما قال‌، وأحيانا يأتيني‌ الملك‌ رجلا فيكلمني‌ فأعي‌ ما يقول: احيانا وحي‌ مانند آهنگ‌ جرس‌ بر من‌ مي‌آيد و آن‌ سخت‌ترين‌ انواع‌ وحي ‌بر من‌ است‌ پس‌، از من‌ درحالي‌ قطع‌ مي‌شود كه‌ آنچه‌ را فرشته‌ گفته‌ است‌، فراگرفته‌ام‌ و احيانا هم‌ فرشته‌ به‌صورت‌ مردي‌ نزد من‌ مي‌آيد و با من‌ سخن ‌مي‌گويد پس‌ آنچه‌ را كه‌ مي‌گويد فرامي‌گيرم‌». عائشه‌ رضي‌الله عنها مي‌افزايد: «من‌ ديدم‌ كه‌ وحي‌ در روز بسيار سردي‌ بر رسول‌ خداص  نازل‌ مي‌شد و هنگامي‌كه‌ وحي‌ از ايشان‌ قطع‌ مي‌شد، از پيشاني‌ مباركشان‌ عرق‌ مي‌ريخت‌؛ از بس كه‌ جريان‌ وحي‌ بر ايشان‌ فشار مي‌آورد».
 
	آيه  4
‏متن آيه : ‏
‏ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آنچه‌ در آسمانها و آنچه‌ در زمين‌ است‌ از آن‌ خدا است‌» در ملك‌، در آفرينش‌، در بندگي‌ و در اداره‌ «و او علي‌ و عظيم‌ است‌» دو وصف‌ «علي‌» و «عظيم‌» يعني: بلندمرتبه‌ بزرگ‌قدر، بر كمال‌ قدرت‌ و نفوذ تصرف‌ خداي‌ سبحان‌ بر تمام ‌مخلوقاتش‌ دلالت‌ مي‌كنند لذا ذكر اين‌ دو وصف‌ مناسب‌ اين‌ مقام‌ بود.
 
	  آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ تَكَادُ السَّمَاوَاتُ يَتَفَطَّرْنَ مِن فَوْقِهِنَّ وَالْمَلَائِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِمَن فِي الْأَرْضِ أَلَا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«چيزي‌ نمانده‌ كه‌ آسمانها از فرازشان‌ پاره‌پاره‌ شوند» يتفطرن: يعني‌ چيزي‌ نمانده ‌كه‌ آسمانها به‌ سبب‌ عظمت‌ و جلال‌ شأن‌ خداي‌ سبحان‌، از فراز سر مردم‌ بشكافند و درهم‌ فروريزند. به‌قولي‌، مراد اين‌ است: نزديك‌ است‌ كه‌ آسمانها از اين‌ سخن ‌مشركان‌ كه‌ گفتند: خداوند فرزندي‌ برگرفته‌، بشكافند و پاره‌پاره‌ شوند. همچنين ‌محتمل‌ است‌ كه‌ مراد اين‌ باشد: از بس‌ كه‌ آسمانها بزرگند، نزديك‌ است‌ بشكافند و از هم‌ پاره‌پاره‌ شوند. يا مراد اين‌ است: نزديك‌ است‌ كه‌ آسمانها به‌سبب‌ وجود فرشتگان‌ بسياري‌ كه‌ بر آنها قرار دارند، بشكافند و پاره‌پاره‌ شوند. چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ احمد و ترمذي‌ آمده‌است: «أطت‌ السماء وحُقَّ‌ لها أن‌ تئط، ما فيها موضع‌ قدم‌ إلا وفيه‌ ملك‌ راكع‌ أو ساجد: آسمان‌ به‌ناله‌ درآمد و سزاوار آن ‌است‌ كه‌ ناله‌ كند زيرا جاي‌ يك‌ قدم‌ در آن‌ نيست‌ جز اين‌كه‌ در آن‌ فرشته‌اي ‌درحال‌ ركوع‌ يا سجده‌ است‌».
«و فرشتگان‌ همراه‌ حمد پروردگارشان‌ تسبيح‌ مي‌گويند» يعني: آنها خداي ‌سبحان‌ را از آنچه‌ كه‌ سزاوار شأنش‌ نيست‌ و اطلاق‌ آن‌ بر وي‌ جايز نمي‌باشد، در حالي‌ به‌پاكي‌ ياد مي‌كنند كه‌ از روي‌ فروتني‌، شكر و عبوديت‌ وي‌ را به‌جا مي‌آورند و به‌ سبب‌ آنچه‌ كه‌ از عظمت‌ حق‌ تعالي‌ مي‌بينند، حمد و سپاس‌ وي‌ را بر زبان‌ دارند «و» فرشتگان‌ «براي‌ كساني‌ كه‌ در زمين‌ هستند» از بندگان‌ مؤمن‌ خداوند(ج) «آمرزش‌ مي‌طلبند» چنان‌كه‌ در سوره‌ «غافر» نيز گذشت‌. آن‌گاه‌ خداوند متعال‌ به‌ بيان‌ حقيقتي‌ مي‌پردازد كه‌ سبب‌ طمع ‌بستن‌ كافران‌ به‌ ايمان‌ و توبه‌ فاسقان‌ است: «آگاه‌ باش‌؛ در حقيقت‌ خداست‌ كه‌ آمرزنده‌ مهربان‌ است‌» يعني: او داراي‌ مغفرت‌ و رحمت‌ بسياري‌ است‌ پس‌ دعاي‌ فرشتگان‌ را اجابت‌ گفته‌ و بر مؤمنان‌ مي‌آمرزد و ايشان‌ را مورد مرحمت‌ خويش‌ قرار مي‌دهد.
 
	آيه  6
‏متن آيه : ‏
‏ وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مِن دُونِهِ أَولِيَاء اللَّهُ حَفِيظٌ عَلَيْهِمْ وَمَا أَنتَ عَلَيْهِم بِوَكِيلٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و كساني‌ كه‌ به‌جاي‌ الله سروراني‌ براي‌ خود گرفته‌اند» يعني: بتاني‌ را به‌ پرستش‌ گرفته‌اند «الله بر آنان‌ نگهبان‌ است‌» يعني: او اعمالشان‌ را نگاه‌ مي‌دارد تا به‌ سبب ‌آن‌ مجازاتشان‌ كند و او بر اعمالشان‌ ناظر است‌؛ پس‌ چيزي‌ از اعمالشان‌ از حساب ‌وي‌ به‌ دور نمي‌ماند «و تو» اي‌ محمدص! «وكيل‌ آنان‌ نيستي‌» يعني: ما تو را موكل‌ و نگهبان‌ آنان‌ قرار نداده‌ و از تو هيچ‌گونه‌ تعهدي‌ در قبال‌ آنان‌ نگرفته‌ايم‌ تا تو را به‌ گناهانشان‌ مؤاخذه‌ كنيم‌ و نه‌ هدايت‌ آنان‌ را به‌ تو سپرده‌ايم‌ بلكه‌ بر عهده‌ تو فقط ابلاغ‌ و رساندن‌ پيام‌ است‌ و بس‌.
 
آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ وَك