که مهربان و آمرزنده است، بخشنده و قادر است، گردانده دل‌ها و چشمها است، آگاه به آشکار و پنهان است، سپاس مي‌گويم او را هر صبح و شام، و گواهي مي‌دهم که نيست معبودي بحق بجز اله واحد که هيچ شريکي ندارد، گواهي که سبب نجات گوينده‌اش از آتش جهنم باشد، و گواهي مي‌دهم که محمد -صلى الله عليه وسلم- فرستاده و برگزيده اوست.
درود سلام خداوند بر او و خاندان و همسران و يارانش باد.
و بعد ...
مهمترين چيزي که بايد مسلمان در زندگي روزمره خودش به آن اهتمام بدهد همانا عمل‌کردن به سنت رسول الله -صلى الله عليه وسلم- در تمام حرکت و سکن و گفتار و کردار مي‌باشد بطوري که تمام زندگي خودش از صبح تا شب بر طبق روش و سنت رسول الله -صلى الله عليه وسلم- برنامه‌ريزي بکند.
ذوالنون مصري مي‌گويد: از نشانه‌هاي محبت خداوند، پيروي از محبوب خداوند رسول الله -صلى الله عليه وسلم- مي‌باشد که در اخلاق و افعال و دستورات و سنت از وي متابعت و پيروي نمايد.
خداوند مي‌‌فرمايد:
﴿قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ﴾ (آل عمران: 31).
حسن بصري مي‌گويد: پيروي سنت رسول الله -صلى الله عليه وسلم- نشانه محبتشان به خداوند است.
و همانا مقام و منزلت مؤمن را بر اساس اتباع و پيرويش از رسول الله -صلى الله عليه وسلم- شناخته مي‌شود.
پس هر چند بيشتر سنت رسول الله را در زندگي خودش پياده کند درجه و مقامش نزد خداوند بالاتر و گرامي‌تر است.
اينجانب به خاطر زنده نمودن سنت رسول الله در زندگي روزمره مسلمانان از (عبادت، خواب، خوردن و نوشيدن، برخورد با مردم، پاکيزگي و طهارت، ورود و خروج و نحوه لباس پوشيدن و غيره...) جمع‌آوري و تأليف نمودم.
اي عزيز بيانديش، اگر يکي از ماها مبلغي پول را گم نمايد چگونه ناراحت و غمگين مي‌شويم، و براي يافتن آن جستجو و کوشش مي‌نمائيم، ولي چقدر سنت در زندگي ما افتاده، آيا براي جامه عمل پوشاندن به آن تلاش نموده‌ايم؟؟!!
بزرگترين مصيبتي که در زندگي با آن روبرو هستيم اينست که ما براي درهم و دينار بيشتر احترام قائل هستيم تا سنت رسول الله -صلى الله عليه وسلم-، اگر به مردم گفته شود هر که به سنت عمل نمايد به او مبلغي پول داده مي‌شود، در اين صورت مي‌بيني که مردم براي عمل به سنت و پياده‌کردن آن در تمام امور زندگي خودشان کوشش مي‌کنند. زيرا که در ازاي عمل به هر سنت مبلغي مال دريافت مي‌نمايند، مال به چه سود تو مي‌آيد هنگامي در قبرت گذاشته مي‌شوی، و بر روي تو خاک ريخته مي‌شود. خداوند مي‌فرمايد:
﴿بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا * وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَى﴾ (الأعلى: 16- 17). 
هدف ما از سنت در اين جزوه: آن سنتي است که انجام‌دهنده آن پاداش مي‌گيرد و ترک‌کننده آن مجازات نمي‌شود، و شامل آن اموري است که در شبانه‌روز تکرار مي‌شود و هر کدام از ما مي‌تواند به آنها عمل نمايد. يقيناً من دريافتم که هر شخص اگر براي انجام دادن سنتهاي روزمره کوشش نمايد بدون شک مي‌تواند بيش از هزار سنت در تمام شئون زندگي خود عمل نمايد، و اين جزوه، نيز آسان‌ترين وسيله براي بيان کردن چگونگي تطبيق اين سنتهاي روزمره که بيش از هزار سنت است، مي‌باشد در نتيجه اگر شخص مسلمان کوشش کند در شبانه‌روز به هزار سنت عمل نمايد در يک ماه 30 هزار سنت مي‌باشد، پس بنگر به آن افرادي که اين سنتها را نمي‌دانند و يا اينکه مي‌دانند ولي به آن عمل نمي‌کنند، چقدر مقام و منزلت و نيکي‌ها را از دست داده‌‌اند، حقا که او شخص محرومي است.1-	ذکر خدا اساس و پايه عبوديت و بندگي است، زيرا که نشانه‌ي رابطه بنده با پروردگارش در تمام اوقات و احوال مي‌باشد.
