<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:2.xml">گامي بسوي حقيقت</a></body></html>اهل‌ سنت‌ با دوستي‌ حسنين‌ (رضي‌ الله تعالي‌ عنهما) به‌ خداوند تقرب‌ مي‌جويند. اما شيعه‌ها از اين‌ دو بزرگوار كمك‌مي‌خواهند. مثلاً در دعاهايشان‌ حسين‌، علي‌، جعفر و غيره‌ را مي‌خوانند. اهل‌ سنت‌ مدد خواستن‌ را از هيچ‌ مخلوق و بنده‌اي‌ جائز نمي‌دانند. براي‌ اهل‌ سنت‌ پسنديده‌ نيست‌ كه‌ فرزندان‌ خود را عبدالحسين‌ (بنده‌ حسين‌) يا عبدالحسن‌(بنده‌ حسن‌) بنامند. چنانكه‌ خود آنها اين‌ عمل‌ مسيحيان‌ در نامگذاري‌ فرزندانشان‌ را تقبيح‌ مي‌كنند. اهل‌‌سنت ‌حاجاتشان‌ را فقط‌ از خداوند مي‌طلبند و تنها از خداوند براي‌ رفع‌ مشكلاتشان‌ مدد مي‌جوبند و صرفاً ذكر مداومشان‌«يا الله» است‌. آنان‌ به‌ اهل‌ بيت‌ محبت‌ مي‌ورزند اما ايشان‌ را معصوم‌ و مقدس‌ نمي‌دانند و معتقدند كه‌ بهترين‌ وپسنديده‌ترين‌ نامها نزد خداوند عبدالله و عبدالرحمن‌ مي‌باشد. همچنانكه‌ پيامبر (ص‌) مي‌فرمايد: زشت‌ترين‌ ومنفورترين‌ نامها نزد خداوند نامي‌ است‌ كه‌ بنده‌ يكي‌ از بندگان‌ خدا ناميده‌ شود. همچنين‌ فرمودند: هر كس‌ بنام‌ كسي‌غير از خداوند سوگند ياد كند شرك‌ ورزيده‌ است‌. و نيز مي‌فرمايد: اگر كسي‌ مي‌خواهد سوگند ياد كند بايد به‌ خداوندسوگند ياد كند. در ميان‌ مسيحيان‌ به‌ كثرت‌ مي‌توان‌ پديده‌ سوگند ياد كردن‌ به‌ غير از خدا را مشاهده‌ نمود.اهل‌ سنت‌ به‌ خوبي‌ به‌ فضيلت‌ و اهتمام‌ اهل بيت‌ (عليهم‌ السلام‌) در دين‌ واقفند. اما معتقدند اين‌ مقام‌ مانع‌ از انجام‌اشتباهات‌ و لغزشهاي‌ احتمالي‌ كه‌ طبيعت‌ بشر مقتضي‌ آن‌ است‌، نخواهد بود. حتي‌ پيامبران‌ از اشتباه‌ مصون‌ نبوده‌اند.پيامبر اسلام‌ (ص‌) فرموده‌ است‌: (كل‌ ابن‌ آدم‌ خطاء و خير الخطائين‌ التوابون‌) همه‌ فرزندان‌ آدم‌ خطا كاراند و بهترين‌خطا كنندگان‌ توبه‌ كنندگانند. چه‌ بسا پيامبراني‌ كه‌ پروردگارشان‌ آنان‌ را سرزنش‌ نموده‌ و برخي‌ از مواضعشان‌ را تصحيح‌كرده‌ است‌. 
چنانكه‌ طرف‌ خطاب‌ خداوند در سوره‌ عبس‌ آيات‌ 1 تا 11 پيامبر گرامي اسلام (صلي الله عليه وسلم) است, كه مي فرمايد: )عَبَسَ وَتَوَلَّى # أَن جَاءهُ الْأَعْمَى # وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّى( "رو ترش كرد و اعراض نمود بسبب آنكه بيامد پيش او نابينا, چه چيز خبردار كرد شما را شايد وي پاك مي شد (از گناهان بسبب پند شما)".
و يا در آية 43 سورة توبه خداوند خطاب‌ به‌ پيامبر اسلام‌ (ص‌) فرموده‌ است‌: «عَفَا اللّهُ عَنكَ لِمَ أَذِنتَ لَهُمْ‌» عفو كندخدا ترا چرا اجازه‌ دادي‌ به‌ آنها. 
همچنين‌ در آيه‌ 37 سورة‌ احزاب‌ خداوند در مورد پيامبر اسلام‌ (ص‌) مي‌فرمايد: «وَتُخْفِي فِي نَفْسِكَ مَا اللَّهُ مُبْدِيهِ وَتَخْشَى النَّاسَ وَاللَّهُ أَحَقُّ أَن تَخْشَاهُ‌» و پنهان‌ مي‌كردي‌ در ضمير خود آنچه‌ خدا آشكار كننده‌ آنست‌ و از مردم‌مي‌ترسيدي‌ و خداوند سزاوارتز است‌ به‌ آن‌ كه‌ از او بترسي‌. 
