 بر مي‌گيرد و خدا از آن‌ با جلالت‌ و عظمت‌ ياد مي‌كند، بايد مورد احترام‌ قاطبه‌ مسلمانان‌ باشد. اكنون‌ بايد ديد پس‌ از درگذشت‌ پيامبر تا چه‌ اندازه‌ حرمت‌ اين‌خانه‌ ملحوظ‌ گشت‌؟ 3ـ هتك‌ حرمت‌ خانه‌ آن‌ حضرت‌ با اين‌ سفارش‌هاي‌ مؤكّد، متأسفانه‌، برخي‌ حرمت‌ آن‌ را ناديده ‌گرفته‌، و به‌ هتك‌ آن‌ پرداختند، و اين‌ مسأله‌اي‌ نيست‌ كه‌ بتوان‌ بر آن‌پرده‌ پوشي‌ كرد.ما در اين‌ مورد نصوصي‌ را از كتب‌ اهل‌ سنت‌ نقل‌ مي‌نماييم‌، تا روشن‌ شود كه‌ مسأله‌ هتك‌ حرمت‌ خانه‌ زهرا و رويدادهاي‌ بعدي‌،يك‌ تاريخ‌ مسلّم‌ است‌ نه‌ يك‌ افسانه‌.و با اينكه‌ درعصر خلفا سانسورفوق‌ العاده‌اي‌ نسبت‌ به‌ نگارش‌ فضايل‌ و مناقب‌ در كار بود ولي‌ به‌حكم‌ اينكه‌ (حقيقت‌ شي‌ء نگهبان‌ آن‌ است‌) اين‌ حقيقت‌ تاريخي‌ تاحدي‌ به‌ طور زنده‌ در كتابهاي‌ تاريخي‌ و حديثي‌ محفوظ‌ مانده‌ است‌ و ما در نقل‌ مدارك‌، ترتيب‌ زماني‌ را در نظر مي‌گيريم‌، تا برسد به‌نويسندگان‌ عصر حاضر. 1ـ ابن‌ ابي‌ شيبه‌ و كتاب‌ «المصنَّف‌»ابوبكر ابن‌ ابي‌ شيبه(159-235) مؤلف‌ كتاب‌ المصنَّف‌ به‌سندي‌ صحيح‌ چنين‌ نقل‌ مي‌كند:انّه‌ حين‌ بويع‌ لابي‌ بكر بعد رسول‌ اللّه‌ (صلي الله عليه وسلم)كان‌ علي‌ و الزبيريدخلان‌ علي‌ فاطمة‌ بنت‌ رسول‌ الله، فيشاورونها و يرتجعون‌ في‌أمرهم‌.
فلما بلغ‌ ذلك‌ عمر بن‌ الخطاب‌ خرج‌ حتي‌ دخل‌ علي‌ فاطمة‌، فقال‌:يا بنت‌ رسول‌ الله (صلي الله عليه وسلم) و الله ما أحد أحب‌َّ إلينا من‌ أبيك‌ و ما من‌ أحدأحب‌ إلينا بعد أبيك‌ منك‌، و أيم‌ الله ما ذاك‌ بمانعي‌ إن‌ اجتمع‌ هؤلاءالنفر عندك‌ أن‌ امرتهم‌ أن‌ يحرق‌ عليهم‌ البيت‌.قال‌: فلما خرج‌ عمر جاؤونا، فقالت‌: تعلمون‌ ان‌ّ عمر قد جاءني‌، وقد حلف‌ باللّه‌ لئن‌ عدتم‌ ليحرقن‌ّ عليكم‌ البيت‌، و أيم‌ اللّه‌ لُيمضين‌ لماحلف‌ عليه‌. هنگامي‌ كه‌ مردم‌ با ابي‌بكر بيعت‌ كردند، علي‌ و زبير در خانه‌فاطمه‌ به‌ گفتگو و مشاوره‌ مي‌پرداختند، و اين‌ مطلب‌ به‌ عمر بن‌خطاب‌ رسيد. او به‌ خانه‌ فاطمه‌ آمد، و گفت‌:اي‌ دختر رسول‌ خدا،محبوبترين‌ فرد براي‌ ما پدر تو است‌ و بعد از پدر تو