َهْلَهُ بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَكَانَ عِندَ رَبِّهِ مَرْضِيّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اهل‌ خود را به‌ نماز و زكات‌ امر مي‌كرد» به‌قولي‌ مراد از اهل‌ در اينجا: امتش‌ وبه‌قولي‌ ديگر: قوم‌ و قبيله‌اش‌ مي‌باشد و قول‌ دوم‌ قوي‌تر است‌. مراد از نماز و زكات‌ در اينجا، عبارت‌ از همان‌ دو عبادت‌ شرعي‌ معروف‌ است‌. «و همواره‌ نزد پروردگارش‌ پسنديده‌ بود» مرضيا: يعني‌ اسماعيل‌(ع) همواره‌ نزد پروردگارش‌ پاك‌، پسنديده‌ و شايسته‌ بود.
 
	سوره نمل آيه  88
‏متن آيه : ‏
‏ وَتَرَى الْجِبَالَ تَحْسَبُهَا جَامِدَةً وَهِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِ صُنْعَ اللَّهِ الَّذِي أَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍ إِنَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَفْعَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و كوهها را مي‌بيني‌ و آنها را ساكن‌ مي‌پنداري‌» يعني: مي‌پنداري‌ كه‌ بر جاي‌ خود بي‌حركت‌ ايستاده‌اند «و حال‌ آن‌كه‌ آنها ابرآسا در حركت‌اند» به‌ قولي: اين‌ پديده‌ در روز قيامت‌ است‌. به‌قولي‌ديگر: مراد حركت‌ كوه‌ها در دنياست‌ كه‌ البته‌ اين‌حركت، به‌ دوران‌ و حركت‌ زمين‌ نيز اشاره‌ دارد پس‌ زمين‌ آن‌گونه‌ كه‌ مردم ‌مي‌پندارند ساكن‌ نيست‌ بلكه‌ متحرك‌ است، به‌ دليل‌ اين‌ كه‌ پروردگار بعد از آن‌ مي‌فرمايد: «اين‌ آفرينش‌ الهي‌ است‌ كه‌ همه‌چيز را در كمال‌ استواري‌ پديدآورده ‌است‌» زيرا پديدآوردن‌ و استوار آفريدن‌ غير از درهم‌ كوفتن‌ و ويران ‌كردن ‌است‌ و از آنجا كه‌ خداي‌ عزوجل‌ در روز قيامت‌ كوهها را درهم‌ مي‌كوبد و ويران ‌مي‌كند پس‌ اين‌ خود دلالت‌ مي‌كند بر اين‌كه‌ مراد از حركت‌ كوهها در اين‌ آيه، حركت‌ آنها در دنياست‌ نه‌ در آخرت‌ و اين‌ از معجزات علمي‌ قرآن‌ كريم‌ است‌ «بي‌گمان‌ او از آنچه‌ مي‌كنيد، باخبر است‌» پس‌ حق‌ تعالي‌ به‌جهت‌ آگاهي‌اي‌ كه ‌دارد، بندگان‌ را در برابر خير و شر جزايي‌ مناسب‌ مي‌دهد. همچنين‌ بدان‌ جهت‌ كه ‌او خبير و آگاه‌ است، آفرينش‌ را سامان‌ بخشيده‌ و همه‌ چيز را به‌ اتقان‌ و استحكام ‌پديد آورده‌ است‌. خبير: كسي‌ است‌ كه‌ بر ظواهر و ضماير همگي‌ آگاه‌ است‌.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1092.txt">آيه  89</a><a class="text" href="w:text:1093.txt">آيه  90</a><a class="text" href="w:text:1094.txt"> آيه  91</a><a class="text" href="w:text:1095.txt">آيه  92</a><a class="text" href="w:text:1096.txt"> آيه  93</a><a class="text" href="w:text:1097.txt"> آيه  1</a><a class="text" href="w:text:1098.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:1099.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:1100.txt"> آيه  4</a><a class="text" href="w:text:1101.txt"> آيه  5</a><a class="text" href="w:text:1102.txt">﴿ سوره‌ قصص ﴾</a></body></html>سوره نمل آيه  89
‏متن آيه : ‏
‏ مَن جَاء بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِّنْهَا وَهُم مِّن فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هر كس‌ كه‌ حسنه‌ به‌ ميان‌ آورد، بهتر از آن‌ را خواهد داشت‌» يعني: هر كس‌ در روز قيامت‌ ايمان‌ و عمل‌ شايسته‌ و كلمه‌ طيبه‌ لااله‌الاالله را به‌ ميان‌ آورد، برايش ‌نزد پروردگارش‌ در بهشت‌ برين‌ پاداشي‌ است‌ عظيم‌ و برتر «و آنان‌ از هراس‌ آن‌ روز» يعني: از هراس‌ تمام‌ روز قيامت‌ «ايمن‌اند» به‌قولي: مراد از آن، ايمني‌ از «فزع‌ اكبر» يعني‌ هراس‌ و پريشاني‌ بزرگتري‌ است‌ كه‌ در اين‌ فرموده‌ حق‌ تعالي‌ ذكر شده‌ است: ﮋ ﭜ  ﭝ  ﭞ  ﭟ   ﮊ: (آنان‌ را هراس‌ بزرگتر، اندوهگين‌ نمي‌سازد) «انبياء/103».
 