همچنين‌ قرآن‌ درباره‌ حضرت‌ عيسي‌ (ع‌) چنين‌ فرموده‌ است‌: «وَذَا النُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادَي فِي الظُّلُمَاتِ أَن لَّا إِلَهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ الظَّالِمِينَ» و ياد كن‌ ذالنون‌ را چون‌ خشمگين‌ برفت‌،پس‌ گمان‌ كرد كه‌ بر وي‌ سخت‌ نگيريم‌، پس‌ ندا كرد تاريكي‌ها (در شكم‌ ماهي‌) كه‌ هيچ‌ معبودي‌ به‌ حق‌ نيست‌ جز تو،پاكي‌ توراست‌، بي‌ شك‌ من‌ از ستمكاران‌ بودم‌. (سوره‌ انبياء آيه‌ 87)
و يا در سوره‌ هود آيه‌ 7 از قول‌ نوح‌ (ع‌) چنين‌ مي‌خوانيم‌: «قَالَ رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْأَلَكَ مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ وَإِلاَّ تَغْفِرْ لِي وَتَرْحَمْنِي أَكُن مِّنَ الْخَاسِرِينَ» گفت: پروردگارا بي‌ شك‌ به‌ تو پناه‌ مي‌برم‌ از اينكه‌ بپرسم‌ از تو آنچه‌ را كه‌ مرا بدان‌آگاهي‌ نيست‌ و اگر نيامرزي‌ و رحمت‌ نكني‌ مرا از زيانكاران‌ خواهم‌ بود. 
و نيز قرآن‌ از قول‌ حضرت‌ ابراهيم‌ (ع‌) مي‌فرمايد: «وَالَّذِي أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدِّينِ» و آنكه‌  توقع‌دارم‌ كه‌ بيامرزد گناهانم‌ را در روز قيامت‌ (سوره‌ شعراء آيه‌ 82)
وقتيكه‌ پيامبران‌ خدا چنين‌ هستند آيا اعتقاد به‌ عصمت‌ ائمه‌ طعن‌ و توهين‌ به‌ ايشان‌ و طبيعت‌ بشري‌ آنها نيست‌؟خداوند سبب‌ آفرينش‌ بندگانش‌ را در يكي‌ از آيات‌ قرآن‌ چنين‌ مي‌فرمايد: «لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا» تا شما رابيازمايد كه‌ عمل‌ كدامتان‌ نيك‌ و شايسته‌تر است‌. (سوره‌ ملك‌ آيه‌ 72)
بنابراين‌ هيچ‌ مخلوقي‌ خارج‌ از محدوده‌ اين‌ آزمايش‌ الهي‌ نيست‌. خداوند عصمت‌ را فقط‌ از صفات‌ و خصوصيات‌فرشتگان‌ قرار داده‌ و هيچ‌ يك‌ از افراد بشر را در اين‌ صفت‌ به‌ فرشتگان‌ نيفزوده‌ است‌. 
خداوند مي‌فرمايد: «لَا يَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ» فرشتگان‌ را از دستورات‌ خداوند سرپيچي‌نيست‌ و به‌ آنچه‌ دستور داده‌ مي‌شوند عمل‌ مي‌كنند. (سوره‌ تحريم‌ آيه‌ 4).سعي‌ در اثبات‌ امور خارق العاده‌ و خصوصيت‌ ويژه‌ براي‌ ائمه‌ روشنگر غلو شيعيان‌ مي‌باشد. چنانچه‌ تأليفات‌ شيعيان‌تصريح‌ مي‌كنندكه‌ ائمه‌ داراي‌ علم‌ آنچه‌ پيش‌ آمده‌ و آنچه‌ در پيش‌ خواهد آمد هستند. 
وجود چنين‌ مطالبي‌ در كتب‌ شيعه‌ مغاير فرموده‌ خداوند خطاب‌ به‌ پيامبرش‌ است‌ كه‌ مي‌فرمايد: بگو اي‌ محمد اگر من‌علم‌ غيب‌ مي‌دانستم‌ خير زيادي‌ براي‌ خود مي‌خواستم‌ و بدي‌ به‌ من‌ نمي‌رسيد. (سوره‌ اعراف‌ آيه‌ 188) 
اهل‌ سنت‌ گفته‌ خميني‌ در كتابش‌ الحكومة‌ الاسلامي‌ ص‌52 را، بشدت‌ مردود مي‌دانند. آنجا كه‌ مي‌گويد: امامان‌ ماداراي‌ آنچنان‌ مقام‌ والايي‌ هستند كه‌ هيچ‌ فرشته‌ مقرب‌ و هيچ‌ رسولي‌ به‌ آن‌ نمي‌رسد. آنها پيش‌ از آفرينش‌ جهان‌ نوربوده‌اند. يا گفته‌ كليني‌ در الكافي‌، الحجه‌، ج‌1 ص‌402 بدين‌ مضمون‌ كه‌: به‌ اهل‌ بيت‌ علم‌ غيب‌ داده‌ شده‌ است‌ و امامان‌داراي‌ چنان‌ علمي‌ هستند كه‌ هيچ‌ فرشته‌ و يا رسولي‌ به‌ آن‌ دست‌ نخواهد يافت‌. حر آملي‌ در كتاب‌ الفصول‌ المهمة‌ في‌معرفة‌ الائمه‌، ص‌152 ادعا مي‌كند كه‌: دوازده‌ امام‌ كه‌ از اهل‌ بيت‌ پيامبر (ص‌) هستند از انبياء و فرشتگان‌ والاترند. 
عده‌اي‌ از زعماي‌ شيعه‌ پيامبر اسلام‌ حضرت‌ محمد (ص‌) را استثناء نموده‌اند. عده‌ ديگري‌ از ايشان‌، ديگر پيامبران‌ الوالعزم‌ (عيسي‌، موسي‌، نوح‌ و ابراهيم‌) را نيز مستثني‌ گردانده‌اند. 
كليني‌ در الكافي‌،