خود شما؛ ولي‌سوگند به‌ خدا اين‌ محبت‌ مانع‌ از آن‌ نيست‌ كه‌ اگر اين‌ افراد در خانه‌تو جمع‌ شدند من‌ دستور دهم‌ خانه‌ را بر سر آنها بسوزانند. اين‌ جمله‌ را گفت‌ و بيرون‌ رفت‌، وقتي‌ علي عليه السلام و زبير به‌ خانه ‌بازگشتند، دخت‌ گرامي‌پيامبرسلام الله عليها به‌ علي عليه السلام و زبير گفت‌: عمر نزد من‌ آمد و سوگند ياد كرد كه‌ اجتماع‌ تكرار شود، خانه‌ را بر سر شماها بسوزاند، به‌ خدا سوگند! آنچه‌ را كه‌ قسم‌ خورده‌ است‌ انجام‌ مي‌دهد! (مصنف ابن ابي شيبه، 7/432، حديث 37045) يادآور شديم‌ كه‌ اين‌ رويداد در كتاب‌ «المصنف‌» با سند صحيح‌نقل‌ شده‌ است‌.  2ـ بلاذري‌ و كتاب‌ «انساب‌ الاشراف‌»احمد بن‌ يحيي‌ جابر بغدادي‌ بلاذري‌ (متوفاي‌ 270 نويسنده‌ معروف‌ و صاحب‌ تاريخ‌ بزرگ‌، اين‌ رويداد تاريخي‌ را در كتاب‌«انساب‌ الاشراف‌» به‌ نحو ياد شده‌ در زير نقل‌ مي‌كند.
ان‌ّ أبابكر أرسل‌ إلي‌ علي‌ّ يريد البيعة‌ فلم‌ يبايع‌، فجاء عمر و معه‌فتيلة‌! فتلقته‌ فاطمة‌ علي‌ الباب‌.فقالت‌ فاطمة‌: يابن‌ الخطاب‌، أتراك‌ محرّقاً علي‌ّ بابي‌؟ قال‌: نعم‌، وذلك‌ أقوي‌ فيما جاء به‌ أبوك‌... (انساب الاشراف: 1/586، طبع دار المعارف قاهره)ابوبكر به‌ دنبال‌ علي عليه السلام فرستاد تا بيعت‌ كند، ولي‌ علي عليه السلام ازبيعت‌ امتناع‌ ورزيد. سپس‌ عمر همراه‌ با فتيله‌ (آتشزا) حركت‌ كرد، وبا فاطمه‌ در مقابل‌ باب‌ خانه‌ روبرو شد، فاطمه‌ گفت‌: اي‌ فرزندخطاب‌، مي‌بينيم‌ در صدد سوزاندن‌ خانه‌ من‌ هستي‌، عمر گفت‌: بلي‌،اين‌ كار كمك‌ به‌ چيزي‌ است‌ كه‌ پدرت‌ براي‌ آن‌ مبعوث‌ شده‌ است‌.  3ـ ابن‌ قتيبه‌ و كتاب‌ «الامامة‌ و السياسة‌» مورّخ‌ شهير عبدالله بن‌ مسلم‌ بن‌ قتيبه‌ دينوري‌ (212-276) ازپيشوايان‌ ادب‌ و از نويسندگان‌ پركار حوزه‌ تاريخ‌ و ادب‌ اسلامي‌است‌، مؤلّف‌ كتاب‌«تأويل‌ مختلف‌ الحديث‌»، و «ادب‌ الكاتب‌» و.... (الاعلام: 4/137) وي‌ در كتاب‌ «الامامة‌ و السياسة‌» چنين‌ مي‌نويسد:ان‌ّ أبابكر رضي‌ الله عنه‌ تفقد قوماً تخلّفوا عن‌ بيعته‌ عند علي‌ كرم‌الله وجهه‌ فبعث‌ إليهم‌ عمر فجاء فناداهم‌ و هم‌ في‌ دار