از حضرت عايشه رضي الله عنها روايت است که فرمود: «حضرت رسول خدا -صلى الله عليه وسلم- در هر حال خدا را ياد مي‌کردند». (رواه مسلم).
بنابراين ارتباط با خدا زندگي است، و پناه بردن بسوي او نجات است، و نزديک‌شدن به وي رستگاري و خشنودي است، و دورشدن از او گمراهي و زيان است.
2-	ذکر خدا کردن همانا نشانه‌ي جدايي بين مؤمنان و منافقان مي‌باشد، زيرا که منافقان خيلي کم خدا را ياد مي‌کنند.
3-	شيطان هرگز بر انسان چيره نمي‌شود مگر در صورتي که از ياد خدا غفلت نمايد، بنابراين ذکر و ياد خدا دژ محکمي است که انسان مي‌تواند بوسيله آن خود را از حيله و نيرنگ شيطان محفوظ نگه‌دارد. و شيطان هميشه دوست مي‌دارد که انسان ذکر خدا را فراموش کند.
4-	ذکر کردن همانا راه سعادت خوشبختي است، خداوند مي‌فرمايد:
﴿أَلاَ بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ﴾. (الرعد: 28).
5-	بايد به طور مستمر خدا را ياد کرد، چونکه بهشتيان در روز قيامت بر هيچ چيز حسرت نمي‌خورند مگر بر لحظه‌اي که در دنيا بدون ذکر خدا سپري نموده‌اند. (بطور استمرار ذکر نمودن يعني پيوند و ارتباط مستمر با خداوند).
امام نووي مي‌فرمايد: علما اجماع دارند که براي شخص بي‌وضو، جنب و حائض و نفساء، جايز است که با قلب يا زبان ـ بجز تلاوت قرآن ـ خدا را ياد کند، مانند: سبحان الله، الحمد لله ، لا اله الا الله، الله اکبر، و درود و سلام بر پيامبر -صلى الله عليه وسلم- و دعاء.
6-	کسي که خدا را ياد کند خداوند او را ياد مي‌فرمايد: خداوند مي‌فرمايد: 
﴿فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ﴾ (البقرة:152)  در اين دنيا هنگامي که به شخصی گفته مي‌شود فلان پادشاه يا رئيس تو را در مجلس خودش ياد نموده و ستوده چقدر خوشحال مي‌گردد، پس هنگامي که پادشاه پادشاهان (ملک الملوک) در بهترين مجلس نزد فرشتگان او را ياد کند حال آن بنده چگونه خواهد بود.
7-	هدف از ذکر خدا تکرار برخي کلمات نيست که زبان تکرار کند و قلب از طاعت و تعظيم خداوند غافل باشد، بلکه همراه با ذکر زبان بايد در معناي آن کلمات تدبر و تفکر کرد، خداوند فرموده است: 
﴿وَاذْكُرْ رَبَّكَ فِي نَفْسِكَ تَضَرُّعاً وَخِيفَةً وَدُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ وَلا تَكُنْ مِنَ الْغَافِلِينَ﴾. (الأعراف: 205).
بنابراين بايد انسان ذکرکننده بداند که چه مي‌گويد پس ذکر قلب با ذکر زبان يکجا جمع شوند، تا اينکه انسان بطور ظاهر و باطن با پروردگارش ارتباط بگيرد.حضرت رسول الله -صلى الله عليه وسلم- مي‌فرمايد: «در نعمتهاي خداوند تفکر کنيد و در ذات خداوند تفکر نکنيد». (رواه الطبراني في الأوسط والبيهقي في الشعب وحسنه الألباني).
از اموري که براي شخص مسلمان بارها در شبانه‌روز تکرار مي‌شود، احساس و درک نعمتهاي الهي بر وي مي‌باشد، چقدر از نعمتهاي الهي در شبانه‌روز مي‌بيند و مي‌شنود که بر او واجب مي‌گردد در آنها تفکر وتأمل نمايد و شکر ستايش خدا را بخاطر آن نعمت‌ها به جاي آورد.
1-	آيا نعمت خدا بر خودت احساس نموده‌اي هنگامي که به مسجد مي‌روي، که چقدر از مردم در اطراف تو هستند که از اين نعمت محرومند، به خصوص هنگام حضور در نماز صبح، که به خانه‌هاي مسلم