	سوره نمل آيه  90
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَن جَاء بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هر كس‌ سيئه‌ به‌ ميان‌ آورد» مراد از سيئه‌ در اينجا به‌ قول‌ ابن‌مسعود، ابن‌عباس، ضحاك، قتاده‌ و حسن شرك‌ است‌ «به‌ رو در آتش‌ جهنم‌ سرنگون ‌شوند» و در اين‌ هنگام‌ مأموران‌ جهنم‌ از روي‌ سرزنش‌ و تهديد به‌ آنها مي‌گويند: «آيا جز در برابر آنچه‌ مي‌كرديد» در دنيا از شرك‌ و معاصي‌ «جزا مي‌يابيد؟» يعني: اكنون‌ جز همان‌ جزاي‌ عمل‌ بد خود را نمي‌يابيد.
 
	سوره نمل آيه  91
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّمَا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هَذِهِ الْبَلْدَةِ الَّذِي حَرَّمَهَا وَلَهُ كُلُّ شَيْءٍ وَأُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«من‌ فقط فرمان‌ يافته‌ام‌ كه‌ پروردگار اين‌ شهري‌ را كه‌ آن‌ را حرم‌ قرار داده ‌است‌ و همه‌چيز از آن‌ اوست‌» در آفرينش، فرمانروايي، مالكيت‌ و تصرف‌ «پرستش‌كنم‌» يعني: اي‌ محمد ص! به‌ آنان‌ بگو: من‌ فقط مأمور شده‌ام‌ كه‌ خداوندأ را به‌پرستش‌ مخصوص‌ گردانم‌ و شريكي‌ براي‌ او قرار ندهم، هم‌ او كه‌ پروردگار شهر مكه‌ است، مكه‌اي‌ كه‌ بيت‌الحرام‌ در آن‌ قرار دارد و او آن‌ را حرم‌ امني‌ قرار داده ‌است‌ كه‌ در آن‌ خوني‌ ريخته‌ نمي‌شود، بر كسي‌ در آن‌ ستمي‌ نمي‌رود و صيد آن‌ شكار نمي‌شود. چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابن‌عباس‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص در روز فتح‌ مكه‌ فرمودند: «إن‌ هذا البلد حرمه‌ الله‌ يوم‌ خلق‌ السموات‌ والأرض، فهو حرام‌ بحرمة ‌الله‌ إلى يوم ‌القيامة، لا يعضد شوکة‌ ولا ينفر صيده‌ ولا يلتقط لقطته‌ إلا من‌ عرفها ولا يختلي‌ خلاها: بي‌گمان‌ اين‌ شهري‌ است‌ كه‌ خداوند متعال‌ آن‌ را در روزي‌ كه‌ آسمانها و زمين‌ را آفريد، حرام‌ گردانيد پس‌ اين‌ شهر به‌فرمان‌ خداي‌ عزوجل‌ تا روز قيامت‌ حرام‌ است، خار آن‌ بريده‌ نمي‌شود، شكار آن‌ رمانده‌ نمي‌شود و گم‌شده‌ آن‌ برداشته‌ نمي‌شود مگر كسي‌ گم‌شده‌ آن‌ را برداشته‌ مي‌تواند كه‌ آن‌ را معرفي‌ نمايد (بگويد كه‌ من‌ اين‌ چيز را يافته‌ام، اين‌ ازآن‌ كيست‌؟) و گياهان‌ تازه‌ آن‌ قطع‌ نمي‌شود». «و فرمان‌ يافته‌ام‌ كه‌ از مسلمانان ‌باشم‌» يعني: از پذيرندگان‌ امر خداأ و تسليم‌شدگان‌ براي‌ وي‌ باشم‌؛ با اجراي ‌امرش‌ و اجتناب‌ از نهيش‌.
 
	سوره نمل آيه  92
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَنْ أَتْلُوَ الْقُرْآنَ فَمَنِ اهْتَدَى فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَمَن ضَلَّ فَقُلْ إِنَّمَا أَنَا مِنَ الْمُنذِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» فرمان‌ يافته‌ام‌ «اين‌ كه‌ قرآن‌ را بخوانم‌» مراد خواندن‌ آن، به‌منظور دعوت ‌مردم‌ به‌سوي‌ ايمان‌ است‌. يعني: بر شما قرآن‌ بخوانم‌ تا به‌ وسيله‌ آن‌ شما را به‌سوي‌ طاعت‌ خداوندأ فراخوانده‌ و هشدارتان‌ دهم‌ «پس‌ هر كس‌ راه‌ يابد» با پيروي‌ از من‌ و پذيرش‌ اين‌ دعوت‌ «تنها به‌سود خود راه‌ يافته‌ است‌» زيرا نفع‌ و بهره‌اين‌ راهيابي‌ به‌ خودش‌ باز مي‌گردد «و هركه‌ گمراه‌ شود» با كفرورزي‌ و روي‌ برتافتن‌ از هدايت‌ «بگو: من‌ فقط از هشدار دهندگانم‌» و با ابلاغ‌ پيام‌ الهي‌ اين‌ هشدار را هم‌ به‌ شما داد