علي‌، فأبوا أن ‌يخرجوا فدعا بالحطب‌ و قال‌: والّذي‌ نفس‌ عمر بيده‌ لتخرجن‌ أولاحرقنها علي‌ من‌ فيها، فقيل‌ له‌:يا أبا حفص‌ ان‌ّ فيها فاطمة‌ فقال‌، وإن‌!! (الامامة و السياسة: 12، چاپ مکتبة تجارية کبري، مصر) ابوبكر از كساني‌ كه‌ از بيعت‌ با او سر بر تافته‌ و در خانه‌ علي‌ گردآمده‌ بودند، سراغ‌ گرفت‌، عمر را به‌ دنبال‌ آنان‌ فرستاد، و او به‌ درخانه‌ علي‌ آمد و همگان‌ را صدا زد كه‌ بيرون‌ بيايند و آنان‌ از خروج‌از خانه‌ امتناع‌ ورزيدند در اين‌ موقع‌ عمر هيزم‌ طلبيد و گفت‌: به‌خدايي‌ كه‌ جان‌ عمر در دست‌ اوست‌ بيرون‌ بياييد يا خانه‌ را بر سرتان‌آتش‌ مي‌زنم‌. مردي‌ به‌ عمر گفت‌: اي‌ اباحفص‌ (كنيه‌ عمر)در اين‌خانه‌، فاطمه‌، دختر پيامبر است‌، او گفت‌: باشد!! ابن‌ قتيبه‌ دنباله‌ اين‌ داستان‌ را سوزناكتر و دردناكتر نوشته‌ است‌، او مي‌گويد:ثم‌ّ قال‌ عمر فمشي‌ معه‌ جماعة‌ حتي‌ أتوا فاطمة‌ فدقّوا الباب‌ فلمّاسمعت‌ أصواتهم‌ نادت‌ بأعلي‌ صوتها يا أبتاه‌ رسول‌ الله ماذا لقينابعدك‌ من‌ ابن‌ الخطاب‌، و ابن‌ أبي‌ قحافة‌ فلما سمع‌ القوم‌ صوتها وبكائها انصرفوا.و بقي‌ عمر و معه‌ قوم‌ فأخرجوا علياً به‌ إلي‌ أبي‌ بكر فقالوا له‌ بايع‌،فقال‌:إن‌ أنا لم‌ أفعل‌ فمه‌؟ فقالوا: إذاً و الله الّذي‌ لا إله‌ إلاّ هو نضرب‌عنقك‌...! (الامامة و السياسة) عمر همراه‌ گروهي‌ به‌ در خانه‌ فاطمه‌ آمدند، در خانه‌ را زدند،هنگامي‌ كه‌ فاطمه‌ صداي‌ آنان‌ را شنيد، با صداي‌ بلند گفت‌: اي‌ رسول‌خدا پس‌ از تو چه‌ مصيبت‌ هايي‌ به‌ ما از فرزندان‌ خطاب‌ و ابي‌ قحافه‌ رسيد، وقتي‌ مردم‌ كه‌ همراه‌ عمر بودند صداي‌ زهرا را شنيدند گريه‌كنان‌ برگشتند، ولي‌ عمر با گروهي‌ باقي‌ ماند و علي‌ را از خانه‌ بيرون‌كشيدند، نزد ابي‌بكر بردند و به‌ او گفتند، بيعت‌ كن‌، علي‌ گفت‌: اگربيعت‌ نكنم‌ چه‌ مي‌شود؟ گفتند:به‌ خدايي‌ كه‌ جز او خدايي‌ نيست‌،گردن‌ تو را مي‌زنيم‌...مسلّماً اين‌ بخش‌ از تاريخ‌ براي‌ علاقمندان‌ به‌ شيخين‌ بسيارسنگين‌ و ناگوار مي‌باشد و لذا برخي‌ بر آن‌ صدد آمدند كه‌ در نسبت‌كتاب‌ به‌ ابن‌ قتيبه‌ ترديد كنند؟ در ح